Η Tamara Ireland Stone έχει κάνει ουσιαστική έρευνα και με τον ανάλογο σεβασμό παρουσιάζει τη ζωή των ατόμων με OCD. Μέσα απο τη συγκινητική της αλλά και ρεαλιστική της γραφή μάς βάζει στην καθημερινότητα της Σαμ και στα προβλήματά της. Πόσο δύσκολο είναι να νιώθει φυσιολογική, πόσο δύσκολο είναι να είναι "νορμάλ" και δημοφιλής όταν υπάρχει μία μικρή φωνούλα στο μυαλό της η οποία αμφισβητεί τα πάντα και τη βάζει σε σκέψεις τι θα γίνει αν κάνει το παραμικρό λάθος.
Δείτε ΕΔΩ όλο το άρθρο.
Ρεαλιστικές ιστορίες ζωής
Η σχετικά άγνωστη φύση της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής (OCD) στη σοβαρή της μορφή αποτελεί τον κεντρικό θεματικό πυρήνα του μυθιστορήματος Ως την τελευταία λέξη της Tamara Ireland Stone. Η δεκαεξάχρονη Σαμάνθα πάσχει από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και το κρατά κρυφό από το σχολείο και τους φίλους της. Νιώθει αρκετά καλά στη σνομπ παρέα των κοριτσιών που ανήκει, αλλά, παράλληλα, θα ήθελε να μπορούσε να είναι ο εαυτός της με τους φίλους της. Στην πορεία γνωρίζει τον Άνταμ και τη μυστηριώδη ποιητική λέσχη με τη θαυματουργή δύναμη των λέξεων. Η Σαμάνθα αναγκάζεται να ζει διπλή ζωή ανάμεσα στους παλιούς και τους νέους της φίλους. Στην πορεία ερωτεύεται τον Άνταμ και ανακαλύπτει ολοένα και περισσότερο τη δυναμική των στίχων. Όταν η διαταραχή της Σαμάνθα παρουσιάσει ξαφνική υποτροπή, θα ανατραπούν όλα και η ηρωίδα θα δει με εντελώς νέα μάτια τη ζωή.
Ακόμα και σήμερα η ψυχική νόσος είναι ένα ζήτημα που δύσκολα επιλέγουν οι συγγραφείς της εφηβικής-νεανικής λογοτεχνίας παρά τις προόδους της ιατρικής και της κοινωνίας. Στο βιβλίο της Tamara Ireland Stone η ηρωίδα απεικονίζεται ρεαλιστικά να προσπαθεί να χαρεί τη ζωή της ως έφηβη και να αντιμετωπίσει όσο καλύτερα μπορεί τις συνέπειες της ασθένειάς της. Η Σαμάνθα αρχίζει σταδιακά να πιστεύει στον εαυτό της και να διεκδικεί τις επιλογές της και όσα της αξίζουν έξω από την κλειστή ελιτίστικη κλίκα και τους περιορισμούς της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής. Ο κόσμος είναι ένα σκληρό μέρος, δικαιούμαστε, όμως, να είμαστε ο εαυτός μας.




















Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα με τρομερά μηνύματα! Μπήκα στις σκέψεις ενός ανθρώπου με αγχώδη διαταραχή και ιδίως μιας έφηβης, πόσο δύσκολο είναι τελικά και κατάλαβα πολλές συμπεριφορές! Ειλικρινά το αγάπησα ως την τελευταία λέξη!