×

Δεν υπάρχουν προϊόντα στο καλάθι αγορών σας.

{{item.custom_attributes.author}}
Ποσότητα: {{item.quantity}}
{{item.total_price}} {{item.total_discounted_price}}
×
Υποσύνολο:
{{order.discounted_cost}}
Έκπτωση Προσφοράς:
{{order.promo_discount}}
Έκπτωση Κουπονιού:
{{order.extra_discount}}
Κόστος Αποστολής:
{{order.shipping_cost}}
Επιβάρυνση Πληρωμής:
{{order.payment_cost}}
ΣΥΝΟΛΟ:
{{order.final_cost}}
{{ product.title }}
{{ product.custom_attributes.author }}
{{ product.price }} {{ product.discounted_price }}
×
×
ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΜΟΥ ΟΙ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ ΜΟΥ ΤΑ EBOOKS ΜΟΥ ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΜΟΥ ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΗ
Q & A ΜΕ ΤΗΝ BONNIE GARMUS
09/06/2022
Q & A ΜΕ ΤΗΝ BONNIE GARMUS
Με αφορμή το ελπιδοφόρο, αισιόδοξο μυθιστόρημά της «Μαθήματα Χημείας» που κατακτά τις λίστες των ευπώλητων και τις καρδιές των αναγνωστών, ρωτήσαμε διάφορα την Καναδή συγγραφέα για την αξέχαστη ηρωίδα της και για την ίδια.

Η Ελίζαμπεθ Ζοτ είναι ένας άνθρωπος που όλοι θα θέλαμε να γνωρίσουμε ή να γίνουμε. Τι σας έκανε να δημιουργήσετε αυτό τον χαρακτήρα;
Η οργή μου! Ξεκίνησα να γράφω τα Μαθήματα Χημείας πριν από εφτά χρόνια περίπου. Είχα μόλις βγει από μια συνάντηση και ήμουν εκνευρισμένη από κάποια σεξιστικά σχόλια που είχα ακούσει. Όταν κάθισα να δουλέψω, συνειδητοποίησα ότι καθόταν και κάποια άλλη εκεί. Το όνομά της ήταν Ελίζαμπεθ Ζοτ. Όπως κι εγώ, έτσι κι εκείνη δεν είχε πολύ καλή διάθεση. «Νομίζεις ότι είχες μια κακή μέρα;» με ρώτησε. «Ε, λοιπόν, άκου…»
Εδώ οφείλω να προσθέσω ότι η Ελίζαμπεθ Ζοτ δεν ήταν κάτι καινούργιο για μένα. Είχε έναν μικρό ρόλο σε κάποιο άλλο μυθιστόρημα που χρόνια πριν είχα ξεκινήσει να γράφω, αλλά είχα αφήσει στην άκρη. Το καινούργιο όμως ήταν η βεβαιότητά της για το ποια είναι και τι έχει να πει για την κοινωνία, τον πολιτισμό, τον ρατσισμό, τον σεξισμό, τη θρησκεία και, πάνω απ’ όλα, για την αλλαγή. Πώς να γίνει και για ποιον λόγο.

Υπήρχε κάποια συγκεκριμένη ιδέα ή μια ιστορία που σας ενέπνευσε να γράψετε τα Μαθήματα Χημείας;
Όχι, αν και θυμάμαι πως αισθανόμουν ότι είχα ανάγκη από ένα νέο πρότυπο, κάποια που θα υπερασπιζόταν τα πιστεύω της, κάποια με ακέραιο χαρακτήρα. Αυτή η αίσθηση ενισχύθηκε από την έλλειψη ακεραιότητας του Τραμπ. Εκείνη την εποχή βρισκόταν σε εξέλιξη η προεκλογική του εκστρατεία για τις προεδρικές εκλογές και ο Τραμπ έκανε εκείνες τις δηλώσεις για το πώς θεωρούσε ότι μπορούσε να συμπεριφέρεται στις γυναίκες. Την περίοδο εκείνη είχα ξαναδιαβάσει το βιβλίο της Betty Friedan The Feminine Mystique και σκεφτόμουν πώς ήταν η ζωή για τις γυναίκες εκείνης της γενιάς – για τη μαμά μου, τις φίλες της, την πεθερά μου. Όλες τους ήταν έξυπνες και παρά το μυαλό και τα ταλέντα τους όλες τους έμεναν στο σπίτι με τα παιδιά. Έτσι λοιπόν προέκυψε το βιβλίο: από ένα σύνολο παραγόντων και ιδεών, συν τη ναυτία που είχα κάθε φορά που ο Τραμπ έκανε μια δήλωση.

