ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ
Η δρ Elizabeth Schroeder, που υπογράφει τον οδηγό για γονείς και εκπαιδευτικούς Το σώμα μου είναι μόνο δικό μου: Πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για τα προσωπικά όρια, τον σεβασμό και τη συναίνεση, είναι βραβευμένη εκπαιδεύτρια, σύμβουλος και συγγραφέας που ειδικεύεται στην επικοινωνία γονέων και παιδιών για θέματα που έχουν σχέση με τη σεξουαλικότητα, ενώ έχει προσφέρει τις υπηρεσίες της σε σχολεία και οργανισμούς παγκοσμίως για σχεδόν 30 χρόνια.
Ένα από τα πιο σημαντικά θέματα που έχει να συζητήσει κανείς με το παιδί του είναι αυτό των ορίων και της συναίνεσης. Χωρίς αμφιβολία, και μόνο η ιδέα ότι θα μπορούσε κάποιος να το εκμεταλλευτεί σεξουαλικά προκαλεί εφιάλτες. Πολλοί γονείς αναρωτιούνται: «Γιατί πρέπει να μιλήσω γι’ αυτό το θέμα με το παιδί μου; Δεν μπορώ απλώς να το κρατήσω αθώο για λίγο ακόμη;». Η απάντηση της δρα Elizabeth Schroeder είναι σαφής: «Ένα παιδί δεν το κρατάμε αθώο με το να μην του μιλάμε. Αν αποφύγουμε τα δύσκολα θέματα, όπως το να ξέρει τι να κάνει όταν κάποιος το κάνει να νιώσει άβολα, στην πραγματικότητα αυτό θέτει το παιδί σε υψηλότερο κίνδυνο για σεξουαλική κακοποίηση».
Στον διαφωτιστικό αυτό οδηγό η δρ Elizabeth Schroeder:
- Μοιράζεται με τους αναγνώστες μερικές από τις πιο συνηθισμένες ερωτήσεις και προβληματισμούς που έχει ακούσει όλα αυτά τα χρόνια από γονείς για το πώς να συζητάνε με τα παιδιά τους για το θέμα των ορίων και της συναίνεσης.
- Βοηθάει τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς να νιώσουν πιο άνετα μιλώντας με το παιδί και προσφέρει προτάσεις για το τι μπορούν να κάνουν όταν νιώθουν άβολα, κάτι που είναι φυσιολογικό.
- Δίνει τρόπους με τους οποίους μπορεί κανείς να βοηθήσει το παιδί του να θέσει όρια χωρίς να νιώθει ντροπή για το σώμα του.
Σε πολλά σημεία του βιβλίου υπάρχουν υπενθυμίσεις για τη σημασία τού να εφαρμόζει και ο ίδιος ο γονιός ή ο εκπαιδευτικός αυτά που διδάσκει. Αν θέλει κανείς τα παιδιά του να μπορούν να σέβονται τα όρια των άλλων, θα χρειαστεί να σέβεται και ο ίδιος τα δικά τους. Και θα πρέπει να είναι σίγουρος ότι οι άλλοι άνθρωποι που βρίσκονται στη ζωή του παιδιού ενισχύουν τα ίδια σημαντικά μαθήματα, ώστε αυτά που μαθαίνει το παιδί να τηρούνται στην πράξη όσο πιο πολύ γίνεται.
Μια πρώτη γεύση από το περιεχόμενο
Ένα κοινό λάθος που κάνουν οι γονείς με τα μικρότερα παιδιά είναι να ξεχνάνε ότι είναι παιδιά. Τα παιδιά δεν μπορούν πάντα να επεξεργαστούν τις πληροφορίες με τον ίδιο τρόπο που το κάνουν οι έφηβοι και οι ενήλικες […].
Ας δώσουμε τον ορισμό μερικών εννοιών, χρησιμοποιώντας μια γλώσσα που μπορούν να καταλάβουν και τα μικρά παιδιά […].
