Μάιος 2025: Το βιβλίο του μήνα
Το βιβλίο του μήνα
Το παιδί και ο Άγγελος
Ένα απομονωμένο χωριό, όπου τίποτα δεν αλλάζει. Οι άνθρωποι ζουν όπως έζησαν οι γονείς τους, όπως θα ζήσουν τα παιδιά τους. Ή έτσι νομίζουν. Μέχρι που εμφανίζονται δύο ξένοι: ένας άντρας που προσφέρει τα πάντα χωρίς να ζητά αντάλλαγμα και ένα παιδί που δεν μιλά. Ποιοι είναι; Τι θέλουν; Τι είναι ο Άγγελος; Ευεργέτης ή εισβολέας; Γιατί το παιδί μοιάζει να κουβαλά ένα μυστικό που κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει;
Ξεφυλλίστε ΕΔΩ κάποιες σελίδες.
Ένα χωριό είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Κάθε πρωί, ξυπνά μαζί με τη φύση. Οι πρώτες ακτίνες του ήλιου γλιστρούν πάνω στις κεραμοσκεπές, διαπερνούν τα φύλλα, γεμίζουν το χωριό με φως. Οι ήχοι της φύσης ξεκινούν αργά: το νερό που κυλάει στις άκρες των καλντεριμιών, τα έντομα που βουίζουν ακατάπαυστα, τα πουλιά που μοιράζονται τα πρώτα τους τραγούδια. Είναι ένας ρυθμός που μοιάζει να επαναλαμβάνεται εδώ και αιώνες.
Ο έξω κόσμος αλλάζει. Οι πάγοι λιώνουν, τα είδη εξαφανίζονται, οι πόλεις βουλιάζουν στη φθορά τους. Μα το χωριό μένει σταθερό, λες και ανήκει σε έναν διαφορετικό χρόνο. Οι κάτοικοι παρακολουθούν τις αλλαγές από τα κινητά και τις τηλεοράσεις τους, αλλά δεν επηρεάζονται πραγματικά. Η σχέση τους με τον έξω κόσμο είναι απόμακρη, σχεδόν αφηρημένη. Τα όρια του χωριού είναι σαφή: δύο πινακίδες σηματοδοτούν την είσοδο και την έξοδο. Η μία αφήνει αναπάντητα ερωτήματα. Η άλλη γράφει απλώς «ΤΕΛΟΣ». Ανάμεσά τους απλώνεται η ψυχή του.
Απόσπασμα από το βιβλίο
«Πολλές φορές, όταν γράφω, νιώθω ότι δεν δημιουργώ από το μηδέν. Περισσότερο μοιάζει σαν να σκάβω, να προσπαθώ να φτάσω σε κάτι που ήδη υπάρχει, αλλά είναι θαμμένο. Έτσι έγινε κι εδώ. Έσκαβα και έβρισκα ερωτήματα:
Τι σημαίνει να ανήκεις κάπου και να ξεριζώνεσαι ψυχικά;
Ποιος είναι ο ξένος και γιατί τον φοβόμαστε;
Τι γίνεται όταν κάποιος προσφέρει χωρίς να ζητά τίποτα πίσω;
Τι συμβαίνει με το δίδυμο Καλό / Κακό;
Αυτά τα ερωτήματα ήταν δικά μου, υπήρχαν πριν από το βιβλίο. Σκέψεις που με απασχολούσαν από πάντα, αλλά που έγιναν πιο έντονες τα τελευταία χρόνια, ίσως επειδή κι εγώ έχω βρεθεί στη θέση του ξένου. Να παρατηρώ και να παρατηρούμαι. Να βλέπω βλέμματα γεμάτα ερωτήσεις, να νιώθω σιωπές που βαραίνουν περισσότερο από τα λόγια.
Έτσι γεννήθηκε ο Άγγελος».
Διαβάστε ΕΔΩ όσα αποκαλύπτει ο συγγραφέας για την έμπνευση πίσω από το νέο του μυθιστόρημα.
Η δημοσιογράφος Λαμπρινή Κουζέλη (εφημερίδα Το Βήμα) μίλησε με τον Αλέξη Σταμάτη για το μυθιστόρημά του και γράφει:
«Ξεκινά σαν παραμύθι, με μυστηριώδεις δυσοίωνες νότες, ακολουθούν εξαφανίσεις και θάνατοι, και εξελίσσεται σε αστυνομικό μυθιστόρημα και υπαρξιακό αφήγημα. “Είναι όλα μαζί, όλα μου τα βιβλία είναι υβριδικά, μου αρέσει η μείξη των ειδών, όπως γίνεται και στη ζωή” μου εξηγεί ο Αλέξης Σταμάτης πίνοντας τον δεύτερο καφέ του. Μια φαρμακοποιός-ντετέκτιβ, ένας διανοούμενος παπάς κι ο “τρελός του χωριού, που είναι φορέας της άρρητης γλώσσας των σχιζοφρενών” ξεχωρίζουν ιδιαίτερα από μια πληθώρα αφηγηματικών προσώπων».