Γιατί επιλέξατε η υπόθεση του βιβλίου σας να εκτυλίσσεται στα τέλη της δεκαετίας του ’50 και τη δεκαετία του ’60;
Η υπόθεση εκτυλίσσεται στην εποχή της μαμάς μου· έκανα την Ελίζαμπεθ Ζοτ συνομήλική της. Ήταν ο δικός μου τρόπος για να τιμήσω τόσο εκείνη όσο και μια ολόκληρη γενιά παραγνωρισμένων γυναικών, όλων αυτών που θεωρούνταν «μέση νοικοκυρά»!

Ο Εξίμισι θα αιχμαλωτίσει την καρδιά των αναγνωστών. Εσείς έχετε σκύλους;
Είχα αρκετούς. Ο πρώτος μου λεγόταν Τσάρλι και ήταν ένας ημίαιμος που έζησε δεκαεννιά χρόνια χάρη –όπως πιστεύουμε– στο παγωτό που έτρωγε κάθε απόγευμα. Ως παιδί, τον λάτρευα και φανταζόμουν ότι είχε υπερδυνάμεις και χαρακτηριστικά ήρωα, αν και για ήρωας κοιμόταν πολύ…
Έπειτα είχα τον Άστρο και τον Μπάρνι, και οι δύο ημίαιμοι, από καταφύγιο αδέσποτων ζώων. Ήταν κουμπάροι στον γάμο μας και εξαιρετικοί στον ρόλο τους. Μάλιστα, σε πολλές φωτογραφίες του γάμου μας εμφανίζονται αποκλειστικά αυτοί ή αυτοί και τα πόδια μας… Επίσης, ο Μπάρνι και ο Άστρο αποτέλεσαν για εμάς τις «βοηθητικές ρόδες» σε ό,τι αφορά τον ρόλο του γονιού. Μας δίδαξαν την υπομονή, αλλά και πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει πάντα πρόχειρο κάποιο σνακ.
Ο επόμενος σκύλος που είχα ήταν η Φράιντεϊ, επίσης από καταφύγιο αδέσποτων ζώων. Όταν την πήραμε είχε ψώρα σε προχωρημένο στάδιο, ενώ της έλειπαν και κάμποσα δόντια. Την είχαν κακοποιήσει άσχημα και μάλιστα ο προηγούμενος ιδιοκτήτης της μπήκε στη φυλακή. Ωστόσο η Φράιντεϊ ήταν σαν τον Γκάντι: απίστευτα ήρεμη, σοφή και έξυπνη. Είχε πλούσιο λεξιλόγιο – όχι τόσο όσο ο Εξίμισι, αλλά ήταν το κάτι άλλο. Μέχρι και λίγα γερμανικά έμαθε όταν μετακομίσαμε στην Ελβετία. Η Φράιντεϊ αποτέλεσε την έμπνευση για τον Εξίμισι.
Τώρα, έχουμε την 99, ένα γκρεϊχάουντ δέκα ετών, πρώην σκύλος κούρσας. Ζούμε σε ένα μικρό διαμέρισμα και η 99 είναι ό,τι μεγαλύτερο υπάρχει εκεί μέσα. Όπως και η Φράιντεϊ, έτσι και αυτή είναι πολύ ήρεμη, αλλά σιωπηλή. Είναι όμως ιδιαίτερα ευαίσθητη. Αν ακούσει κάποιον να κλαίει, θα προσπαθήσει να κάνει κάτι: συνήθως στριμώχνεται κοντά στο άτομο που κλαίει – μια όμορφη κίνηση, εκτός κι αν το άτομο αυτό φοβάται τα σκυλιά. Έχει προκαλέσει έμφραγμα σε αρκετούς ανθρώπους!

