Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€

Ο τόπος των πιστών

Μια αστυνομική ιστορία με δύναμη από την Ιρλανδία.

ΕΞΑΝΤΛΗΜΕΝΟ
Επιλέξτε τον τύπο του βιβλίου:
Βιβλίο15,93€
Ebook8,99€
Pocket7,92€
Βιβλίο
Τιμή εκδότη: 17,70€Τιμή eshop: 15,93€

Περιγραφή

Το μυθιστόρημα ο Τόπος των Πιστών ήταν Υποψήφιο για τα σημαντικότερα βραβεία αστυνομικής λογοτεχνίας:  Edgar, LA Times, Anthony, Macavity

Το 1985 ο δεκαεννιάχρονος Φρανκ Μακέι και το κορίτσι του, Ρόζι Ντέιλι, καταστρώνουν ένα μυστικό σχέδιο να κλεφτούν και να πάνε στην Αγγλία για να ξεκινήσουν εκεί τη ζωή τους μακριά από τις προβληματικές οικογένειές τους. Η Ρόζι όμως δεν θα πάει στο ραντεβού τους και ο Φρανκ θα υποθέσει πως απλώς αποφάσισε να την κοπανήσει μόνη της. Επί είκοσι δύο χρόνια ο Φρανκ, ο οποίος γίνεται μυστικός αστυνομικός, θα αποφύγει να επιστρέψει στην παλιά τους γειτονιά στο Δουβλίνο, στον Τόπο των Πιστών. Ώσπου μια μέρα η μικρότερη αδερφή του, η Τζάκι, του ανακοινώνει πως βρέθηκε η βαλίτσα της Ρόζι σ' ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι. Ο Φρανκ απρόθυμα επισκέπτεται το μέρος και τότε όλα ανατρέπονται: Μήπως η Ρόζι δεν έφυγε μόνη της, χωρίς αυτόν, αλλά κάποιος την εμπόδισε να πάει στη συνάντησή τους;

Η επιτυχία των βιβλίων της ιρλανδέζας Tana French δεν πιστοποιείται μόνο από τα βραβεία ή τις αποθεωτικές κριτικές που λαμβάνει αλλά και από τη μεταφορά τους στην οθόνη. Οι ήρωες που πρωταγωνιστούν στα μυθιστορήματα της σειράς δεν είναι ίδιοι κάθε φορά, ανήκουν ωστόσο στην ίδια μονάδα. Όπως άλλωστε έχει επισημάνει και η κριτική, τα βιβλία της Tana French δεν ξεχωρίζουν μόνο λόγω της πλοκής ή της λύσης του μυστηρίου αλλά χάρη στην αφηγηματική της δεινότητα. Συγκεκριμένα στον Τόπο των Πιστών δεν υπάρχει κάποιος σίριαλ κίλερ, ούτε κάποια τεράστια αποκάλυψη, όμως ο γοητευτικός της ήρωας, η χαοτική οικογένειά του και το ατμοσφαιρικό Δουβλίνο καθηλώνουν τον αναγνώστη.

ΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣ
Ένα από τα καλύτερα θρίλερ των τελευταίων χρόνων.
Observer

Αν αγοράσετε μόνο ένα θρίλερ φέτος, τότε διαλέξτε αυτό.
Evening Herald

Ένα καθηλωτικό θρίλερ λογοτεχνικών αξιώσεων, ποτισμένο με μαύρο χιούμορ.
Irish Times

Μία από τις πλέον ταλαντούχες σύγχρονες συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας.
Washington Post

Εκτός από το χάρισμά της για καθηλωτικές περιγραφές, η French διαθέτει επίσης την ικανότητα να συνθέτει διαλόγους τόσο αυθεντικούς που νομίζεις ότι μπορείς να ακούσεις την ανάσα των ηρώων της… Διαβάστε το αργά και απολαύστε κάθε του λεπτομέρεια. Σαν να είναι ένα ποτήρι μπίρας Γκίνες, αξίζει την αναμονή.
Los Angeles Times

