Ο Χρήστος Χαρτοματσίδης είναι, θεωρώ, ο Έλληνας Μπουκόβσκι. Είναι ο συγγραφέας ο οποίος μας μεταφέρει στον δρόμο, σε κακόφημα κέντρα της νύχτας, σε απόσπαση χρημάτων από προστασίες σε μαγαζιά, σε απομονωμένα ξενοδοχεία, σε σκληροτράχηλες μαφίες που εκδικούνται με το παραπάνω, σε προστάτες αστυνομικούς αλλά και σε έρωτες, πραγματικούς, καθημερινούς ή ιδιοτελείς, τέλος, σε ένα επίπεδο κοινωνικό, το οποίο ακόμη και αν δεν το αντιλαμβανόμαστε υπάρχει γύρω μας, ζει, πράττει, είναι κομμάτι της κοινότητας, είναι σημείο αναφοράς της επιβίωσης κάποιων ανθρώπων που έλκονται από την παρανομία, όποια θέση και αν κατέχουν στο σύνολο ή στο εργασιακό τους περιβάλλον.
Δείτε ΕΔΩ όλο το κείμενο.
Ένα Φαρ Ουέστ στη Θεσσαλονίκη
Ο Χρήστος Χαρτοματσίδης γράφει ένα μυθιστόρημα που σε κάνει να πιστέψεις ότι μπορεί να συμβεί ή να έχει ήδη συμβεί. Οι ήρωες είναι αληθινοί και όχι χάρτινοι. Σφύζουν από ζωή, αποτυχία, πονηριά, έρωτα, μίσος και απάτη.
bookpress.gr
«Πάντα ήμουν υπέρ της δημόσιας υγείας»
Συνήθως, οι δύσκολες στιγμές και οι απώλειες είναι αυτές που σημαδεύουν τη ζωή μας, που μας κάνουν να ξανασκεφτούμε όλα όσα πράξαμε, μα και να αναθεωρήσουμε κάποιες λάθος εκτιμήσεις ή απόψεις μας. Ο καθένας από εμάς έχει τέτοιες στιγμές, που σε τελική ανάλυση μας προσφέρουν όχι μόνο πικρία και απόγνωση, μα και σοφία.
Συνέντευξη
Ο τίτλος είναι συμβολικός. Ο ποταμός Ρίο Γκράντε αποτελεί φυσικό σύνορο μεταξύ ΗΠΑ και Μεξικό. Οι κάθε είδος desperados, οι κυνηγημένοι από τον νόμο και τους σερίφηδες παράνομοι από την Αμερική, προσπαθούσαν να τον διασχίσουν για να βρεθούν στην άλλη όχθη – ελεύθεροι. Εδώ είναι συμβολικά το όριο μεταξύ υποταγής κι ανυπακοής, μεταξύ ταπεινωτικών συμβιβασμών και λύτρωσης.
Συνέντευξη