Στο βιβλίο σας αναπτύσσετε με δημιουργικό και διασκεδαστικό τρόπο όλο αυτό το θέμα με τη χημεία. Εσείς έχετε κάνει αντίστοιχες σπουδές;
Δεν έχω την παραμικρή επίσημη εκπαίδευση στις φυσικές επιστήμες (την τελευταία φορά που έκανα Χημεία ήταν στο σχολείο), ωστόσο στις αρχές της δεκαετίας του ’80 δούλεψα για τον εκδοτικό οίκο Benjamin Cummings, που εξέδιδε επιστημονικά βιβλία. Χρειάστηκε λοιπόν να μάθω τα βασικά γύρω από τη χημεία, επομένως μελέτησα μόνη μου χρησιμοποιώντας ένα παλιό εγχειρίδιο της δεκαετίας του ’50 – έπρεπε να είναι της δεκαετίας του ’50, ώστε να μην αναφέρω άθελά μου καινοτομίες που δεν ήταν της εποχής. Συμβουλεύτηκα και ένα βιβλίο χημείας για παιδιά, το The Golden Book of Chemistry Experiments, της ίδιας περιόδου. Έκανα ακόμα και πειράματα στο διαμέρισμά μας στο Λονδίνο. Μάλιστα, ορισμένα από αυτά είχαν αμφίβολα αποτελέσματα, κάτι που στην επιστήμη είναι αποδεκτό, όχι όμως σε μια πυκνοκατοικημένη γειτονιά… Εκείνο που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι ότι ο χρόνος απόκρισης της πυροσβεστικής υπηρεσίας του Λονδίνου είναι εξαιρετικός!

Η Ελίζαμπεθ Ζοτ αρνείται να συμμορφωθεί με τους κανόνες που διέπουν την κοινωνία της εποχής της. Κοιτάζοντας στο παρελθόν, υπάρχουν γυναίκες που θαυμάζετε;
Ο κατάλογος είναι μακρύς! Θα ξεκινήσω με τη Ρόζαλιντ Φράνκλιν. Το έργο της σχετικά με τις εικόνες περίθλασης ακτίνων Χ του DNA οδήγησε στην ανακάλυψη της διπλής έλικας του DNA. Όχι ότι ο Τζέιμς Γουάτσον θα το παραδεχόταν ποτέ αυτό… Επίσης, θαυμάζω την ακτιβίστρια Ρόζα Παρκς, τη δημοσιογράφο Νέλι Μπλάι, τη συμπεριφορίστρια ζώων Τζέιν Γκούντολ, τη φεμινίστρια Γκλόρια Στάιμεν. Και τη Γερτρούδη Έντερλε, την πρώτη γυναίκα που διέσχισε κολυμπώντας τη Μάγχη καταρρίπτοντας το ρεκόρ πέντε αντρών που είχαν κάνει το ίδιο.

Σας αρέσει να μαγειρεύετε; Συνήθως ποιος μαγειρεύει στο σπίτι σας;
Ντρέπομαι που θα το πω, αλλά δεν μου αρέσει να μαγειρεύω! Εκείνους όμως που μαγειρεύουν τους θαυμάζω, γι’ αυτό το αγαπημένο μου φαγητό είναι αυτό που φτιάχνει κάποιος άλλος. Πιστεύω ότι είναι δύσκολο να μαγειρεύεις καλά· είναι τέχνη, αλλά και επιστήμη. Ευτυχώς, του συζύγου μου του αρέσει πολύ η μαγειρική και τα καταφέρνει πολύ καλά. Παρ’ όλα αυτά έχουμε μοιραστεί αυτό το καθήκον, πράγμα που σημαίνει ότι τρώμε ένα υπέροχο γεύμα μέρα παρά μέρα.