Εξαιρετική απόδοση, καθηλωτικό… Διαμάχες μεταξύ συγγενών, ταξικές συγκρούσεις, παλιές έχθρες, εφηβικοί έρωτες και αναμνήσεις παιδικής βίας ενσωματώνονται με μαεστρία μαζί με το πλούσιο δουβλινέζικο ιδίωμα σ’ αυτό το συναρπαστικό μυθιστόρημα.
New York Times

Θα σε απορροφήσει…η French είναι καταπληκτική στην απόδοση της οικογενειακής έντασης και ο θλιμμένος, μαχητικός, είρων ήρωά της ο Μακέι ακαταμάχητος.
The Times

[Απόσπασμα από συνέντευξη της συγγραφέα στο Gawker Review of Books]
Σας περιγράφουν συχνά ως συγγραφέα που έχετε αναγάγει την αστυνομική λογοτεχνία με πρωταγωνιστές ντετέκτιβ σε άλλη κατηγορία. Συμφωνείτε με αυτό;
Πιστεύω πως ανήκω σε ένα ρεύμα συγγραφέων που αγαπούν τα μυστήρια και δεν βλέπουν τον λόγο να περιορίζονται μόνο σε αυτό, το ίδιο ισχύει και για τους αναγνώστες φυσικά. Δεν ήμουν ποτέ υπέρ της τεχνητής διάκρισης μεταξύ «καλής» λογοτεχνίας και των διάφορων λογοτεχνικών «ειδών». Ακόμα και σήμερα εξακολουθούν να επαναλαμβάνουν τα παλιά κλισέ ότι η αστυνομική λογοτεχνία είναι κακογραμμένη, ότι οι ήρωές της είναι μονοδιάστατοι ή ότι η «καλή»λογοτεχνία δεν έχει πλοκή και ότι είναι περίπλοκη. Φυσικά όλα αυτά είναι προφανώς ανοησίες. Το ψευδές αυτό φράγμα μεταξύ των ειδών διαλύεται σταδιακά γεγονός που μου αρέσει πάρα πολύ. Γιατί το κοινό πρέπει να διαλέξει ανάμεσα σε μια καλή πλοκή ή σε καλό στιλ γραφής. Γιατί να μην υπάρχουν και τα δύο στοιχεία στο ίδιο βιβλίο; Το αν εγώ πράγματι το καταφέρνω αυτό είναι άλλο ζήτημα. Αυτός είναι ο στόχος μου όμως.

Γιατί αγαπάτε τόσο τον Φρανκ Μακέι;
Είναι διασκεδαστικό να γράφεις για κάποιον που έχει μηδενική ανοχή στις ανοησίες. Ξέρει τι είναι σημαντικό γι’ αυτόν, κάνει τα πάντα για να το διαφυλάξει απ’ οτιδήποτε το απειλεί και προχωράει χωρίς δεύτερη σκέψη. Άλλωστε παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον να γράφεις για κάποιον του οποίου όλες οι βεβαιότητες για το παρελθόν ανατρέπονται, όπως συμβαίνει στον Φρανκ στον Τόπο των Πιστών.

Πληροφορίες

ISBN
978-618-03-0168-7
Ημερομηνία έκδοσης22/10/2015
Συγγραφέας
Μετάφραση
Αναστασία Καλλιοντζή
Θεματική ΚατηγορίαΑστυνομική λογοτεχνία
ΥποκατηγορίεςΞένη
Σελίδες624
Τύπος εξωφύλλουΜαλακό
Διαστάσεις14 x 20,5
Ξενόγλωσσος τίτλοςFaithful Place
Κριτικές
Σχόλια

«Μία παγωμένη Guinness παρακαλώ» 

