Πάντα η Αλεξάνδρεια

Σε αυτό το ευσύνοπτο μυθιστόρημα που η αφηγηματική μονωδία δίνει μια παράξενη μουσικότητα στη γλώσσα, ο Στεφανάκης αξιοποιεί τη γοητεία του ύφους για να μας ταξιδέψει ξανά σε ένα διεθνικό παιχνίδι που δεν παίζεται πια σήμερα στα παράλια της Μεσογείου. Είναι ένα παιχνίδι αναμνήσεων αλλά και έντονων αντιπαραθέσεων με τα ιστορικά γεγονότα αλλά και με την ανθρώπινη μοίρα, μια επιστροφή που ο καθένας ελπίζει να κάνει στη δική του Αλεξάνδρεια έχοντας λύσει το μυστήριο του χρόνου καλύπτοντας έτσι και την ανάγκη που έχουμε όλοι μας λίγο πολύ να διηγούμαστε ιστορίες.
Δείτε ΕΔΩ όλο το κείμενο.

Ο Δημήτρης Στεφανάκης καταφέρνει κάθε φορά να μας εκπλήσσει, δοκιμάζοντας νέες αφηγηματικές φόρμες, χωρίς να διστάζει να κόψει τον ομφάλιο λώρο που τον συνδέει με προηγούμενες επιτυχίες του. Αυτή τη φορά τόλμησε το αντίθετο: να δημιουργήσει στη σκιά ενός βιβλίου που έγινε μύθος − ένα εγχείρημα εξίσου ριψοκίνδυνο. 
Συνέντευξη

Ο Δημήτρης Στεφανάκης έχει βρει προφανώς τη μυστική σήραγγα του χρόνου, έτσι ώστε κάθε φορά που επιστρέφει στην Αλεξάνδρειά του να αποδεικνύεται γόνιμος και συναρπαστικός. Για την ώρα μοιάζει να είναι ο μόνος «κληρονόμος» της καβαφικής μαγείας και όπως γράφει ο ίδιος στην αρχή του νέου του μυθιστορήματος: «Να πιστεύετε στον κληρονόμο».
Δείτε ΕΔΩ όλο το κείμενο

Ο βραβευμένος συγγραφέας μάς μεταφέρει σε έναν λογοτεχνικό κόσμο, όπου οι λέξεις αποκτούν βάθος και οι πόλεις γίνονται ζωντανοί ήρωες. Μέσα από το έργο του, η Αλεξάνδρεια ξετυλίγεται όχι μόνο σαν πόλη, αλλά και σαν σύμβολο του παρελθόντος και του παρόντος.
Συνέντευξη

Το "Πάντα η Αλεξάνδρεια" είναι ένας λεπταίσθητος στοχασμός στη μετάβαση και τη διαρκή εξέλιξη του ανθρώπου, στην αναγέννηση και στην ελπίδα, με τον Στεφανάκη να καταθέτει ένα μυθιστόρημα, μικρότερο σε έκταση, αλλά εξίσου σημαντικό και πολυεπίπεδο με το "Μέρες Αλεξάνδρειας".
Δείτε ΕΔΩ όλο το κείμενο

Το «Πάντα η Αλεξάνδρεια» είναι ένα μυθιστόρημα που πάλλεται δημιουργώντας ανθεκτικότητα στον χρόνο, συνδυάζει την προσωπική τραγωδία της ηρωίδας, Δάφνης Χάραμη, με τη βαθιά ιστορική και πολιτική μεταμόρφωση της Αλεξάνδρειας τη δεκαετία του 1960. Μέσα από τη μελέτη της απώλειας, της φυγής και της αποξένωσης, ο συγγραφέας διαπραγματεύεται τις συναισθηματικές και κοινωνικές συγκρούσεις που προκύπτουν από την αλλαγή, ενώ η Αλεξάνδρεια παραμένει το σταυροδρόμι της Ιστορίας και της ανθρώπινης μοίρας. Το βιβλίο αποτυπώνει την αντιπαράθεση του ατόμου με την Ιστορία και αναδεικνύει τη δύναμη της ανθρώπινης αντοχής απέναντι στην αδυσώπητη αλλαγή. 
Συνέντευξη

Όλοι εμείς που ζήσαμε το τέλος της Αλεξάνδρειας, την αυθαιρεσία και τη διπροσωπία του Νάσερ, ακουμπάμε στις σελίδες αυτού του βιβλίου κι αφουγκραζόμαστε τους τελευταίους χτύπους της καρδιάς της αγαπημένης μας πόλης.
fractalart.gr

