Μνήμες και καθημερινότητα
Ποιήτρια της υπαρξιακής αγωνίας, η Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, γέννημα θρέμμα της Θεσσαλονίκης, έχοντας αναζητήσει, στην πολύχρονη ποιητική της πορεία, την εμπειρία του απόλυτου και τις μεταφυσικές διαστάσεις των απλών περιστάσεων της ζωής, με σχηματισμένη μία απολύτως προσωπική μυθολογία και με αναπτυγμένη στο έπακρο την ικανότητά της για οδυνηρές ενδοσκοπήσεις, με έντονες εξομολογητικές και απολογιστικές της ζωής της διαθέσεις, είναι φυσικό να αισθάνεται οικεία στο χώρο του «εσωτερικού μονόλογου».Να ανταποκρίνεται με άνεση στα, χρόνια τώρα, καλλιεργημένα πρότυπα της εσωτερικότητας και της εσωστρέφειας∙ να κινεί με μεγαλύτερη ή μικρότερη επιτυχία, τα πρόσωπα των ιστοριών της στις ατραπούς της αυτογνωσίας, στην επίγνωση της φθοράς και του τέλους, καταφεύγοντας στην εύστοχη, τις περισσότερες φορές, χρήση του μονόλογου ή του μοναχικού, σχεδόν προσχηματικού διαλόγου.
Έτσι, ο αφηγηματικός της λόγος, εσωστρεφής και υποκειμενικός, οριοθετικός του υπαρξιακού και του πνευματικού της πυρήνα, διαπνεόμενος από μια διάθεση φιλοσοφική, κάποτε θυμοσοφική, κυμαίνεται ανάμεσα σε μνήμες, σε εσωτερικά βιώματα και σε διάφορες απλές, με ισχυρό, ωστόσο, συναισθηματικό εκτόπισμα, περιστάσεις της καθημερινότητας. Η Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου ενδοσκοπεί ή λειτουργεί ως διακριτικός, ορατός ή αόρατος παρατηρητής σημαντικών ή και ασήμαντων συμβάντων και καταστάσεων που αισθάνεται ή αντιλαμβάνεται, μέσα σε μιαν επίφοβη γαλήνη, εύθραυστη καθώς είναι, έτοιμη ανά πάσα στιγμή να θρυμματιστεί από τυχαίες εκφάνσεις της σύγχρονης βαρβαρότητας, με ένα λόγο εναρμονισμένο με τη σιωπή ή την υποκατάστατή της ομιλία. Με ένα λόγο, θα έλεγα καλύτερα, νοτισμένο, διαπερασμένο από τις αδιάλειπτες εκπομπές μιας μνήμης τραυματικής, αυτής των νεανικών χρόνων της αφήγησης που είναι προφανές [...] ότι την έχει στιγματίσει ανεξίτηλα.
Στο χώρο του άχρονου φαντασιακού
Αφηγήσεις σε δυο «γραμμές
Σε ανταπόκριση μνήμης και αισθήσεων
Είναι γεγονός ότι η Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου απελευθερώνει πια μια γόνιμη αφηγηματική φλέβα, αναμφισβήτητα μπολιασμένη και με στοιχεία που συγκομίζει η πείρα της απ’ την πολύχρονη ενασχόλησή της με την ποίηση, με ευδιάκριτο πλέον το στίγμα της στο χώρο της πεζογραφίας μας.





