Όριο: Το όριο είναι μια διαχωριστική γραμμή. Αν κλείσεις μια πόρτα επειδή θέλεις την ιδιωτικότητά σου, αυτό είναι ένα όριο. Αν κάποιος θέλει να μπει, πρέπει πρώτα να χτυπήσει την πόρτα και μετά έχεις το δικαίωμα να πεις: «Έλα» ή: «Θα ήθελα να μείνω μόνος/η αυτή τη στιγμή». Το όριο επίσης έχει να κάνει με το πώς θέλεις ή δεν θέλεις να σε ακουμπάνε. Μπορεί μερικές μέρες να θέλεις μια αγκαλιά, αλλά άλλες μέρες να μη θέλεις. Έχεις το δικαίωμα να πεις αν και πότε θέλεις μια αγκαλιά ή κάποιο άλλο είδος αγγίγματος. Και επειδή χτες δεν είχες πρόβλημα με την αγκαλιά, αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να αγκαλιάζεις κάποιον σήμερα. Εσύ αποφασίζεις κάθε φορά.
Συναίνεση: Όταν δίνεις τη συναίνεσή σου, αυτό σημαίνει ότι δίνεις την άδεια στον άλλο να κάνει κάτι. Αν πεις σε έναν φίλο σου ότι θέλεις να τον αγκαλιάσεις και αυτός πει: «Δεν θέλω αγκαλιά», δεν έχεις τη συναίνεσή του. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να τον αγκαλιάσεις. Αν έχεις την πόρτα σου κλειστή και κάποιος σου χτυπήσει, θα πρέπει να περιμένει μέχρι να σε ακούσει να πεις: «Πέρνα». Αν δεν το πεις, τότε δεν έχει τη συναίνεση ή την άδειά σου να μπει.
Σεβασμός: Όταν σεβόμαστε κάποιον, σημαίνει ότι νοιαζόμαστε γι’ αυτόν και θέλουμε να τον ακούσουμε. Σεβασμός είναι όταν κάποιος λέει: «Δεν θέλω αγκαλιά» και εσύ τον ακούς. Όταν κάποιος δεν σέβεται τις επιθυμίες σου, τότε δεν σέβεται εσένα και αυτό δεν σε κάνει να νιώθεις καλά. Αν θέλεις να σε σέβονται οι άλλοι, πρέπει να τους σέβεσαι κι εσύ. Αν τα όριά σου δεν τα σέβεται κάποιος, ακόμα και αν είναι ενήλικας, χρειάζεται να το πεις αμέσως σε έναν ενήλικα της εμπιστοσύνης σου.
Ένα βιβλίο που σας βοηθάει να μάθετε στα παιδιά
τη σημασία των ορίων και της συναίνεσης.
Η δρ Elizabeth Schroeder, που υπογράφει τον οδηγό για γονείς και εκπαιδευτικούς Το σώμα μου είναι μόνο δικό μου: Πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για τα προσωπικά όρια, τον σεβασμό και τη συναίνεση, είναι βραβευμένη εκπαιδεύτρια, σύμβουλος και συγγραφέας που ειδικεύεται στην επικοινωνία γονέων και παιδιών για θέματα που έχουν σχέση με τη σεξουαλικότητα, ενώ έχει προσφέρει τις υπηρεσίες της σε σχολεία και οργανισμούς παγκοσμίως για σχεδόν 30 χρόνια.
Ένα από τα πιο σημαντικά θέματα που έχει να συζητήσει κανείς με το παιδί του είναι αυτό των ορίων και της συναίνεσης. Χωρίς αμφιβολία, και μόνο η ιδέα ότι θα μπορούσε κάποιος να το εκμεταλλευτεί σεξουαλικά προκαλεί εφιάλτες. Πολλοί γονείς αναρωτιούνται: «Γιατί πρέπει να μιλήσω γι’ αυτό το θέμα με το παιδί μου; Δεν μπορώ απλώς να το κρατήσω αθώο για λίγο ακόμη;». Η απάντηση της δρα Elizabeth Schroeder είναι σαφής: «Ένα παιδί δεν το κρατάμε αθώο με το να μην του μιλάμε. Αν αποφύγουμε τα δύσκολα θέματα, όπως το να ξέρει τι να κάνει όταν κάποιος το κάνει να νιώσει άβολα, στην πραγματικότητα αυτό θέτει το παιδί σε υψηλότερο κίνδυνο για σεξουαλική κακοποίηση».
Στον διαφωτιστικό αυτό οδηγό η δρ Elizabeth Schroeder:
- Μοιράζεται με τους αναγνώστες μερικές από τις πιο συνηθισμένες ερωτήσεις και προβληματισμούς που έχει ακούσει όλα αυτά τα χρόνια από γονείς για το πώς να συζητάνε με τα παιδιά τους για το θέμα των ορίων και της συναίνεσης.