Το μυθιστόρημα του Στεφανάκη πέρα από κάθε ταξικό ή εθνικό ορίζοντα γίνεται με συναρπαστικό τρόπο μέρος της λογοτεχνικής και πολιτικής επικαιρότητας των ημερών μας.
culturenow.gr

Αξιοποιώντας πραγματικά ιστορικά γεγονότα, στην προκειμένη περίπτωση το βαρύ πρόγραμμα των εθνικοποιήσεων των ξένων επιχειρήσεων από το καθεστώς Νάσερ, που οδήγησε στη μαζική έξοδο των Αιγυπτιωτών Ελλήνων, ο συγγραφέας μάς δίδει ένα συγκινητικό μυθιστόρημα για την αλλαγή, την απώλεια αλλά κυρίως την ασίγαστη ανάγκη του ανθρώπου για την προσωπική αναγέννηση.
newsbreak.gr

Ο Δημήτρης Στεφανάκης, για μια ακόμα φορά, κατορθώνει να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα από τον καθένα. Να γράψει κατά τα πρότυπα της γαλλικής σχολής ένα πολυπρόσωπο και «πολύγλωσσο» έργο, με πολλές αφηγηματικές φωνές, που η καθεμιά αρθρώνει τον δικό της φιλοσοφικό στοχασμό για τα πράγματα. Με την πιστή αναπαράσταση της κοινωνικής πραγματικότητας, την έμφαση που δίνει στη σχέση του ανθρώπου με το περιβάλλον του και την εσωτερική οπτική των χαρακτήρων του, επιτυγχάνει μια αφήγηση που χαρακτηρίζεται από σαφήνεια, ψυχολογικό βάθος, ρεαλισμό και, συχνά, φιλοσοφικό στοχασμό.

paratiritis-news.gr

Είναι γνωστό ότι η λογοτεχνία δεν σπουδάζεται. Η μόνη δυνατότητα που έχει ένας συγγραφέας για να εξελιχθεί είναι να διαβάζει συνεχώς. Να διαβάζει συστηματικά και στοχευμένα, να το κάνει όπως ο «κλέφτης» που μπαίνει σε ένα σπίτι και ξέρει εκ των προτέρων τι θα πάρει και πόσο θα μείνει σε αυτό.

diastixo.gr

Στη λογοτεχνία, όπως και στη ζωή, τα πραγματικά αλλά και τα φανταστικά πρόσωπα αποφασίζουν μόνα τους την κατεύθυνση που θα πάρουν. Η ζωή έτσι κι αλλιώς είναι δύσκολη τόσο στην πραγματικότητα όσο και στο μυθιστόρημα. Δεν λείπουν οι συμφορές, οι δυσκολίες, οι προκλήσεις. Λέω συχνά πως η στενοχώρια είναι ένα δωμάτιο. Κάποιοι μπαίνουν μέσα εκεί και μένουν για καιρό, κάποιοι ψάχνουν να βρουν αμέσως την πόρτα για να φύγουν. Οι ήρωες αυτού του βιβλίου και κυρίως η πρωταγωνίστρια ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία.

maxitisartas.gr

Το σημαντικό σε ένα μυθιστόρημα είναι όταν ο αναγνώστης κλείσει το βιβλίο να συνεχίσει να συνοδοιπορεί με τους ήρωές του και αυτό είναι κάτι που πετυχαίνει απόλυτα ο Δημήτρης Στεφανάκης.
literature.gr

Η αφήγηση είναι ολοζώντανη και ο συγγραφέας αρέσκεται να προβαίνει σε πολλές κρίσεις για τη ζωή, σε αναλογία με τα όσα περνούν οι ήρωές του, μέσω ενός ανεπιτήδευτου και πολύ εύρυθμου λόγου, σχεδόν μουσικού, που μεταφέρει ατόφια τη νοσταλγία για εκείνη την παλιά Αλεξάνδρεια του ελληνισμού, η οποία δεν υπάρχει πλέον.
diastixo.gr

Συνέντευξη

Ένα μυθιστόρημα που ξεχωρίζει για την ατμόσφαιρα, τη γλώσσα και τη συγκινησιακή του δύναμη. Ένα βιβλίο που αναδεικνύει την απώλεια, τη μνήμη και τη δύναμη του χρόνου. Αποτελεί μια ευαίσθητη λογοτεχνική αποτύπωση της Αλεξάνδρειας που χάνεται αλλά «μένει πάντα» μέσα στον αναγνώστη.
kulturosupa.gr