ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΡΤΙ ΣΤΗΝ ΟΘΟΝΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΙΣΩ
Το συγκεκριμένο άρθρο προφανώς δεν φιλοδοξεί να θεωρηθεί μια αναλυτική, θεωρητική, συγκριτική μελέτη της σχέσης τηλεοπτικών σειρών και αστυνομικών μυθιστορημάτων. Απλώς, αντιπροσωπεύει μια προσπάθεια να αποτυπωθούν κοινά στοιχεία που ένας προσεκτικός θεατής/αναγνώστης παρατηρεί και στα δύο προαναφερόμενα πεδία. Έχοντας υπόψη λοιπόν αυτήν τη δήλωση/διασαφήνιση, ας προχωρήσουμε στην καταγραφή των κοινών στοιχείων αστυνομικών σειρών και μυθιστορημάτων.
1. Δυναμική αρχή
Η αρχή της υπόθεσης αποτελεί σημαντικό παράγοντα, υπό την έννοια ότι τόσο ο σεναριογράφος όσο και ο συγγραφέας έχουν πρώτο στόχο να «πιάσουν τον θεατή/αναγνώστη από τον λαιμό» και να τον σύρουν στην ιστορία που θέλουν να περιγράψουν. Για να το πετύχουν, οι πρώτες εικόνες/σελίδες δείχνουν μια φυσιολογική ροή των πραγμάτων σε κάποια πόλη, η οποία όμως θα ανατραπεί βίαια από κάποια σημαντική παραβατική πράξη, συνήθως μια δολοφονία. Όσο πιο άγρια είναι η δολοφονία κι όσο λιγότερα στοιχεία βγαίνουν στην επιφάνεια, το μυστήριο μεγαλώνει κι εξασφαλίζεται η προσοχή κι η ένταση του θεατή/αναγνώστη.
2. Χτίσιμο ατμόσφαιρας
Από τη στιγμή που ο πρώτος στόχος έχει επιτευχθεί, ο σεναριογράφος/συγγραφέας προσπαθεί να διατηρήσει το ενδιαφέρον του θεατή/αναγνώστη σε υψηλό επίπεδο. Ένα από τα μεγάλα του όπλα είναι η δημιουργία κατάλληλης ατμόσφαιρας. Από πλευράς ντεκόρ, οι μισοφωτισμένοι δρόμοι, η νύχτα, η βροχή ή και το χιόνι, τα τσιγάρα και τα ποτά σε κακόφημα μπαρ, οι ύποπτοι τύποι, οι «σκοτεινές» ωραίες γυναίκες και γενικά ο υπόκοσμος θεωρούνται πάντοτε ελκυστικά στοιχεία στην εξέλιξη της πλοκής. Αλλά και από ψυχολογικής πλευράς, η επίδραση της ατμόσφαιρας επιτείνεται όταν δημιουργείται ένα κλίμα αβεβαιότητας, μια «κινούμενη άμμος», εκεί όπου τίποτε δεν είναι αυτό που φαίνεται στην αρχή, αλλά είναι μέρος μιας «εσκεμμένης εξαπάτησης».
3. Παράλληλες ιστορίες/Flashback
Κάποιες «ενισχυτικές ενέσεις» βοηθούν σε σημαντικό βαθμό την αύξηση του ενδιαφέροντος και τον εμπλουτισμό της «καθαρής» αστυνομικής πλοκής του σεναρίου και του μυθιστορήματος. Οι πλέον συνήθεις πρακτικές των σεναριογράφων και συγγραφέων είναι οι παράλληλες ιστορίες, οι οποίες εξελίσσονται συμπληρωματικά και σε κάποιο σημείο συγκλίνουν με την κύρια πλοκή. Μερικές φορές οι παράλληλες ιστορίες αναφέρονται στο παρελθόν (π.χ. ακόμα και στην παιδική ηλικία) των ηρώων, σε μια προσπάθεια να υπονοηθούν ψυχολογικά θέματά τους (βιώματα και τραύματα) και να ερμηνευτούν τα κίνητρα των πράξεών τους. Μπορεί πάλι να αναφέρονται σε πράξεις και συναισθήματα δευτερευόντων χαρακτήρων που με την πάροδο του χρόνου διαδραματίζουν σημαντικότερο ρόλο στην υπόθεση. Σε οποιαδήποτε από τις προαναφερόμενες υποθέσεις, η δραματοποίηση των γεγονότων καθιστά αναγκαία, από εμπορική άποψη, τη χρήση flashback.