Ποιο είναι άραγε το διαβατήριο απόδρασης από μία κοινωνία που επιμένει να παριστάνει την καλοζωισμένη φορώντας κουρέλια; Στο μυαλό των Φρανκ Μακέι και Ρόζι Ντέιλι το διαβατήριο ήταν ένα σχέδιο φυγής στην Αγγλία για να οικοδομήσουν την καινούργια τους ζωή. Στο ραντεβού, όμως, προς τον νέο κόσμο, η Ρόζι θα απουσιάσει αφήνοντας ένα αινιγματικό μήνυμα. Η «απόρριψη» θα μείνει χαραγμένη για δεκαετίες μέσα στον Φρανκ, ο οποίος ως μυστικός αστυνομικός και διαζευγμένος πατέρας αδυνατεί να συμφιλιωθεί με το παρελθόν. Ώσπου η βαλίτσα της Ρόζι θα βρεθεί, αρκετά χρόνια μετά, σε ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο, ανοίγοντας το χρονοντούλαπο συγκλονιστικών αποκαλύψεων που θα διαταράξουν μια για πάντα την καθημερινότητα του ευσυνείδητου αστυνομικού. Τι έγινε το μακρινό 1985 και ποια φαντάσματα επιμένουν να περιφέρονται στον ουρανό της Ιρλανδίας;
Η πρώτη μου επαφή με την Tana French είχε μπόλικη ένταση, μια άρτια δομημένη κοινωνιολογική ανάλυση των «φτωχοδιαβόλων» του Δουβλίνου και βροχή. Μπόλικη βροχή. Ανίκανη, ωστόσο, να ξεπλύνει τις βρομιές μιας πόλης που έχει γεννηθεί για να δημιουργεί noir σκηνικά, βουτηγμένα σε μια ξεχασμένη Guinness.
 