Ποια βιβλία σάς έχουν επηρεάσει περισσότερο ως συγγραφέα;
Ως παιδί διάβαζα πολύ. Τα βιβλία αυτά και οι συγγραφείς τους –η Χάριετ η Κατάσκοπος, τα πάντα από Ρόαλντ Νταλ, Ντίκενς, Νάνσι Ντρου κ.ά.– με επηρέασαν βαθιά. Καθώς μεγάλωνα, διάβαζα απ’ όλα, ιδιαίτερα Ρώσους και Γάλλους συγγραφείς (Άννα Καρένινα, Μαντάμ Μποβαρί) προτού κολλήσω με σπουδαίους συγγραφείς, όπως ο Τζον Ίρβινγκ, η Ντόνα Ταρτ και η Τζ. K. Ρόουλινγκ.

Η πίστη αποτελεί βασικό θέμα του βιβλίου σας. Μήπως οι προσωπικές σας εμπειρίες διαμόρφωσαν σε κάποιον βαθμό το περιεχόμενό του;
Νομίζω ότι η θρησκεία χρησιμοποιεί τον όρο «πίστη» με τη θρησκευτική έννοια, ενώ, στην πραγματικότητα, πίστη σημαίνει να πιστεύεις στη γνώση ή την ικανότητα κάποιου. Και η Ελίζαμπεθ Ζοτ πιστεύει στον εαυτό της. Θεωρώ όμως ότι είναι δύσκολο να πιστεύει κανείς στον εαυτό του και νομίζω ότι αυτός είναι εν μέρει και ο λόγος που πολλοί προτιμούν να τα αποδίδουν όλα σε αυτό που συνήθως αναφέρεται ως «θέλημα Θεού». Έτσι, εμείς δεν έχουμε ποτέ καμία ευθύνη για τίποτα. Κι ενώ ως παιδί ήμουν μέλος της εκκλησίας, από μικρή ηλικία άρχισα να την αμφισβητώ. Η θρησκεία με απογοήτευσε όταν συνειδητοποίησα ότι οι άνθρωποι συχνά τη χρησιμοποιούσαν για να στηρίξουν τους λόγους για τους οποίους μισούν κάποιον ή κάτι. Γνωρίζω ότι η θρησκεία προσφέρει σε πολλούς παρηγοριά και τη δυνατότητα να είναι μέλη μιας κοινότητας. Οι προσευχές όμως δεν λύνουν τα προβλήματα. Οι άνθρωποι τα λύνουν. Δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο μέλλον. Πρέπει εμείς οι ίδιοι να δημιουργήσουμε το μέλλον. Και αυτό ξεκινά από την πίστη μας προς τον εαυτό μας και προς τους άλλους.

Το βιβλίο σας μπορεί να εμπνεύσει τις νέες γυναίκες να ασχοληθούν με τις επιστήμες. Είχατε παρόμοιες φιλοδοξίες όταν ήσασταν μικρή;
Ποτέ δεν ήθελα να γίνω επιστήμονας. Πάντα ήθελα να γράφω μυθιστορήματα! Παρ’ όλα αυτά ανέκαθεν είχα σε μεγάλη εκτίμηση τους επιστήμονες. Όταν εργαζόμουν στον εκδοτικό οίκο Benjamin Cummings, παρατήρησα ότι στη συντριπτική τους πλειονότητα οι συγγραφείς των επιστημονικών εγχειριδίων ήταν άντρες –κάτι που μου προκάλεσε μεγάλη έκπληξη– και ότι όλες αυτές οι πολύ σημαντικές πληροφορίες προέρχονταν μόνο από τον μισό πληθυσμό. Όλοι γνωρίζουμε ότι λαμπρά μυαλά συνήθως αποκλείονται από τον τομέα της επιστήμης μέσα από τον συστημικό σεξισμό, τον ρατσισμό και τους πολιτισμικούς φραγμούς, και αυτό συμβαίνει μέχρι και σήμερα. Είναι απαράδεκτο να κρατάμε έξω από τον τομέα της επιστήμης γυναίκες, έγχρωμους, ανθρώπους όλων των φύλων, δεδομένου ότι η ίδια η επιστήμη δεν αναγνωρίζει πνευματικούς περιορισμούς στις ομάδες αυτές. Ελπίζω λοιπόν οι νέες γυναίκες να συνεχίσουν να ξεπερνούν αυτά τα εμπόδια και να ασχολούνται με τις επιστήμες· τις έχουμε ανάγκη! Ελπίζω όμως και κάποιες από αυτές να γράψουν και μυθιστορήματα.