4. Καταιγιστικός ρυθμός
Αυτό το σημείο είναι σε μεγάλο βαθμό το σημαντικότερο χαρακτηριστικό γνώρισμα των περισσότερων επιτυχημένων εμπορικά τηλεοπτικών σειρών και αστυνομικών μυθιστορημάτων. Η βάση εκτόξευσης του σεναριογράφου/συγγραφέα έχει ήδη οικοδομηθεί, καθώς έχει κατορθώσει να τραβήξει βίαια τον θεατή/αναγνώστη από την αρχή, έχει δημιουργήσει την κατάλληλη ατμόσφαιρα κι έχει εμπλουτίσει την ιστορία του με παράλληλες ιστορίες. Κι αυτό που απομένει είναι η διαδικασία απογείωσης του ενδιαφέροντος και το «κόλλημά» του με την ιστορία, έτσι ώστε να μην μπορεί να σταματήσει την παρακολούθηση ή την ανάγνωση. Εδώ μπαίνει λοιπόν η ανάπτυξη ενός καταιγιστικού ρυθμού. Από τη στιγμή που ο σεναριογράφος/συγγραφέας έχει δημιουργήσει πειστικά το δικό του σύμπαν, εκεί όπου όλα επιτρέπονται και τίποτε δεν απαγορεύεται, η εξέλιξη της πλοκής αρχίζει να ακολουθεί καταιγιστικό ρυθμό. Ο θεατής/αναγνώστης παρακολουθεί τα διαδραματιζόμενα γεγονότα να εναλλάσσονται με ιλιγγιώδη ρυθμό, χωρίς να έχει τον χρόνο να αναρωτηθεί για το αν μπορούν να συμβαίνουν στην πραγματικότητα ή ανήκουν αποκλειστικά στον χώρο της φαντασίας. Εδώ, το απίθανο ή ακόμα και το αδύνατο σχεδόν εκμηδενίζονται στον εγκέφαλο του θεατή/αναγνώστη και παραχωρούν βίαια τη θέση τους στην επιτακτική ανάγκη να παρακολουθήσουν το «τι θα συμβεί στην επόμενη σκηνή». What’s next! Καθ’ υπερβολήν μπορούμε να πούμε ότι ακόμα κι αν στην επόμενη σκηνή ο ήρωας πετάξει σε μια απόσταση είκοσι μέτρων από ένα κτίριο στο απέναντι, όπου θα εξοντώσει τριάντα σαμουράι που του επιτίθενται, ο θεατής/αναγνώστης θα παραμείνει καθηλωμένος από τον καταιγιστικό ρυθμό, αφήνοντας στο περιθώριο τις οποιεσδήποτε ενστάσεις γι’ αυτά που συμβαίνουν εδώ και τώρα, μπροστά στα μάτια του. Να σημειώσουμε πως για την επίτευξη του καταιγιστικού ρυθμού πολύ σημαντική είναι η χρησιμοποίηση του ελάχιστου χρόνου, όπερ μεθερμηνευόμενο σύντομες, εναλλασσόμενες σκηνές στις σειρές και αντίστοιχα μικρά, σύντομα κεφάλαια στα μυθιστορήματα. Και βέβαια, πάντα δημοφιλής η τακτική των cliffhangers ... Η κάθε σκηνή, το κάθε κεφάλαιο θα πρέπει να αφήνει τον θεατή/αναγνώστη μετέωρο, με την αγωνία του τι ακολουθεί στο αμέσως επόμενο.
