Ήθελα να γράψω μια ιστορία με μεγαλύτερους ανθρώπους που είναι υπέροχοι και διδάσκουν τις νεότερες γενιές πώς να ζουν τη ζωή, αντί για το αντίθετο! Επίσης, ήθελα να γράψω ένα μυθιστόρημα που θα κάνει τον κόσμο να γελάσει και να ξεχάσει για λίγο τον πραγματικό κόσμο, γιατί όλοι χρειαζόμαστε λίγη απόδραση πού και πού.
Συνέντευξη
To περίμενα. Κοιτούσα τις λίστες, τα βιβλιοϊντερνέτια. Το επόμενο βιβλίο της Clare Pooley. Και νάτο (μπράβο στο ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ) λίγο πριν από τις γιορτές. Γιατί η Pooley ξέρει να ξεπερνά ή να επαναπροσδιορίζει την κατηγορία feelgood. Σαν να φτιάχνει ένα καλό φλιτζάνι earl grey, πορσελανάτο και με λίγο γερό μπράντι μέσα του. Χιούμορ, ανθρωπιά, σπιρτάδα. Και 450 σελίδες που ξέρω πως θα τελειώσουν (πολύ) γρήγορα.
Όπως οι ήρωές μου, έτσι κι εγώ πιστεύω πως είμαστε παράδειγμα ότι όχι μόνο τίποτα δεν τελειώνει όσο μεγαλώνουμε, αλλά μπορούμε να ανακαλύψουμε πολύ ωραία πράγματα και να εξελιχθούμε σε κάτι νέο, φρέσκο και ενδιαφέρον για το υπόλοιπο της ζωής μας.
Συνέντευξη
«Το χιούμορ κάνει ακόμα και τα πιο δύσκολα θέματα πιο εύκολα»
Όταν δημιουργώ χαρακτήρες, ποτέ δεν αρχίζω ρωτώντας τον εαυτό μου σε τι είναι καλός αυτός ο χαρακτήρας ή τι τον κάνει υπέροχο. Αντιθέτως, ρωτώ ποιο είναι το μοιραίο τους ελάττωμα. Με τι παλεύουν. Τι θα ήθελαν να αλλάξουν στον εαυτό τους. Αυτές οι ερωτήσεις οδηγούν σε χαρακτήρες που είναι πολύ πιο αληθινοί, πολύπλοκοι και ενδιαφέροντες.
Συνέντευξη
Ένα τρυφερό και γλυκό μυθιστόρημα που μας συστήνει διαφορετικούς και αταίριαστους μεταξύ τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας που ενώνονται για έναν κοινό σκοπό με τέτοιο τρόπο που μόνο γέλια θα φέρει.
vivliokritikes.com
Το «Πώς να μεγαλώσετε χωρίς αξιοπρέπεια» δείχνει τη σημασία της συνύπαρξης και της συνεργασίας. Τη δύναμη της κοινότητας και τη σημασία του να βρίσκεις σκοπό, ανεξαρτήτως ηλικίας. Μια ιστορία σύγχρονης γραφής που συνδυάζει χιούμορ, σουρεαλισμό, συγκίνηση και έμπνευση. Μια γλυκιά περιπέτεια κόντρα στα στερεότυπα.
Ένα δροσερό, καλοκαιρινό μυθιστόρημα, από αυτά που χαρακτηρίζονται feelgood και χαρίζουν στον αναγνώστη ένα χαλαρό ευχάριστο, ανάγνωσμα, που καταφέρνει να τον ξεκουράσει και να τον κάνει να αισιοδοξεί.
artscript-gr.webnode.gr
Ένα διασκεδαστικό βιβλίο, όπου βλέπεις την τρίτη ηλικία από άλλο πρίσμα, βλέπεις ανθρώπους ενδιαφέροντες, με όρεξη για ζωή και γεμάτους ιδέες και αγάπη.
Μου άρεσε πάρα πολύ αυτό το βιβλιο και με έκανε να νιώσω πιο ωραία που μεγαλώνω.
Ανάλαφρο και αστείο
Η Clare Pooley για άλλη μια φορά δεν απογοήτευσε! Μου κράτησε συντροφιά το καλοκαίρι και το απόλαυσα μέχρι τελευταίας σελίδας!
Ένα χιουμοριστικό, κοινωνικό μυθιστόρημα, όπου θίγει αρκετά ζητήματα-κοινωνικά στερεότυπα, διαφορά κοινωνικών τάξεων, αυτοσεβασμό, δυσκολία των σχέσεων και προσαρμογής, εφηβικά ζητήματα-. Η γραφή της Pooley συνδυάζει χιούμορ και συγκίνηση, δημιουργώντας χαρακτήρες με βάθος και αντιφάσεις. Στο τέλος του βιβλίου ένιωσα μια χαρμολύπη, από τη μια χάρηκα και «ανακουφίστηκα» με το τέλος της ιστορίας, αλλά ένιωσα κι ένα σφίξιμο γιατί τελικά καταλαβαίνεις πως όλα στη ζωή είναι προσωρινά και πρέπει να τη ζεις μέχρι τέλους... Όσο είναι ακόμα νωρίς!
