

Ιούλιος 2025: Το βιβλίο του μήνα
Το βιβλίο του μήνα
Όνομα πατρός: Δούναβης
Τον είπαν «Ανατολίτη παραμυθά», έκανε τη φιλία ευαγγέλιο, σταυρώθηκε γράφοντας για τον Ελεύθερο Άνθρωπο. Ο Ελληνορουμάνος συγγραφέας Παναΐτ Ιστράτι ζωντανεύει με μαεστρία από την πένα του Κώστα Ακρίβου που ενώνει με εντυπωσιακό τρόπο το λογοτεχνικό σύμπαν του Ιστράτι με τον πολυτάραχο βίο του.
Ξεφυλλίστε ΕΔΩ κάποιες σελίδες.
«Είναι γεννημένος μυθογράφος, ένας μυθογράφος της Ανατολής, που μαγεύεται και συγκινείται από τις δικές του διηγήσεις, κι αυτό τον συνεπαίρνει τόσο, που σαν αρχινά μια ιστορία, κανείς δεν ξέρει, μήτε καν ο ίδιος, αν αυτό κρατήσει μια ώρα ή χίλιες και μία νύχτες».
«Ο Παναΐτ Ιστράτι, αυτό είναι το παιδί, έως και τη μέρα που επισκέφτηκα τη Βραΐλα μού ήταν γνωστός μόνο από τη γνωστή φωτογραφία· εκείνη που τον δείχνει παρέα με τον Καζαντζάκη, να βρίσκονται καθισμένοι σ’ ένα ταβερνάκι κάτω από την Ακρόπολη.
Από συγγραφική περιέργεια, άρχισα μέρα με τη μέρα να σκαλίζω και να μαθαίνω για τη ζωή του. Από το ένα ξάφνιασμα στο άλλο ήταν για μένα αυτή η «περιπέτεια» που κράτησε πάνω από τέσσερα χρόνια».
Διαβάστε ΕΔΩ το κείμενο του Κώστα Ακρίβου με το οποίο μας εξομολογείται πώς ξεκίνησαν όλα για τη συγγραφή του βιβλίου.
Σε συνέντευξή του στον Σόλωνα Παπαγεωργίου και την BOOK PRESS ο Κώστας Ακρίβος δηλώνει:
«Ξαναδιαβάζοντας την Κυρά Κυραλίνα, στην εξαιρετική μετάφραση της Ρίτας Κολαΐτη, συνειδητοποίησα κάτι πολύ σημαντικό: πως ο Παναΐτ Ιστράτι με αυτό κυρίως το βιβλίο καταρρίπτει τον μύθο ότι το μυθιστόρημα χρειάζεται την αστική τάξη, είτε ως κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο είτε ως πηγή έμπνευσης. Ήταν ένας άνθρωπος που μεγάλωσε δίχως πατέρα, ανήκε στη φτωχολογιά της Βραΐλας, έκανε χίλιες δυο δουλειές για να επιβιώσει και η απελπισία του τον οδήγησε μέχρι την απόπειρα αυτοκτονίας. Και όμως, χωρίς την παραμικρή βοήθεια γράφει αυτό το αριστουργηματικό βιβλίο, που για πρωταγωνιστές έχει όχι ευκατάστατους και βολεμένους, αλλά πρόσωπα βγαλμένα μέσα από τη βιοπάλη και τα πορνεία. Καταφέρνει λοιπόν να δώσει ένα γοητευτικό μυθιστόρημα που άφησε άφωνους τους λογοτέχνες του καιρού του.
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρο το κείμενο.
Παρακολουθήστε εδώ και τη συνέντευξη του Κώστα Ακρίβου στον Κώστα Κατσουλάρη στο podcast «Βίος και Πολιτεία».
ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
- Πώς η μυθοπλασία μάς βοηθά να προσεγγίσουμε ένα ιστορικό πρόσωπο όπως ο Παναΐτ Ιστράτι;
- Συζητήστε την αναδιήγηση της Κυρά Κυραλίνας: «“Τρέμεις από φόβο; Ή μήπως –στριμωγμένος ανάμεσα σ’ αυτούς τους δυο δαίμονες της ζωής σου– ριγάς κάτω απ’ την ανάσα του πεπρωμένου, που σε σπρώχνει, όχι μονάχα προς το πανηγύρι του Σ… μα ακόμα πιο πέρα, προς το μεγάλο πανηγύρι της ζωής σου, που μόλις τώρα αρχίζει;”» (σελ. 144). Πώς φαίνεται να εξηγεί ο συγγραφέας τον τρόπο με τον οποίο ο Ιστράτι απευθύνεται στον χαρακτήρα του βιβλίου του;
- «“Από καιρό ήθελα να έρθω στη Σοβιετική Ένωση, επειδή είναι η μόνη χώρα στην οποία η ζωή είναι γεμάτη με μεγάλες ιδέες και έχει δημιουργικό χαρακτήρα”» (σελ. 186), δηλώνει ο Ιστράτι κατά τον ερχομό του στην ΕΣΣΔ το 1929, όπως γράφει η επαναστατική εφημερίδα Πράβντα. Πώς οι αντίθεση ανάμεσα στις συνθήκες που επικρατούν στη Γαλλία και τη Ρωσία επηρεάζει το έργο του Παναΐτ Ιστράτι;
Το βιβλίο του μήνα
Όνομα πατρός: Δούναβης
Τον είπαν «Ανατολίτη παραμυθά», έκανε τη φιλία ευαγγέλιο, σταυρώθηκε γράφοντας για τον Ελεύθερο Άνθρωπο. Ο Ελληνορουμάνος συγγραφέας Παναΐτ Ιστράτι ζωντανεύει με μαεστρία από την πένα του Κώστα Ακρίβου που ενώνει με εντυπωσιακό τρόπο το λογοτεχνικό σύμπαν του Ιστράτι με τον πολυτάραχο βίο του.
