Νύχτες με την Κάλλη

Βιώματα, ακόμα κι ανομολόγητα, υπάρχουν σε ό,τι γράφουμε. Μπορεί να είναι υπαρκτή μόνον η απαρχή μιας ιστορίας στην οποία δώσαμε συνέχεια ή κάποιες λεπτομέρειές της. Όπως υπάρχουν και πράγματα ή γεγονότα που είναι σαν να τα ζήσαμε, των οποίων έχουμε εισπράξει την ουσία.
Συνέντευξη

Στον Συμπάρδη μάς μαγεύει το δύσκολα φτιαγμένο ύφος του. Η γραφή του [...]. με σταθερό βηματισμό, είναι τόσο δουλεμένη ώστε να νιώθεις πως κάθε του τελεία και κάθε του οξεία κατέοχυν απόλυτα μέσα στο κείμενο τη θέση που τους πρέπει.
April_26_H-Kathimerini_Symbardis.pdf

Ο Γιώργος Συμπάρδης επανέρχεται με τις αγαπημένες του ηρωίδες. Έχουν πει για αυτόν πως γνωρίζει πολύ καλά τις γυναίκες και μάλιστα όχι τις ωραίες και νεαρές αλλά τις ηλικιωμένες, κουρασμένες, παρατημένες. Στο Νύχτες με την Κάλλη πρωταγωνιστούν δύο τέτοιες ηρωίδες, μία νεότερη και μία κάποιας ηλικίας. Την ιστορία τους αφηγείται ένας άνδρας, ο Γιώργος, μοναχικός και μεσήλικας. Στις βόλτες που κόβει στη συνοικία που μένει ο άνδρας γνωρίζει μια παλιομοδίτικη, όμορφη στα μάτια του, γυναίκα που την ονομάζει Κάλλη, από το όνομα μιας ξαδέλφης του που νεαρός ήταν ερωτευμένος μαζί της. Η παρέα τους, διστακτική στην αρχή, εξελίσσεται σε σταθερή φιλική σχέση. Βρίσκονται συνήθως βράδυ πίνοντας λευκά ποτά, τζιν ή βότκα και ενίοτε κρασί. Δίπλα στον Γιώργο, στην ίδια πολυκατοικία, μένει μια νεαρή κοπέλα, η Ματούλα. Η Κάλλη δείχνει ένα περίεργο ενδιαφέρον για αυτήν την τελευταία. Έχει αναπτύξει μια φιλική σχέση μαζί της, η οποία όμως διακόπτεται αναίτια ξαφνικά. Έκτοτε θα προσκολληθεί στον Γιώργο με σκοπό να κατασκοπεύει τη Ματούλα. Το αφήγημα του ΓΣ είναι στο ύφος που έχουμε συνηθίσει: ένα κέντημα σχέσεων. Οι κινήσεις των ηρώων και ηρωίδων του είναι μικρές, καθημερινές, από αυτές που γίνονται χωρίς να αφήνουν στίγμα σε αυτόν που τις παρατηρεί. Οι πράξεις τους χωνεύονται στην καθημερινότητα έτσι ώστε οι ψυχικές μετακινήσεις να γίνονται σχεδόν αόρατες. Δεν υπάρχουν μεγάλα γεγονότα να διασχίζουν τη νουβέλα. Επιπλέον κάτι χαρακτηριστικό στον κόσμο του συγγραφέα είναι ότι οι ήρωες και οι ηρωίδες του διατηρούν την αμφισημία του φύλου τους, όπου ο αναγνώστης αφήνεται να σχεδιάσει αυτός πιθανές εκδοχές. Ο κόσμος του Γιώργου Συμπάρδη μοιάζει με ακύμαντη θάλασσα που στο βάθος της μοχλεύονται πάθη ανείπωτα, δεσμώτες των οποίων είναι οι ήρωες και οι ηρωίδες του.

Οι Νύχτες με την Κάλλη είναι, πάνω απ’ όλα, μια εμπειρία. Μια βουτιά σε έναν κόσμο όπου το πραγματικό και το φανταστικό συνυπάρχουν χωρίς να συγκρούονται, όπου οι άνθρωποι συναντιούνται χωρίς να κατέχουν ο ένας τον άλλον, όπου η σιωπή έχει τη δική της φωνή.
bookpress.gr

Ο Συμπάρδης, που με την Κάλλη κυριολεκτικά ξαφνιάζει, όχι γιατί ίσως δεν το περιμέναμε, αλλά επειδή διάρθρωσε μια ιστορία με τρόπο άκρως ανατρεπτικό, πιστεύει ότι μπορεί και τα καταφέρνει, έχει πίστη στην ικανότητά του στην αφήγηση, έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στο εαυτό του, δεν υποτιμά κανέναν, αφού τα έργα του μπορούν να τα διαβάσουν όλα τα μορφωτικά και ηλικιακά στρώματα, και συνολικά γράφει όταν ο ίδιος είναι έτοιμος να προσφέρει κάτι το διαφορετικό και όχι ξαναζεσταμένο φαγητό. 
diastixo.gr

Μαθαίνεις να γράφεις διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντας τους κλασικούς και τους σύγχρονους μάστορες που θα σου δείξουν τον δρόμο. Αυτοί είναι άλλωστε οι καλύτεροι, αν όχι και οι μοναδικοί, δάσκαλοι «δημιουργικής γραφής» που γνωρίζω.
Συνέντευξη