5. Ανατροπές
Το κερασάκι στην τούρτα της διατήρησης του ενδιαφέροντος στα υψηλότερα επίπεδα είναι βέβαια οι ανατροπές στην εξέλιξη της πλοκής. Εκεί όπου ο σεναριογράφος/συγγραφέας με κάποιο νέο στοιχείο επαναπροσανατολίζει την πορεία των γεγονότων και αιφνιδιάζει τον θεατή/αναγνώστη. Για παράδειγμα, συνήθως μεταθέτει τις υποψίες από έναν ύποπτο σε κάποιον άλλο. Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα κλίμα αβεβαιότητας, μια αίσθηση «κινούμενης άμμου», εκεί όπου τίποτε δεν είναι τελικά αυτό που έδειχνε προηγουμένως. Οι ανατροπές, όσο χρησιμοποιούνται με μέτρο και δεν φτάνουν στην υπερβολή, αποτελούν σε μεγάλο βαθμό τον ισχυρότερο πόλο έλξης του ενδιαφέροντος του θεατή/αναγνώστη, καθώς τον αναγκάζουν να αναθεωρήσει οποιαδήποτε σκέψη έχει για την εξέλιξη της πλοκής της σειράς/μυθιστορήματος που παρακολουθεί και να παραμείνει στη συνέχεια σε κλίμα συνεχούς έντασης.
Επίλογος/Friendly tips
Στη συνέχεια ακολουθούν μερικές προτάσεις για τηλεοπτικές σειρές και αστυνομικά μυθιστορήματα στις οποίες, ανεξαρτήτως ποιότητας και πρωτοτυπίας, μπορούν να εντοπιστούν τα στοιχεία που προαναφέραμε. Εκεί δηλαδή όπου οι δημιουργοί, σεναριογράφοι και συγγραφείς, χρησιμοποιούν σε μεγάλο βαθμό όλες εκείνες τις παραμέτρους που ελκύουν, γοητεύουν και τελικά κρατούν δέσμιο της παρακολούθησης της πλοκής τον θεατή/αναγνώστη.
ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΣΕΙΡΕΣ
 |  |  |
Dogs of Berlin
Γερμανική σειρά σε σκηνοθεσία Christian Alvart. Η ιστορία δύο αντίθετων σε όλα αστυνομικών του Βερολίνου οι οποίοι αναγκάζονται να γίνουν ομάδα και να συνεργαστούν παρά τη θέλησή τους. Ξεκινούν μια μάχη επικράτησης με τον υπόκοσμο της περιοχής που τους πολεμάει χρησιμοποιώντας εναντίον τους τόσο τις ανθρώπινες αδυναμίες όσο και τις εγκληματικές ενέργειες και των δυο τους. Στο τέλος καλούνται να αποφασίσουν με ποια πλευρά του νόμου τάσσονται. Η πρώτη σεζόν προβλήθηκε από το Netflix.
Black spot
Σειρά θρίλερ γαλλογερμανικής παραγωγής που ξεκίνησε να προβάλλεται το 2017 στο France 2. Ένας αστυνομικός και ένας νέος εκκεντρικός εισαγγελέας ερευνούν μια σειρά φρικιαστικών δολοφονιών και απόκοσμων φαινομένων που συμβαίνουν σε μια απομονωμένη πόλη χτισμένη στην άκρη ενός δάσους.