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρο το κείμενο.
«Η απόσταση δεν είναι λύση. Το φως δεν κατοικεί εκεί όπου δεν υπάρχουν άνθρωποι, κατοικεί εκεί όπου οι άνθρωποι μαθαίνουν να ζουν με το σκοτάδι τους χωρίς να το προσκυνούν. Το χωριό, σε αυτό το βιβλίο, δεν είναι καρικατούρα. Δεν είναι το κλασικό “κλειστό σύστημα” με τις αρχετυπικές συμπεριφορές. Είναι κάτι πιο αμείλικτο: είναι κοινότητα. Και κάθε κοινότητα φέρει μέσα της την υπόσχεση και την απειλή. Η δυστοπία καραδοκεί όταν η ασφάλεια γίνεται αυτοσκοπός. Όταν η ομοιομορφία βαφτίζεται αρετή. Όταν η αποδοχή προϋποθέτει εξηγήσεις. Δεν έχει σημασία αν βρίσκεσαι στο Παγκράτι ή στα Ζαγοροχώρια. Η απόσταση από τον εαυτό μας είναι πάντοτε ίδια».
Διαβάστε ΕΔΩ όσα δήλωσε ο συγγραφέας στον δημοσιογράφο Μιχάλη Παπαγεωργίου και το thebest.gr για το νέο βιβλίο του.
ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
- Ποιο είναι το πιο σημαντικό στοιχείο που συνδέει το παιδί και τον Άγγελο;
- Ποιον ρόλο επιτελεί ο χαρακτήρας της Έλλης στην εξέλιξη της ιστορίας;
- Ποια είναι η λειτουργία των στοιχείων μυστηρίου ή/και του μεταφυσικού στο βιβλίο; Με ποιον τρόπο η μυθοπλασία μάς βοηθά να κατανοήσουμε βαθύτερα την κοινωνική πραγματικότητα;
Το βιβλίο του μήνα
Το παιδί και ο Άγγελος
Ένα απομονωμένο χωριό, όπου τίποτα δεν αλλάζει. Οι άνθρωποι ζουν όπως έζησαν οι γονείς τους, όπως θα ζήσουν τα παιδιά τους. Ή έτσι νομίζουν. Μέχρι που εμφανίζονται δύο ξένοι: ένας άντρας που προσφέρει τα πάντα χωρίς να ζητά αντάλλαγμα και ένα παιδί που δεν μιλά. Ποιοι είναι; Τι θέλουν; Τι είναι ο Άγγελος; Ευεργέτης ή εισβολέας; Γιατί το παιδί μοιάζει να κουβαλά ένα μυστικό που κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει;
Ξεφυλλίστε ΕΔΩ κάποιες σελίδες.
Ένα χωριό είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Κάθε πρωί, ξυπνά μαζί με τη φύση. Οι πρώτες ακτίνες του ήλιου γλιστρούν πάνω στις κεραμοσκεπές, διαπερνούν τα φύλλα, γεμίζουν το χωριό με φως. Οι ήχοι της φύσης ξεκινούν αργά: το νερό που κυλάει στις άκρες των καλντεριμιών, τα έντομα που βουίζουν ακατάπαυστα, τα πουλιά που μοιράζονται τα πρώτα τους τραγούδια. Είναι ένας ρυθμός που μοιάζει να επαναλαμβάνεται εδώ και αιώνες.
Ο έξω κόσμος αλλάζει. Οι πάγοι λιώνουν, τα είδη εξαφανίζονται, οι πόλεις βουλιάζουν στη φθορά τους. Μα το χωριό μένει σταθερό, λες και ανήκει σε έναν διαφορετικό χρόνο. Οι κάτοικοι παρακολουθούν τις αλλαγές από τα κινητά και τις τηλεοράσεις τους, αλλά δεν επηρεάζονται πραγματικά. Η σχέση τους με τον έξω κόσμο είναι απόμακρη, σχεδόν αφηρημένη. Τα όρια του χωριού είναι σαφή: δύο πινακίδες σηματοδοτούν την είσοδο και την έξοδο. Η μία αφήνει αναπάντητα ερωτήματα. Η άλλη γράφει απλώς «ΤΕΛΟΣ». Ανάμεσά τους απλώνεται η ψυχή του.