Το καινούργιο του Γιώργου Συμπάρδη αποτέλεσε για μένα άλλη μια ψηφίδα για την καταχώρισή του στην αξιολογική συγγραφική κλίμακα, στα πάνω σκαλιά, αλλά και μια ευχάριστη έκπληξη. Εξηγώ: τέσσερις μόλις νύχτες με την Κάλλη, τόσες μόνον αρκούν για τον συγγραφέα-αφηγητή για να χτίσει την ιστορία του. Μια ιστορία που πρωτοτυπεί ως προς ένα από τα βασικότερα στοιχεία που απαιτεί η πεζογραφία. Η ιστορία του Γιώργου Συμπάρδη δεν έχει πλοκή, γιατί φαινομενικά δεν έχει πουθενά να στηριχτεί. Η γυναίκα που θα συναντήσει ο αφηγητής, στην ουσία η αφορμή της γραφής, δεν οδηγεί σε συγγραφικές επινοήσεις, παρά μόνο σε σύντομες σκηνές, αποτελώντας μικρές τομές στον χωροχρόνο, μέσα στον οποίο κυλά η εν πολλοίς ανούσια ζωή του, επιβαρυμένη από τη νωχέλεια και τη ζέστη του Αυγούστου, που διαπερνά ως αίσθηση όλη τη νουβέλα. Η παρουσία της Κάλλης συνιστά ένα αμφίβολο παρόν γι’ αυτόν, μέσα από τις δικές της αφηγήσεις συνδέει τον εαυτό του με τη μνήμη μιας γυναίκας που έρχεται από το εφηβικό του παρελθόν για να τον αναστατώσει. Το όνομα κοινό και στις δύο, για τη μία αληθινό, για την άλλη εμμονική του επιλογή. Ο Συμπάρδης με την ιστορία του μοιάζει να ανανεώνει το πολύπαθο τοπίο της σύγχρονης πεζογραφίας, και να που δεν χρειάζονται πολλά για κάτι τέτοιο. Αρκεί μια αποδέσμευση από τετριμμένους κανόνες, από απαιτητικές προδιαγραφές για να συναντηθεί ο συγγραφέας με την αφορμή της γραφής του, να υποδυθεί τον αφηγητή, να αφεθεί στη γοητεία των ίδιων των λέξεων, όπως στη γοητεία της ίδιας της Κάλλης όπως την περιγράφει· σαν να έρχεται από άλλη εποχή, με τα απομεινάρια μιας σπουδαίας ομορφιάς. Κι εκεί που συναντιέται ο συγγραφέας με τον αφηγητή (συγγραφέα) και οι δύο με την Κάλλη και οι δύο (ή μόνον ο ένας;) με τη συνονόματη μακρινή παρουσία, να μη θέλεις να τελειώσει η ανάγνωση, ναι αυτή η χωρίς ιδιαίτερη πλοκή και σπουδαίες επινοήσεις και ανατροπές. Αν αυτό δεν καλείται πρωτότυπη, επινοητική, καλή λογοτεχνία, που δεν παύει να μας ξαφνιάζει από έργο σε έργο, τότε τι άλλο περιμένουμε;

Η γραφή του διαθέτει μια ιδιότητα που συναντά κανείς συχνά στους ήρωες του Συμπάρδη: μια οξεία αντίληψη των ανθρώπινων αδυναμιών. Αντιλαμβάνεται τα κενά, εντοπίζει τις ανομολόγητες εντάσεις και διακρίνει τα ψέματα πίσω από τις λέξεις. Ο αφηγητής νιώθει διαρκώς να μετατοπίζεται. Οι συναντήσεις του με την ηρωίδα αποκτούν τον χαρακτήρα μιας ιδιόμορφης ανάκρισης, όπου το ζητούμενο δεν είναι η συλλογή πληροφοριών αλλά η αποκάλυψη εκείνου που κρύβεται πίσω από τις κοινωνικές μάσκες.
efsyn.gr

Τελειώνοντας το βιβλίο, τις πρώτες ημέρες, αισθάνεσαι ολωσδιόλου άδειος, σαν να έχασες ή να αναχώρησαν για ταξίδι μακρινό οι πιο δικοί σου άνθρωποι. Όταν γράφεις, εργάζεσαι ολημερίς. Για πέντε έξι κάποτε και οκτώ ώρες γράφεις, σβήνεις, διορθώνεις, πετάς ολόκληρα κομμάτια και ξαναγράφεις. Υπάρχουν φορές που πέφτεις για να κοιμηθείς και σηκώνεσαι από το κρεβάτι γιατί θυμήθηκες να σημειώσεις μία λεπτομέρεια, μία λέξη. Κι όταν όλο αυτό έχει τελειώσει δεν ξέρεις τι να κάνεις με τον χρόνο σου και τον εαυτό σου. 
Συνέντευξη

Με λιτή και συνάμα φυσική γραφή, ο συγγραφέας δημιουργεί μια ατμόσφαιρα νοσταλγίας, αφήνοντας αρκετά ερωτήματα ανοιχτά. Η Κάλλη μπορεί να είναι ένα πραγματικό πρόσωπο, μια ανάμνηση ή ακόμa και προβολή της ανάγκης του αφηγητή για ουσιαστική επαφή. Αυτό ακριβώς το στοιχείο της αβεβαιότητας προσδίδει στη νουβέλα τη δύναμή της και κάνει την ανάγνωσή της μια προσωπική και στοχαστική εμπειρία.
offlinepost.gr