The Frozen Dead
Γαλλική σειρά μυστηρίου που ξεκίνησε να προβάλλεται το 2017 στο κανάλι M6. Μια αποκρουστική ανακάλυψη στην κορυφή ενός βουνού των γαλλικών Πυρηναίων βάζει τον αστυνομικό ερευνητή Martin Servaz σε έναν θανάσιμο χορό με έναν διεστραμμένο κατά συρροή δολοφόνο σε αυτό το θρίλερ που παγώνει το αίμα.
 |  |  |
Deadwind
Φιλανδική τηλεοπτική σειρά που συνδυάζει το σκανδιναβικό νουάρ με το δράμα. Άρχισε να προβάλλεται το 2018 από το Netflix. Όταν η Sofia Karppi, μία νεαρή ντετέκτιβ που προσπαθεί να ξεπεράσει τον θάνατο του συζύγου της, ανακαλύπτει το πτώμα μια γυναίκας σε ένα εργοτάξιο, πυροδοτεί μια αλληλουχία γεγονότων που απειλεί να της καταστρέψει για ακόμα μία φορά τη ζωή.
Trapped
Ισλανδικό δράμα μυστηρίου παραγωγής RVK Studios. Ξεκίνησε να προβάλλεται το 2015. Σε μία απομακρυσμένη πόλη της Ισλανδίας, η αστυνομία προσπαθεί απελπισμένα να διαλευκάνει ένα έγκλημα, ενώ μια ισχυρή καταιγίδα πρόκειται να πλήξει την περιοχή.
Και φυσικά το κλασικό πλέον The Killing (η σκανδιναβική βερσιόν)
Δανέζικη τηλεοπτική σειρά. Ένα καθαρό police procedural. Ξεκίνησε να προβάλλεται το 2007 από το DR1 και έχει προβληθεί σε πολλές χώρες. Πρωταγωνίστρια η επιθεωρήτρια Sarah Lund η οποία ερευνά δύσκολες υποθέσεις με προσωπικό και πολιτικό κόστος.
ΒΙΒΛΙΑ
- Το μαχαίρι του Jo Nesbo
- Έξι επί δύο του Arne Dahl
- Μαριονέτες του Μ. W. Craven
- Η τριλογία του Millenium του Stieg Larsson
- Ένα βήμα πίσω του Henning Mankell
Το συγκεκριμένο άρθρο προφανώς δεν φιλοδοξεί να θεωρηθεί μια αναλυτική, θεωρητική, συγκριτική μελέτη της σχέσης τηλεοπτικών σειρών και αστυνομικών μυθιστορημάτων. Απλώς, αντιπροσωπεύει μια προσπάθεια να αποτυπωθούν κοινά στοιχεία που ένας προσεκτικός θεατής/αναγνώστης παρατηρεί και στα δύο προαναφερόμενα πεδία. Έχοντας υπόψη λοιπόν αυτήν τη δήλωση/διασαφήνιση, ας προχωρήσουμε στην καταγραφή των κοινών στοιχείων αστυνομικών σειρών και μυθιστορημάτων.
1. Δυναμική αρχή
Η αρχή της υπόθεσης αποτελεί σημαντικό παράγοντα, υπό την έννοια ότι τόσο ο σεναριογράφος όσο και ο συγγραφέας έχουν πρώτο στόχο να «πιάσουν τον θεατή/αναγνώστη από τον λαιμό» και να τον σύρουν στην ιστορία που θέλουν να περιγράψουν. Για να το πετύχουν, οι πρώτες εικόνες/σελίδες δείχνουν μια φυσιολογική ροή των πραγμάτων σε κάποια πόλη, η οποία όμως θα ανατραπεί βίαια από κάποια σημαντική παραβατική πράξη, συνήθως μια δολοφονία. Όσο πιο άγρια είναι η δολοφονία κι όσο λιγότερα στοιχεία βγαίνουν στην επιφάνεια, το μυστήριο μεγαλώνει κι εξασφαλίζεται η προσοχή κι η ένταση του θεατή/αναγνώστη.
