«Σας αρέσει ή όχι, είμαι ο Λένον»
Πολλοί [...] σπουδαίοι σύγχρονοι καλλιτέχνες, φίλοι, συνεργάτες του ξεδιπλώνουν τις αναμνήσεις τους –την ημέρα που τον γνώρισαν ή τη στιγμή που ένα τραγούδι του άλλαξε τη ζωή τους- σε έναν ογκώδη τόμο με τίτλο «Ο δικός μας Τζον Λένον», που επιμελήθηκε η Γιόκο Όνο [...].
Η Τζόαν Μπαέζ και ο Μπόνο τού αφιερώνουν ένα σκίτσο, ο Πίτερ Γκάμπριελ και η Αλίσια Κις μερικούς στίχους, ο Ντόνοβαν διαλογίζεται μαζί του στην Ινδία, ο Ρόνι Χόκινς είναι συνταξιδιώτης του στο πολυτελές ιδιωτικό βαγόνι του, ο Ίγκι Ποπ γευματίζει μαζί του στο Χονγκ Κονγκ, ο δημοσιογράφος Έλιοτ Μιντζ του δανείζει λίγα δολάρια στο Λας Βέγκας και τινάζει τη ρουλέτα... Ο Τζέρι Λι Λιούις τον βλέπει να σκύβει και να του φιλάει τις μπότες και ο Μικ Τζάγκερ τον παροτρύνει να του τηλεφωνήσει για να ξεφύγει από τη «χειμερία νάρκη» της Γιόκο Όνο!
Ο Λένον μουσική ιδιοφυΐα που από τη μια κρύβεται από τις θαυμάστριες, δοκιμάζει ναρκωτικά, και από την άλλη υπερασπίζεται την ειρήνη, κατακεραυνώνει τους πάντες με την καυστική του γλώσσα, μεγαλώνει το μικρό του γιο Σον... Ο Λένον όπως τον μάθαμε αλλά και όπως δεν τον φανταζόμασταν αποκαλύπτεται σ’ αυτόν τον τόμο [...] που περιλαμβάνει πρώτη φορά και όλες τις λήψεις της ιστορικής φωτογράφισης της Άνι Λίμποβιτς λίγο πριν από τη δολοφονία του, στις 8 Δεκεμβρίου του 1980.
Αναμνήσεις
μπορείς να διαβάσεις μερικά πραγματικά ωραία κείμενα, κάποιες έξυπνες ατάκες και να μάθεις ενδιαφέροντα περιστατικά [...].
Η μετάφραση του Αλέξη Καλοφωλιά μάς μεταφέρει ατόφιο το πνεύμα των κειμένων [...].
Αφοσιωμένος στον έρωτα
Στην αρχή του βιβλίου, η Γιόκο τού στέλνει ένα μεγάλο φιλί, του εύχεται χαρούμενα γενέθλια και του γράφει ένα μικρό γράμμα. Στη συνέχεια, δεκάδες φίλοι, γνωστοί και συνεργάτες του Τζον, περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους και μιλούν γι’ αυτόν, ο ένας μετά τον άλλο, με την αμεσότητα που τους επιτρέπει η όποια επαφή ή σχέση τους μαζί του. Ακριβώς δηλαδή ό,τι θα έκαναν σ’ ένα πάρτι γενεθλίων την εποχή που τα φώτα της δημοσιότητας άστραφταν εκθαμβωτικά πάνω απ’ τα κεφάλια των «σκαθαριών» και οι γκρούπις περικύκλωναν ασφυκτικά κάθε συναυλιακό χώρο όπου εμφανίζονταν. [...]
Στο τέλος του βιβλίου, η Γιόκο Όνο γράφει ένα μικρό κείμενο, όπου διηγείται ένα περιστατικό από την κοινή τους ζωή, λίγο καιρό πριν εκείνος δολοφονηθεί, το οποίο προσωπικά βρίσκω αρκετά συγκινητικό, αλλά δεν θα σας το περιγράψω εδώ, γιατί πρέπει να το διαβάσετε εσείς. Εκεί κατάλαβα ότι ο Λένον των Μπητλς ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα πρόσωπα του πλανήτη ενώ ο ερωτευμένος με τη Γιόκο Λένον ήταν ένας κοινός προδότης, ένας άνθρωπος που πλήγωσε την υπόλοιπη ανθρωπότητα, γιατί απλώς και μόνο αφοσιώθηκε στον έρωτά του.






