Ευθύμιος Σαββάκης, www.vantagemag.gr, 23/12/2015 

Ως χαρακτηριστική ένδειξη συγγραφικών προθέσεων, η Τάνα Φρεντς, στο πρώτο βιβλίο της «Ιn the Woods», πίσω στο 2007, είχε ανασύρει από τα σκοτεινά βάθη ένα έγκλημα που κρατούσε επτασφράγιστα τα μυστικά του κοντά 20 χρόνια. Σε εκείνο το μυθιστόρημα, ο ντετέκτιβ Ρομπ Ράιαν αναλαμβάνει να ξετυλίξει το κουβάρι του ξαφνικού χαμού των δύο κολλητών του, σε ηλικία 12 ετών. Τι συνέβη κι ενώ έπαιζαν μέσα στο δάσος, αίφνης, χάθηκαν τα ίχνη τους;
Με αυτό το μεθύστερο σχήμα επανέρχεται και στο τρίτο κατά σειρά μυθιστόρημά της «Ο τόπος των πιστών», μόνο που τώρα οι καταστάσεις είναι ακόμη πιο σκοτεινές και οριακές. Ο δουβλινέζος αστυνομικός Φρανκ Μακέι, τον οποίο έχει χρησιμοποιήσει και σε άλλο μυθιστόρημα, ακολουθώντας την κλασική τυπολατρία που αρέσει σε αρκετούς συγγραφείς της crime λογοτεχνίας, εμφανίζεται τώρα να είναι 19 χρονών και να περιμένει το κορίτσι του, την Ρόζι Ντέιλι, να έρθει στο πιο καθοριστικό ραντεβού για τις ζωές τους. Έχουν αποφασίσει να πετάξουν από πάνω τους τον προβληματικό οικογενειακό διάκοσμο και να ανοιχτούν στη μεγάλη θάλασσα του Λονδίνου προς άγραν εμπειριών, ελευθερίας και αυτοπραγμάτωσης.
Μόνο που η Ρόζι δεν θα έρθει ποτέ στο ραντεβού και ο Φρανκ θα υποθέσει πως έκανε πίσω την ύστατη στιγμή και έφυγε μόνη της για το μεγάλο ταξίδι της εξερεύνησης.
Όπως και να ’χει, ο Φρανκ αποφασίζει να κάνει το ταξίδι προς το Λονδίνο: ακόμη και μόνος. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να αντέξει άλλη μια ημέρα της ζωής του στο μουντό Δουβλίνο και στο ακόμη πιο μουντό σπίτι του όπου η αλκοολική, χειριστική και τυραννική μητέρα του δεν του αφήνει χώρο να αναπνεύσει;
Είκοσι χρόνια μετά, δέχεται ένα τηλεφώνημα από τη μικρή αδελφή του, την Τζάκι. Είναι η μόνη με την οποία έχει διατηρήσει ένα κανονικό, έστω και εκ του μακρόθεν, επίπεδο επαφής. Τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του είναι μέσα του καλά θαμμένα: στάχτες, πάνω σε στάχτες, πάνω σε άλλες στάχτες.
Η Τζάκι ενημερώνει τον Φρανκ ότι βρέθηκε η βαλίτσα της Ρόζι, όπως και τα εισιτήρια που είχε βγάλει για το Λονδίνο: τα δύο εισιτήρια που θα τους πήγαιναν στη γη της Επαγγελίας τους.
Και τότε, μέσα από τα βάθη του χρόνου και από τις σκοτεινές γωνίες του μυαλού του, ο Φρανκ, συνειδητοποιεί ότι ο δολοφόνος είναι ακόμη εκεί – δεν έχει φύγει. Τριγυρίζει ωσάν φάντασμα ζητώντας, τι ακριβώς; Δικαίωση; Νέα εκδίκηση; Τη χαρά της απώλειας που «πρόσφερε» στους άλλους;
Η τραγωδία εναλλάσσεται με την απύθμενη σκοτεινιά. Το κακό δεν περνάει σε αυτό το βιβλίο, αλλά σέρνεται, κρύβεται κάτω από έπιπλα, από πτυχώσεις ρούχων, στα πιο απάτητα σημεία του σπιτιού. Ο Φρανκ δίνει ένα φιλί στην κόρη του για να της πει «καληνύχτα» και καθώς επιστρέφει στο σπίτι των γονιών του είναι σίγουρος πως ακούει τη μυρωδιά και την ανάσα του δολοφόνου.
Θα έλεγε κανείς ότι το έγκλημα, ως αυθύπαρκτος «ρόλος» στη λογοτεχνία εγκλημάτων (sic), φτάνει για να προκαλέσει τα ρίγη. Ή, ενδεχόμενα, να αρκεί η λύση του από τον επιδέξιο ντετέκτιβ που δεν διστάζει να φτάσει μέχρι τα τελευταία σκαλοπάτια της κόλασης (προσωπικής ή όχι) για να βρει το τέλος του κουβαριού. Κι όμως, στα βιβλία της Φρεντς που δεν είναι «σπιντάτα» και που θέλουν τον χρόνο τους για να σου ανοιχτούν, αυτό που έχει μεγαλύτερη αξία είναι το ύφος, το στιλ.
Η Φρεντς, σε αντίθεση με άλλες πένες τούτης της κατηγορίας, δεν προσδοκά να τραβήξει το ενδιαφέρον με το να σπέρνει αίμα στους δρόμους του Δουβλίνου• εκεί έξω δεν υπάρχει ένας κατά συρροή δολοφόνος, ο οποίος καταφέρνει με επιδέξιο και πανούργο τρόπο να αποφύγει τους διώκτες του.
Εδώ έχουμε ατμόσφαιρα υπνωτιστική, έχουμε το δέος των σκηνών και της εικόνας να δαμάζει τις λέξεις, έχουμε τη δεδομένη ικανότητα της Φρεντς να διηγηθεί μια ιστορία και να το κάνει με στιβαρό τρόπο. Παράλληλα, οικοδομεί έναν σταθερό, σάρκινο χαρακτήρα που δεν ρέπει προς τον μπαναλιτέ, τον ντετέκτιβ Φρανκ Μακέι. Πράξη απολύτως συγγνωστή, καθώς αυτός είναι που καλείται να λύσει τους κόμπους της αιματοβαμμένης ιστορίας. Άρα, αυτός είναι που πρέπει πρώτα και κύρια να εδραιώσει τις δομές της ιστορίας. Και το πράττει.
 