2. Χτίσιμο ατμόσφαιρας
Από τη στιγμή που ο πρώτος στόχος έχει επιτευχθεί, ο σεναριογράφος/συγγραφέας προσπαθεί να διατηρήσει το ενδιαφέρον του θεατή/αναγνώστη σε υψηλό επίπεδο. Ένα από τα μεγάλα του όπλα είναι η δημιουργία κατάλληλης ατμόσφαιρας. Από πλευράς ντεκόρ, οι μισοφωτισμένοι δρόμοι, η νύχτα, η βροχή ή και το χιόνι, τα τσιγάρα και τα ποτά σε κακόφημα μπαρ, οι ύποπτοι τύποι, οι «σκοτεινές» ωραίες γυναίκες και γενικά ο υπόκοσμος θεωρούνται πάντοτε ελκυστικά στοιχεία στην εξέλιξη της πλοκής. Αλλά και από ψυχολογικής πλευράς, η επίδραση της ατμόσφαιρας επιτείνεται όταν δημιουργείται ένα κλίμα αβεβαιότητας, μια «κινούμενη άμμος», εκεί όπου τίποτε δεν είναι αυτό που φαίνεται στην αρχή, αλλά είναι μέρος μιας «εσκεμμένης εξαπάτησης».
3. Παράλληλες ιστορίες/Flashback
Κάποιες «ενισχυτικές ενέσεις» βοηθούν σε σημαντικό βαθμό την αύξηση του ενδιαφέροντος και τον εμπλουτισμό της «καθαρής» αστυνομικής πλοκής του σεναρίου και του μυθιστορήματος. Οι πλέον συνήθεις πρακτικές των σεναριογράφων και συγγραφέων είναι οι παράλληλες ιστορίες, οι οποίες εξελίσσονται συμπληρωματικά και σε κάποιο σημείο συγκλίνουν με την κύρια πλοκή. Μερικές φορές οι παράλληλες ιστορίες αναφέρονται στο παρελθόν (π.χ. ακόμα και στην παιδική ηλικία) των ηρώων, σε μια προσπάθεια να υπονοηθούν ψυχολογικά θέματά τους (βιώματα και τραύματα) και να ερμηνευτούν τα κίνητρα των πράξεών τους. Μπορεί πάλι να αναφέρονται σε πράξεις και συναισθήματα δευτερευόντων χαρακτήρων που με την πάροδο του χρόνου διαδραματίζουν σημαντικότερο ρόλο στην υπόθεση. Σε οποιαδήποτε από τις προαναφερόμενες υποθέσεις, η δραματοποίηση των γεγονότων καθιστά αναγκαία, από εμπορική άποψη, τη χρήση flashback.
4. Καταιγιστικός ρυθμός
Αυτό το σημείο είναι σε μεγάλο βαθμό το σημαντικότερο χαρακτηριστικό γνώρισμα των περισσότερων επιτυχημένων εμπορικά τηλεοπτικών σειρών και αστυνομικών μυθιστορημάτων. Η βάση εκτόξευσης του σεναριογράφου/συγγραφέα έχει ήδη οικοδομηθεί, καθώς έχει κατορθώσει να τραβήξει βίαια τον θεατή/αναγνώστη από την αρχή, έχει δημιουργήσει την κατάλληλη ατμόσφαιρα κι έχει εμπλουτίσει την ιστορία του με παράλληλες ιστορίες. Κι αυτό που απομένει είναι η διαδικασία απογείωσης του ενδιαφέροντος και το «κόλλημά» του με την ιστορία, έτσι ώστε να μην μπορεί να σταματήσει την παρακολούθηση ή την ανάγνωση. Εδώ μπαίνει λοιπόν η ανάπτυξη ενός καταιγιστικού ρυθμού. Από τη στιγμή που ο σεναριογράφος/συγγραφέας έχει δημιουργήσει πειστικά το δικό του σύμπαν, εκεί όπου όλα επιτρέπονται και τίποτε δεν απαγορεύεται, η εξέλιξη της πλοκής αρχίζει να ακολουθεί καταιγιστικό ρυθμό. Ο θεατής/αναγνώστης παρακολουθεί