Στο Δημοτικό… χωρίς μολύβι και χαρτί!

Η σχολική κοινότητα καλεί τα παιδιά που αποχαιρετούν το Νηπιαγωγείο να προσαρμοστούν σε μια νέα, διαφορετική καθημερινότητα: τάξη με σταθερή δομή, μεγαλύτερα παιδιά, μαθήματα και μελέτη, πιο απαιτητικό πρόγραμμα.

• Ποιες δεξιότητες χρειάζεται να καλλιεργήσει ένα παιδί, ώστε η μετάβαση στο Δημοτικό να γίνει όσο το δυνατόν πιο ομαλά και ευχάριστα;
• Τι είναι σημαντικό να έχει κατακτήσει μέχρι τα έξι του χρόνια;
• Ποιον ρόλο μπορεί να παίξει το παιχνίδι ως εργαλείο υποστήριξης σε αυτή τη διαδρομή;
• Και, τελικά, πώς μπορούμε εμείς οι γονείς να νιώσουμε πιο ήρεμοι και σίγουροι για αυτό το μεγάλο βήμα;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα στα οποία απαντούν οι καταρτισμένες εκπαιδευτικοί Τερέζα Μπάουμ και Παναγιώτα Δεληγιάννη στο νέο τους βιβλίο Προετοιμάζοντας το παιδί μου για το Δημοτικό χωρίς μολύβι και χαρτί, μέσα από μια φρέσκια και επιστημονικά τεκμηριωμένη ματιά, που βλέπει το παιδί στην ολότητά του, και την εξέλιξή του, όχι ως ένα σύνολο στόχων, αλλά ως ένα μαγευτικό ταξίδι προς την αυτονομία.

Ας θυμηθούμε πρώτα όλα εκείνα τα μικρά –αλλά τόσο σημαντικά– επιτεύγματα των παιδιών μας στην προσχολική ηλικία: έμαθαν να μιλούν, να περπατούν, να κοινωνικοποιούνται, να συνυπάρχουν. Σε όλα αυτά καθοριστικό ρόλο έπαιξαν το παιχνίδι και η φαντασία. Πώς μπορεί αυτή η φυσική και αυθόρμητη μέθοδος μάθησης να συνεχίσει να τα συνοδεύει και στο Δημοτικό;

Ας μην ξεχνάμε πως κάθε τους κατάκτηση έχει ως αφετηρία το πρώτο τους περιβάλλον: το σπίτι. Οι πρωτοβουλίες που αναλαμβάνουν εκεί, ο τρόπος με τον οποίο οργανώνουν τη ρουτίνα τους και η αυτονομία που καλλιεργούν στο οικογενειακό πλαίσιο είναι καθοριστικά στοιχεία για τη συμπεριφορά τους στον έξω κόσμο.

Όπως μας δείχνουν οι συγγραφείς, ένα παιδί που έχει συνηθίσει να συμβάλλει σε μικρές, καθημερινές υποχρεώσεις, όπως το να τακτοποιεί τα ψώνια από το σουπερμάρκετ, θα οργανώσει πολύ πιο εύκολα και αυθόρμητα τη σχολική του τσάντα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία καλλιεργούνται βασικές έννοιες, όπως η αυτοεξυπηρέτηση και η υπευθυνότητα – οι θεμέλιοι λίθοι για την ανάπτυξη δεξιοτήτων όπως η συμπερίληψη, η υπομονή, η ενσυναίσθηση, ο σεβασμός και η συνεργασία. Δεξιότητες που δεν διαμορφώνουν μόνο ένα αρμονικό σχολικό περιβάλλον, αλλά και μια υγιή κοινωνική ζωή για το παιδί. Παράλληλα, ενισχύονται πιο σύνθετες διεργασίες, όπως η συναισθηματική αναγνώριση, η οριοθέτηση και η έκφραση αναγκών και προβληματισμών. Και όλα αυτά μέσα από το παιχνίδι!

Σε αυτή την ηλικία, το να μιλήσουμε τη γλώσσα των παιδιών είναι το πιο ουσιαστικό βήμα. Αν δεν τους δώσουμε τον χρόνο να βρουν τις δικές τους λύσεις, να κάνουν τις επιλογές τους, να κάνουν λάθη και να σταθούμε δίπλα τους για να διαχειριστούν το συναισθηματικό κόστος αυτών των λαθών, τότε δυσκολεύουμε την πορεία τους προς την αυτονομία – μια πορεία καθοριστική για την εφηβεία και την ενήλικη ζωή τους, όπως τονίζουν οι συγγραφείς.

Βρείτε ΕΔΩ κάποια παραδείγματα με παιχνίδια εξάσκησης.

Πάμε να κάνουμε, λοιπόν, την ανάληψη ευθυνών και τη συμμετοχή των παιδιών στην οικογενειακή και κοινωνική ζωή συνώνυμο της χαράς, της δημιουργίας και της υλοποίησης στόχων!