Διονύσης Μαρίνος, www.vakxikon.gr, 1/2/2016 

Η Τάνα Φρεντς (Δουβλίνο, 1973) εμφανίστηκε το 2007 με το ψυχολογικό θρίλερ In the Woods, το οποίο κέρδισε πολλά βραβεία.  Ο Τόπος των Πιστών (Faithful Place, 2010), στο ομώνυμο έργο, που κατ’ ευφημισμόν ονομάζεται έτσι ένα αδιέξοδο σε μια υποβαθμισμένη συνοικία του Δουβλίνου, γίνεται βραχνάς για δύο εφήβους που θέλουν να αποδράσουν από τη φτώχεια και τη μίζερη νοοτροπία της οικογένειας και της γειτονιάς, και να ξεκινήσουν από την αρχή τη ζωή τους στην Αγγλία. Ο πρωταγωνιστής της, ο Φράνκ Μακέυ, είχε εμφανιστεί πρώτη φορά στο μυθιστόρημά της The Likeness (2008), ένα από αυτά που ανήκουν στην ομάδα «Dublin Murder Squad». Ο Φρανκ, λοιπόν, ο αφηγητής, περιμένει τη Ρόζι, για να περάσουν στην απέναντι ακτή με το φέρυ, εκείνη, όμως, δεν εμφανίζεται ποτέ και χάνονται τα ίχνη της. Είκοσι χρόνια αργότερα, ο ίδιος, μεσήλικας και αποτυχημένος στην προσωπική του ζωή, ώριμος μυστικός αστυνομικός πια, μαθαίνει από την αδερφή του Τζάκι, τη μόνη με την οποία διατηρεί σχέσεις από τα υπόλοιπα αδέρφια του, ότι ανακαλύφθηκαν κάποια στοιχεία της εξαφανισμένης φίλης του. Σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι βρέθηκε η βαλίτσα της νεαρής  Ρόζι, μέσα στην οποία υπήρχαν τα δύο εισιτήρια για το Λονδίνο.  Εκεί και το πτώμα της. Και η αναζήτηση αρχίζει για τον Φρανκ, ο οποίος στρέφεται εν τέλει και προς την οικογένειά του, καθώς αντιλαμβάνεται ότι ο φόβος, η απειλή και ο κίνδυνος ενυπάρχουν στο οικείο του περιβάλλον. Η ιστορία διαδραματίζεται σε δύο χρονικά επίπεδα, στο παρελθόν και το παρόν, μια αγαπημένη επιλογή των Ιρλανδών, όπως και σκανδιναβών συγγραφέων, ενώ σημαντική θέση σ’ αυτήν έχουν οι οικογενειακές σχέσεις, οι αλήθειες και τα ψέματα, τα μυστικά.
Στην ιστορία σημαντική θέση έχει και ο ευφυής αστυνόμος Στίβεν Μόραν, αλλά και η μικρή κόρη του Φράνκ, η οποία προσθέτει κάποιο σημαντικό στοιχείο, κατόπιν προτροπής του πρώτου, που θα βοηθήσει στην εξιχνίαση αυτής της παλιάς υπόθεσης εξαφάνισης.
Πάντως, το βάρος περισσότερο πέφτει στις κοινωνικές σχέσεις, στην ψυχολογία των προσώπων παρά στην αναζήτηση και τους τρόπους που χρησιμοποιούνται από την αστυνομία ή τον ερευνητή, για να αποκαλυφθεί η αλήθεια. Το ότι υπάρχει αστυνομικός δεν κάνει και την ιστορία αστυνομική.

 
Χρύσα Σπυροπούλου, Ο Αναγνώστης, 5/7/2016 

Κλειώ ΤσαλαπάτηΦίλοι της Λογοτεχνίας, 1/12/2018

Κριτικές (4)

Σχόλια(14)

#tags

Δείτε ακόμα

Περισσότερες προτάσεις