τα διαδραματιζόμενα γεγονότα να εναλλάσσονται με ιλιγγιώδη ρυθμό, χωρίς να έχει τον χρόνο να αναρωτηθεί για το αν μπορούν να συμβαίνουν στην πραγματικότητα ή ανήκουν αποκλειστικά στον χώρο της φαντασίας. Εδώ, το απίθανο ή ακόμα και το αδύνατο σχεδόν εκμηδενίζονται στον εγκέφαλο του θεατή/αναγνώστη και παραχωρούν βίαια τη θέση τους στην επιτακτική ανάγκη να παρακολουθήσουν το «τι θα συμβεί στην επόμενη σκηνή». What’s next! Καθ’ υπερβολήν μπορούμε να πούμε ότι ακόμα κι αν στην επόμενη σκηνή ο ήρωας πετάξει σε μια απόσταση είκοσι μέτρων από ένα κτίριο στο απέναντι, όπου θα εξοντώσει τριάντα σαμουράι που του επιτίθενται, ο θεατής/αναγνώστης θα παραμείνει καθηλωμένος από τον καταιγιστικό ρυθμό, αφήνοντας στο περιθώριο τις οποιεσδήποτε ενστάσεις γι’ αυτά που συμβαίνουν εδώ και τώρα, μπροστά στα μάτια του. Να σημειώσουμε πως για την επίτευξη του καταιγιστικού ρυθμού πολύ σημαντική είναι η χρησιμοποίηση του ελάχιστου χρόνου, όπερ μεθερμηνευόμενο σύντομες, εναλλασσόμενες σκηνές στις σειρές και αντίστοιχα μικρά, σύντομα κεφάλαια στα μυθιστορήματα. Και βέβαια, πάντα δημοφιλής η τακτική των cliffhangers ... Η κάθε σκηνή, το κάθε κεφάλαιο θα πρέπει να αφήνει τον θεατή/αναγνώστη μετέωρο, με την αγωνία του τι ακολουθεί στο αμέσως επόμενο.
5. Ανατροπές
Το κερασάκι στην τούρτα της διατήρησης του ενδιαφέροντος στα υψηλότερα επίπεδα είναι βέβαια οι ανατροπές στην εξέλιξη της πλοκής. Εκεί όπου ο σεναριογράφος/συγγραφέας με κάποιο νέο στοιχείο επαναπροσανατολίζει την πορεία των γεγονότων και αιφνιδιάζει τον θεατή/αναγνώστη. Για παράδειγμα, συνήθως μεταθέτει τις υποψίες από έναν ύποπτο σε κάποιον άλλο. Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα κλίμα αβεβαιότητας, μια αίσθηση «κινούμενης άμμου», εκεί όπου τίποτε δεν είναι τελικά αυτό που έδειχνε προηγουμένως. Οι ανατροπές, όσο χρησιμοποιούνται με μέτρο και δεν φτάνουν στην υπερβολή, αποτελούν σε μεγάλο βαθμό τον ισχυρότερο πόλο έλξης του ενδιαφέροντος του θεατή/αναγνώστη, καθώς τον αναγκάζουν να αναθεωρήσει οποιαδήποτε σκέψη έχει για την εξέλιξη της πλοκής της σειράς/μυθιστορήματος που παρακολουθεί και να παραμείνει στη συνέχεια σε κλίμα συνεχούς έντασης.
Επίλογος/Friendly tips
Στη συνέχεια ακολουθούν μερικές προτάσεις για τηλεοπτικές σειρές και αστυνομικά μυθιστορήματα στις οποίες, ανεξαρτήτως ποιότητας και πρωτοτυπίας, μπορούν να εντοπιστούν τα στοιχεία που προαναφέραμε. Εκεί δηλαδή όπου οι δημιουργοί, σεναριογράφοι και συγγραφείς, χρησιμοποιούν σε μεγάλο βαθμό όλες εκείνες τις παραμέτρους που ελκύουν, γοητεύουν και τελικά κρατούν δέσμιο της παρακολούθησης της πλοκής τον θεατή/αναγνώστη.
ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΣΕΙΡΕΣ
| | |
Dogs of Berlin
Γερμανική σειρά σε σκηνοθεσία Christian Alvart. Η ιστορία δύο αντίθετων σε όλα αστυνομικών του Βερολίνου οι οποίοι αναγκάζονται να γίνουν ομάδα και να συνεργαστούν παρά τη θέλησή τους. Ξεκινούν μια μάχη επικράτησης με τον υπόκοσμο της περιοχής που τους πολεμάει χρησιμοποιώντας εναντίον τους τόσο τις ανθρώπινες αδυναμίες όσο και τις εγκληματικές ενέργειες και των δυο τους. Στο τέλος καλούνται να αποφασίσουν με ποια πλευρά του νόμου τάσσονται. Η πρώτη σεζόν προβλήθηκε από το Netflix.
Black spot
Σειρά θρίλερ γαλλογερμανικής παραγωγής που ξεκίνησε να προβάλλεται το 2017 στο France 2. Ένας αστυνομικός και ένας νέος εκκεντρικός εισαγγελέας ερευνούν μια σειρά φρικιαστικών δολοφονιών και απόκοσμων φαινομένων που συμβαίνουν σε μια απομονωμένη πόλη χτισμένη στην άκρη ενός δάσους.
The Frozen Dead
Γαλλική σειρά μυστηρίου που ξεκίνησε να προβάλλεται το 2017 στο κανάλι M6. Μια αποκρουστική ανακάλυψη στην κορυφή ενός βουνού των γαλλικών Πυρηναίων βάζει τον αστυνομικό ερευνητή Martin Servaz σε έναν θανάσιμο χορό με έναν διεστραμμένο κατά συρροή δολοφόνο σε αυτό το θρίλερ που παγώνει το αίμα.
| | |
Deadwind
Φιλανδική τηλεοπτική σειρά που συνδυάζει το σκανδιναβικό νουάρ με το δράμα. Άρχισε να προβάλλεται το 2018 από το Netflix. Όταν η Sofia Karppi, μία νεαρή ντετέκτιβ που προσπαθεί να ξεπεράσει τον θάνατο του συζύγου της, ανακαλύπτει το πτώμα μια γυναίκας σε ένα εργοτάξιο, πυροδοτεί μια αλληλουχία γεγονότων που απειλεί να της καταστρέψει για ακόμα μία φορά τη ζωή.
Trapped
Ισλανδικό δράμα μυστηρίου παραγωγής RVK Studios. Ξεκίνησε να προβάλλεται το 2015. Σε μία απομακρυσμένη πόλη της Ισλανδίας, η αστυνομία προσπαθεί απελπισμένα να διαλευκάνει ένα έγκλημα, ενώ μια ισχυρή καταιγίδα πρόκειται να πλήξει την περιοχή.
Και φυσικά το κλασικό πλέον The Killing (η σκανδιναβική βερσιόν)
Δανέζικη τηλεοπτική σειρά. Ένα καθαρό police procedural. Ξεκίνησε να προβάλλεται το 2007 από το DR1 και έχει προβληθεί σε πολλές χώρες. Πρωταγωνίστρια η επιθεωρήτρια Sarah Lund η οποία ερευνά δύσκολες υποθέσεις με προσωπικό και πολιτικό κόστος.
ΒΙΒΛΙΑ
- Το μαχαίρι του Jo Nesbo
- Έξι επί δύο του Arne Dahl
- Μαριονέτες του Μ. W. Craven
- Η τριλογία του Millenium του Stieg Larsson
- Ένα βήμα πίσω του Henning Mankell