- Βοηθάει τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς να νιώσουν πιο άνετα μιλώντας με το παιδί και προσφέρει προτάσεις για το τι μπορούν να κάνουν όταν νιώθουν άβολα, κάτι που είναι φυσιολογικό.
- Δίνει τρόπους με τους οποίους μπορεί κανείς να βοηθήσει το παιδί του να θέσει όρια χωρίς να νιώθει ντροπή για το σώμα του.
Σε πολλά σημεία του βιβλίου υπάρχουν υπενθυμίσεις για τη σημασία τού να εφαρμόζει και ο ίδιος ο γονιός ή ο εκπαιδευτικός αυτά που διδάσκει. Αν θέλει κανείς τα παιδιά του να μπορούν να σέβονται τα όρια των άλλων, θα χρειαστεί να σέβεται και ο ίδιος τα δικά τους. Και θα πρέπει να είναι σίγουρος ότι οι άλλοι άνθρωποι που βρίσκονται στη ζωή του παιδιού ενισχύουν τα ίδια σημαντικά μαθήματα, ώστε αυτά που μαθαίνει το παιδί να τηρούνται στην πράξη όσο πιο πολύ γίνεται.
Μια πρώτη γεύση από το περιεχόμενο
Ένα κοινό λάθος που κάνουν οι γονείς με τα μικρότερα παιδιά είναι να ξεχνάνε ότι είναι παιδιά. Τα παιδιά δεν μπορούν πάντα να επεξεργαστούν τις πληροφορίες με τον ίδιο τρόπο που το κάνουν οι έφηβοι και οι ενήλικες […].
Ας δώσουμε τον ορισμό μερικών εννοιών, χρησιμοποιώντας μια γλώσσα που μπορούν να καταλάβουν και τα μικρά παιδιά […].
Όριο: Το όριο είναι μια διαχωριστική γραμμή. Αν κλείσεις μια πόρτα επειδή θέλεις την ιδιωτικότητά σου, αυτό είναι ένα όριο. Αν κάποιος θέλει να μπει, πρέπει πρώτα να χτυπήσει την πόρτα και μετά έχεις το δικαίωμα να πεις: «Έλα» ή: «Θα ήθελα να μείνω μόνος/η αυτή τη στιγμή». Το όριο επίσης έχει να κάνει με το πώς θέλεις ή δεν θέλεις να σε ακουμπάνε. Μπορεί μερικές μέρες να θέλεις μια αγκαλιά, αλλά άλλες μέρες να μη θέλεις. Έχεις το δικαίωμα να πεις αν και πότε θέλεις μια αγκαλιά ή κάποιο άλλο είδος αγγίγματος. Και επειδή χτες δεν είχες πρόβλημα με την αγκαλιά, αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να αγκαλιάζεις κάποιον σήμερα. Εσύ αποφασίζεις κάθε φορά.
Συναίνεση: Όταν δίνεις τη συναίνεσή σου, αυτό σημαίνει ότι δίνεις την άδεια στον άλλο να κάνει κάτι. Αν πεις σε έναν φίλο σου ότι θέλεις να τον αγκαλιάσεις και αυτός πει: «Δεν θέλω αγκαλιά», δεν έχεις τη συναίνεσή του. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να τον αγκαλιάσεις. Αν έχεις την πόρτα σου κλειστή και κάποιος σου χτυπήσει, θα πρέπει να περιμένει μέχρι να σε ακούσει να πεις: «Πέρνα». Αν δεν το πεις, τότε δεν έχει τη συναίνεση ή την άδειά σου να μπει.
Σεβασμός: Όταν σεβόμαστε κάποιον, σημαίνει ότι νοιαζόμαστε γι’ αυτόν και θέλουμε να τον ακούσουμε. Σεβασμός είναι όταν κάποιος λέει: «Δεν θέλω αγκαλιά» και εσύ τον ακούς. Όταν κάποιος δεν σέβεται τις επιθυμίες σου, τότε δεν σέβεται εσένα και αυτό δεν σε κάνει να νιώθεις καλά. Αν θέλεις να σε σέβονται οι άλλοι, πρέπει να τους σέβεσαι κι εσύ. Αν τα όριά σου δεν τα σέβεται κάποιος, ακόμα και αν είναι ενήλικας, χρειάζεται να το πεις αμέσως σε έναν ενήλικα της εμπιστοσύνης σου.
Ένα βιβλίο που σας βοηθάει να μάθετε στα παιδιά
τη σημασία των ορίων και της συναίνεσης.