Ξεφυλλίστε ΕΔΩ κάποιες σελίδες.
«Είναι γεννημένος μυθογράφος, ένας μυθογράφος της Ανατολής, που μαγεύεται και συγκινείται από τις δικές του διηγήσεις, κι αυτό τον συνεπαίρνει τόσο, που σαν αρχινά μια ιστορία, κανείς δεν ξέρει, μήτε καν ο ίδιος, αν αυτό κρατήσει μια ώρα ή χίλιες και μία νύχτες».
«Ο Παναΐτ Ιστράτι, αυτό είναι το παιδί, έως και τη μέρα που επισκέφτηκα τη Βραΐλα μού ήταν γνωστός μόνο από τη γνωστή φωτογραφία· εκείνη που τον δείχνει παρέα με τον Καζαντζάκη, να βρίσκονται καθισμένοι σ’ ένα ταβερνάκι κάτω από την Ακρόπολη.
Από συγγραφική περιέργεια, άρχισα μέρα με τη μέρα να σκαλίζω και να μαθαίνω για τη ζωή του. Από το ένα ξάφνιασμα στο άλλο ήταν για μένα αυτή η «περιπέτεια» που κράτησε πάνω από τέσσερα χρόνια».
Διαβάστε ΕΔΩ το κείμενο του Κώστα Ακρίβου με το οποίο μας εξομολογείται πώς ξεκίνησαν όλα για τη συγγραφή του βιβλίου.
Σε συνέντευξή του στον Σόλωνα Παπαγεωργίου και την BOOK PRESS ο Κώστας Ακρίβος δηλώνει:
«Ξαναδιαβάζοντας την Κυρά Κυραλίνα, στην εξαιρετική μετάφραση της Ρίτας Κολαΐτη, συνειδητοποίησα κάτι πολύ σημαντικό: πως ο Παναΐτ Ιστράτι με αυτό κυρίως το βιβλίο καταρρίπτει τον μύθο ότι το μυθιστόρημα χρειάζεται την αστική τάξη, είτε ως κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο είτε ως πηγή έμπνευσης. Ήταν ένας άνθρωπος που μεγάλωσε δίχως πατέρα, ανήκε στη φτωχολογιά της Βραΐλας, έκανε χίλιες δυο δουλειές για να επιβιώσει και η απελπισία του τον οδήγησε μέχρι την απόπειρα αυτοκτονίας. Και όμως, χωρίς την παραμικρή βοήθεια γράφει αυτό το αριστουργηματικό βιβλίο, που για πρωταγωνιστές έχει όχι ευκατάστατους και βολεμένους, αλλά πρόσωπα βγαλμένα μέσα από τη βιοπάλη και τα πορνεία. Καταφέρνει λοιπόν να δώσει ένα γοητευτικό μυθιστόρημα που άφησε άφωνους τους λογοτέχνες του καιρού του.
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρο το κείμενο.
Παρακολουθήστε εδώ και τη συνέντευξη του Κώστα Ακρίβου στον Κώστα Κατσουλάρη στο podcast «Βίος και Πολιτεία».
ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
- Πώς η μυθοπλασία μάς βοηθά να προσεγγίσουμε ένα ιστορικό πρόσωπο όπως ο Παναΐτ Ιστράτι;
- Συζητήστε την αναδιήγηση της Κυρά Κυραλίνας: «“Τρέμεις από φόβο; Ή μήπως –στριμωγμένος ανάμεσα σ’ αυτούς τους δυο δαίμονες της ζωής σου– ριγάς κάτω απ’ την ανάσα του πεπρωμένου, που σε σπρώχνει, όχι μονάχα προς το πανηγύρι του Σ… μα ακόμα πιο πέρα, προς το μεγάλο πανηγύρι της ζωής σου, που μόλις τώρα αρχίζει;”» (σελ. 144). Πώς φαίνεται να εξηγεί ο συγγραφέας τον τρόπο με τον οποίο ο Ιστράτι απευθύνεται στον χαρακτήρα του βιβλίου του;
- «“Από καιρό ήθελα να έρθω στη Σοβιετική Ένωση, επειδή είναι η μόνη χώρα στην οποία η ζωή είναι γεμάτη με μεγάλες ιδέες και έχει δημιουργικό χαρακτήρα”» (σελ. 186), δηλώνει ο Ιστράτι κατά τον ερχομό του στην ΕΣΣΔ το 1929, όπως γράφει η επαναστατική εφημερίδα Πράβντα. Πώς οι αντίθεση ανάμεσα στις συνθήκες που επικρατούν στη Γαλλία και τη Ρωσία επηρεάζει το έργο του Παναΐτ Ιστράτι;




