Έλιοτ και Ιζαμπέλα: Ας συστηθούμε

Ο Γερμανός συγγραφέας και εικονογράφος Ίνγκο Ζίγκνερ, ο δημιουργός του Μικρού δράκου Καρύδα, παρουσιάζει την ολοκαίνουρια σειρά «Έλιοτ και Ιζαμπέλα», με πρωταγωνιστές δύο αξιολάτρευτα ποντίκια που ζούνε τη μια περιπέτεια μετά την άλλη. Στην Περιπέτεια στο ποτάμι, το πρώτο βιβλίο της σειράς, ο Έλιοτ και η Ιζαμπέλα ενώνουν τις δυνάμεις τους και σπεύδουν να βοηθήσουν όποιον έχει ανάγκη, ξεπερνώντας κάθε εμπόδιο με τη φαντασία και την εφευρετικότητά τους. Ας ακούσουμε λοιπόν τι έχουν να μας πουν.

Ε.: Γεια σας, παιδιά! Ονομάζομαι Έλιοτ.

I.: Κι εγώ Ιζαμπέλα!

E.: Είμαι ένας συνηθισμένος ποντικός της πόλης. Μου αρέσει εδώ. Ξέρω καλά τα κατατόπια. Όσο σκέφτομαι τα θηρία της εξοχής, τρέμω ολόκληρος!

I.: Μα τι φοβιτσιάρης που είσαι… Τα παραλές. Εγώ μένω στην εξοχή. Γνωρίζω καλά τους αγρούς και πού να βρει κανείς τα πιο φρέσκα και λαχταριστά αβγουλάκια για πρωινό.

Ε.: Δε λέω, και η πόλη έχει τους κινδύνους της. Εδώ τριγυρνάει η ποντικοσυμμορία του Μπούκι Μπόκα, ενός νταή που τους έχει όλους στην μπούκα! Υπάρχει και η Ρόζι η Τρομερή, η τεράστια ποντικίνα των υπονόμων. Όμως εγώ της διαβάζω ποιήματα και με συμπαθεί. Η ποίηση είναι η μυστική μου δύναμη!

Ι.: Εγώ, από την άλλη, είμαι εφευρετική. Κι έτσι κάνουμε οι δυο μας ομάδα φοβερή!

Ε.: Ζω με τους γονείς μου στη στέγη του πύργου του δημαρχείου, με το μεγάλο ρολόι. Η μητέρα μου είναι καλλιτέχνιδα και της αρέσει ο ήλιος. Ο πατέρας μου είναι συγγραφέας και προτιμάει τη βροχή. Φτιάχνει τις πιο απίθανες ζεστές σοκολάτες! Μια μέρα βροχερή είχαμε ξεμείνει όμως και πήγα να φέρω ένα κουτί πραλίνες.

Ι.: Κάπως έτσι άρχισαν όλα… Ας τα πούμε απ’ την αρχή.

Ε.: Η βροχή έτρεχε ασταμάτητα, κι έτσι με παρέσυρε ένας χείμαρρος μαζί με το κουτί. Έπειτα από ώρες ατέλειωτες με βρήκε η Ιζαμπέλα.

Ι.: Βρήκα τον Έλιοτ ταλαιπωρημένο και τον προσκάλεσα στο σπίτι για φαγητό. Η μαμά μου, η γιατρός του χωριού, μια χαριτωμένη ποντικίνα, καλοσυνάτη και παχουλή, είχε ετοιμάσει νοστιμότατα κολοκύθια και μελιτζάνες με σκορδόχορτο.

Ε.: Ήταν πεντανόστιμα! Ευτυχώς, δεν ήταν βατραχοκιμάς με σκουλήκια… Έμαθα πολλά εδώ στην εξοχή.

Ι.: Και μαζί γνωρίσαμε ένα σωρό φίλους! Τον Γκουίντο Βιολίντo, ακόμα έναν ποντικό της πόλης που μιλάει με ρίμες και μαγεύει με το βιολί του. Τον θείο Τέο, έναν νεροπόντικα και πρώην ναυτικό. Τον Όσκαρ τον Αρουραίο και τον αδερφό του, τον φοβιτσιάρη και ντροπαλό Κλαουσφίδη.

Ε.: Μοιάζει περισσότερο με φίδι…

Ι.: Μα είναι αρουραίος στην καρδιά!

Ε.: Θες να μάθεις κι άλλα; Ακολούθησέ μας στη συναρπαστική Περιπέτεια στο ποτάμι!