Ο Δύτης

Μια περιπλάνηση που αρχίζει από το νυχτερινό Αμβούργο για να καταλήξει στον βυθό της ελληνικής θάλασσας. Η αλυσίδα διαδοχικών αυτοκτονιών και ανεξήγητων θανάτων περιστρέφεται γύρω από μια ταινία διάρκειας λίγων λεπτών. Μέσα της ξαναζωντανεύει «Ο Δύτης».

ΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣ
Με ιδιαίτερη γραφή, ποιητική και εύστροφη, καταγγέλλοντας τη βαρβαρότητα δίχως ποτέ να τη μετατρέπει σε θέαμα, ο συγγραφέας διερευνά όλα τα γρανάζια της ανθρώπινης τραγωδίας. Μια νέα μεγάλη φωνή του ελληνικού πολάρ.
Liνres Hebdo

Ο συγγραφέας εδώ δεν διστάζει να αποφύγει όλο τον μανιχαϊσμό και να μας οδηγήσει στις καρδιές των βασανισμένων ψυχών. Δεν φοβάται να πιέσει εκεί που πονάει. Ακόμα κι αν μας περιμένει ο τρόμος στην τελευταία σελίδα...
Le Soir

Ο Δύτης έρχεται να επιβληθεί ως ένα από τα καλύτερα νουάρ που έχω διαβάσει. Θυμίζει σε ποιο σημείο συναντώνται το αστυνομικό μυθιστόρημα και η τραγωδία.
Sine Mensuel

Αυτό το βιβλίο σε προσελκύει πρώτα με τη μουσική του. Το βλέμμα του αφηγητή ντετέκτιβ, ενός απογοητευμένου διανοούμενου με καυστικό χιούμορ, δίνει στο κείμενο έναν μελαγχολικό και ποιητικό τόνο. Ο συγγραφέας έχει τη δική του φωνή.
Franceinter

Ο Μίνως Ευσταθιάδης υφαίνει με σύντομες προτάσεις μια εθιστική ιστορία που διαβάζεται με πραγματική πείνα.
Ηebdoscope

Κεντρικό θέμα είναι ο εκβιασμός και η εκδίκηση, κάτι που παραπέμπει σε αρχαία τραγωδία και στον μύθο του Αγαμέμνονα που είναι το χρονικό μιας ψυχρής και υπομονετικής εκδίκησης. Το μυθιστόρημα εκτυλίσσεται στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης και ο Μίνως Ευσταθιάδης σχολιάζει τα στραβά που συμβαίνουν σε τούτη την καθημαγμένη χώρα, όπως το ελληνικό σύστημα υγείας, την παγιωμένη διαφθορά και την κρατική παράνοια, τα ζητήματα δηλαδή που απασχολούν τους Έλληνες αστυνομικούς συγγραφείς σήμερα.
Φίλιππος Φιλίππου, Το Βήμα

Ο Ευσταθιάδης συνδυάζει με μαστοριά τη λιτότητα που απαιτεί η αστυνομική πλοκή με την ποιητική περιγραφή χώρων και συναισθημάτων, χωρίς να εξωραΐζει ή να αποδυναμώνει την κεντρική ιστορία. Σε αντίθεση με την τάση της εποχής για ογκώδη βιβλία, διηγείται την ιστορία του σε 243 σελίδες, από τις οποίες δεν θα μπορούσε ούτε ο πιο ικανός επιμελητής να αφαιρέσει μία λέξη.
Χίλντα Παπαδημητρίου, bookpress.gr