Μπορείτε να μας πείτε περισσότερα για το άθλημα της κωπηλασίας και γιατί επιλέξατε να κάνετε τον Κάλβιν κωπηλάτη;
Η κωπηλασία ήταν το μόνο για το οποίο δεν χρειάστηκε να κάνω έρευνα! Επειδή είμαι κι εγώ κωπηλάτρια. Επίσης, ήθελα να κάνω τον Κάλβιν κωπηλάτη γιατί το συγκεκριμένο άθλημα απαιτεί την απόλυτη συνεργασία των μελών του πληρώματος, αλλά και την ικανότητα να υπομένεις τον πόνο και να έχεις αντοχή. Και ο Κάλβιν ήξερε πώς να υπομένει τον πόνο και να αντέχει. Αλλά να συνεργάζεται; Εκεί σκοντάφτουν οι άνθρωποι. Και γι’ αυτό ήθελα στο βιβλίο να χρησιμοποιήσω την κωπηλασία ως σύμβολο. Τα πιο γρήγορα σκάφη δεν είναι απαραίτητα τα σκάφη με τους πιο μεγαλόσωμους, τους πιο δυνατούς κωπηλάτες, αλλά αυτά στα οποία τα μέλη του πληρώματος συνεργάζονται άψογα και έχουν καλή επικοινωνία, που δίνουν προσοχή στις λεπτομέρειες. Κάθε αγώνας ξεκινά πάντα με τον ίδιο τρόπο, με τη λέξη «Προσοχή». Και τα πληρώματα που δείχνουν προσοχή –που κωπηλατούν σαν ένας και όχι σαν οχτώ– είναι κι εκείνα που κατακτούν τη νίκη.
 

Σχετικά βιβλία

Διαθέσιμο
EBOOK
NEW
10%
ΒΙΒΛΙΟ
18,80€
16,92€
Μαθήματα χημείας
Bonnie Garmus
Ιλάειρα Διονυσοπούλου
Η χηµικός Ελίζαµπεθ Ζοτ απέχει πολύ από τη µέση γυναίκα. Μάλιστα, η Ελίζαµπεθ Ζοτ θα ήταν η πρώτη που θα επεσήµαινε πως δεν υπάρχει µέση γυναίκα. Βρισκόµαστε όµως στις αρχές της δεκαετίας του ’60, και η ανδροκρατούµενη οµάδα της στο Ινστιτούτο ...
Διαθέσιμο
EBOOK
ΒΙΒΛΙΟ
13,99€
Μαθήματα χημείας (ebook/ePub)
Bonnie Garmus
Ιλάειρα Διονυσοπούλου
Η χηµικός Ελίζαµπεθ Ζοτ απέχει πολύ από τη µέση γυναίκα. Μάλιστα, η Ελίζαµπεθ Ζοτ θα ήταν η πρώτη που θα επεσήµαινε πως δεν υπάρχει µέση γυναίκα. Βρισκόµαστε όµως στις αρχές της δεκαετίας του ’60, και η ανδροκρατούµενη οµάδα της στο Ινστιτούτο ...