Απόσπασμα από το βιβλίο«Πολλές φορές, όταν γράφω, νιώθω ότι δεν δημιουργώ από το μηδέν. Περισσότερο μοιάζει σαν να σκάβω, να προσπαθώ να φτάσω σε κάτι που ήδη υπάρχει, αλλά είναι θαμμένο. Έτσι έγινε κι εδώ. Έσκαβα και έβρισκα ερωτήματα:
Τι σημαίνει να ανήκεις κάπου και να ξεριζώνεσαι ψυχικά;
Ποιος είναι ο ξένος και γιατί τον φοβόμαστε;
Τι γίνεται όταν κάποιος προσφέρει χωρίς να ζητά τίποτα πίσω;
Τι συμβαίνει με το δίδυμο Καλό / Κακό;
Αυτά τα ερωτήματα ήταν δικά μου, υπήρχαν πριν από το βιβλίο. Σκέψεις που με απασχολούσαν από πάντα, αλλά που έγιναν πιο έντονες τα τελευταία χρόνια, ίσως επειδή κι εγώ έχω βρεθεί στη θέση του ξένου. Να παρατηρώ και να παρατηρούμαι. Να βλέπω βλέμματα γεμάτα ερωτήσεις, να νιώθω σιωπές που βαραίνουν περισσότερο από τα λόγια.
Έτσι γεννήθηκε ο Άγγελος».
Διαβάστε ΕΔΩ όσα αποκαλύπτει ο συγγραφέας για την έμπνευση πίσω από το νέο του μυθιστόρημα.
Η δημοσιογράφος Λαμπρινή Κουζέλη (εφημερίδα Το Βήμα) μίλησε με τον Αλέξη Σταμάτη για το μυθιστόρημά του και γράφει:
«Ξεκινά σαν παραμύθι, με μυστηριώδεις δυσοίωνες νότες, ακολουθούν εξαφανίσεις και θάνατοι, και εξελίσσεται σε αστυνομικό μυθιστόρημα και υπαρξιακό αφήγημα. “Είναι όλα μαζί, όλα μου τα βιβλία είναι υβριδικά, μου αρέσει η μείξη των ειδών, όπως γίνεται και στη ζωή” μου εξηγεί ο Αλέξης Σταμάτης πίνοντας τον δεύτερο καφέ του. Μια φαρμακοποιός-ντετέκτιβ, ένας διανοούμενος παπάς κι ο “τρελός του χωριού, που είναι φορέας της άρρητης γλώσσας των σχιζοφρενών” ξεχωρίζουν ιδιαίτερα από μια πληθώρα αφηγηματικών προσώπων».
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρο το κείμενο.
«Η απόσταση δεν είναι λύση. Το φως δεν κατοικεί εκεί όπου δεν υπάρχουν άνθρωποι, κατοικεί εκεί όπου οι άνθρωποι μαθαίνουν να ζουν με το σκοτάδι τους χωρίς να το προσκυνούν. Το χωριό, σε αυτό το βιβλίο, δεν είναι καρικατούρα. Δεν είναι το κλασικό “κλειστό σύστημα” με τις αρχετυπικές συμπεριφορές. Είναι κάτι πιο αμείλικτο: είναι κοινότητα. Και κάθε κοινότητα φέρει μέσα της την υπόσχεση και την απειλή. Η δυστοπία καραδοκεί όταν η ασφάλεια γίνεται αυτοσκοπός. Όταν η ομοιομορφία βαφτίζεται αρετή. Όταν η αποδοχή προϋποθέτει εξηγήσεις. Δεν έχει σημασία αν βρίσκεσαι στο Παγκράτι ή στα Ζαγοροχώρια. Η απόσταση από τον εαυτό μας είναι πάντοτε ίδια».
Διαβάστε ΕΔΩ όσα δήλωσε ο συγγραφέας στον δημοσιογράφο Μιχάλη Παπαγεωργίου και το thebest.gr για το νέο βιβλίο του.
ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
- Ποιο είναι το πιο σημαντικό στοιχείο που συνδέει το παιδί και τον Άγγελο;
- Ποιον ρόλο επιτελεί ο χαρακτήρας της Έλλης στην εξέλιξη της ιστορίας;
- Ποια είναι η λειτουργία των στοιχείων μυστηρίου ή/και του μεταφυσικού στο βιβλίο; Με ποιον τρόπο η μυθοπλασία μάς βοηθά να κατανοήσουμε βαθύτερα την κοινωνική πραγματικότητα;