Ένα μπουκέτο ηλικιωμένων που έχει όλων των ειδών τα λουλούδια: μια ακοινώνητη που θέλει να κοινωνικοποιηθεί, έναν επίδοξο ηθοποιό και νυν κλεπτομανή, μια ακτιβίστρια του πλεξίματος... Και πάνω που βρέθηκε τρόπος να συμβιώσουν, αποφασίζεται να κλείσει η λέσχη που τους υιοθέτησε. Βάλτε στην εξίσωση μια πελαγωμένη υπεύθυνη και έναν έφηβο πατέρα, κάμποσα πιτσιρίκια και ένα ηλικιωμένο σκυλάκι ... και ο Θεός βοηθός! Εύκολο ανάγνωσμα, έξυπνο χιούμορ, εγγυημένο happy end, ό,τι πρέπει για το καλοκαίρι!
Ένα πανέμορφο βιβλίο που σε αγκαλιάζει και σου θυμίζει ότι ποτέ δεν είναι αργά για να ξεκινήσεις απ την αρχή!
Ωραίο χιούμορ. Οι φιλίες δεν έχουν όριο ηλικίας! Ευχάριστο, αισιόδοξο, γέλασα πολύ... Συνιστώ όλα τα βιβλία της Pooley σαν feel good μυθιστορήματα. Αξίζει τον κόπο η ανάγνωση (5*)
Πραγματικά υπέροχο, σε κάνει να μη συμβιβάζεσαι.
Αυτό που με κέρδισε περισσότερο στο βιβλίο είναι η αίσθηση ότι "ποτέ δεν είναι αργά" για να ξανακερδίσεις τον εαυτό σου και να βρεις κοινότητα, νόημα και απλότητα. Καθώς παρακολουθούσα τη Ντάφνι να διασχίζει αμφιβολίες και φόβους, είδα τη δική μου επιθυμία για ανανέωση και σύνδεση. Επίσης, το χιούμορ του βιβλίου είναι τόσο φυσικό και ανθρώπινο — από τις αστείες καταστάσεις στη λέσχη ηλικιωμένων μέχρι την απρόσμενη συνεργασία με τα νήπια του παιδικού σταθμού — που σου φέρνει χαμόγελα ακόμα και στις πιο ήσυχες στιγμές.
Ένα υπέροχο, ευανάγνωστο βιβλίο για να ξεφύγεις από την κούραση της καθημερινότητας. Το χιούμορ του είναι εξαιρετικό. Τέσσερις χαρακτήρες, τέσσερις μοναδικές προσωπικότητες σε διαφορετικές ηλικίες και με διαφορετικό παρελθόν. Συναντιούνται τυχαία αλλά αμέσως γίνονται φίλοι. Δένονται και ο ένας βοηθάει τον άλλον. Βρίσκουν τη δύναμη να αντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις. Η Ντάφνι αποφασίζει να ακολουθήσει μία λίστα για να αλλάξει τη ζωή της. Ο Αρτ, ένας όχι τόσο πετυχημένος ηθοποιός, προσπαθεί να επιβιώσει. Η Λίντια, μία άλλοτε πετυχημένη επαγγελματίας, ζει σε έναν γάμο όπου ο σύζυγος της έχει άλλες προτεραιότητες και τέλος ο Ζιγκ, ένας εξαιρετικός μαθητής, μπλέκεται με τις λάθος παρέες. Αγαπημένος χαρακτήρας, φυσικά, η Ντάφνι.
Το βιβλίο ξεκινά ως ανάλαφρη αφήγηση, αλλά σταδιακά αποκαλύπτει το βάθος των τραυμάτων που κρύβονται πίσω από την κοινωνική απομόνωση. Η ανώνυμη λίστα εξομολογήσεων λειτουργεί ως καταλύτης: οι ήρωες εκτίθενται, ντροπιάζονται, αλλά τελικά απελευθερώνονται. Η απώλεια, η εξάρτηση και η μοναξιά δεν παρουσιάζονται ως αδυναμίες, αλλά ως κοινή ανθρώπινη εμπειρία. Η αξιοπρέπεια εδώ δεν είναι κοινωνικό προσωπείο· είναι η αποδοχή της αλήθειας μας. Το βιβλίο δείχνει πως η κοινότητα γεννιέται όχι όταν είμαστε «σωστοί», αλλά όταν τολμάμε να φανερώσουμε ό,τι μας πονά. Αστείο, διασκεδαστικό, ανατρεπτικό. Απολαυστικό ανάγνωσμα για χαλάρωση μετά από μία κουραστική ή βαρετή ημέρα. Όλοι οι χαρακτήρες είναι ξεχωριστοί και ξεπερνούν τα προσωπικά τους όρια και στεγανά. Η Ντάφνι είναι μία αποκάλυψη...
Το βιβλίο δείχνει πώς άνθρωποι που νιώθουν αόρατοι καταλήγουν να ενώνονται μέσα από εξομολογήσεις που δεν έπρεπε να αποκαλυφθούν. Καθώς τα μυστικά τους βγαίνουν στο φως, αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν ντροπές, απώλειες και λάθη που έκρυβαν για χρόνια. Στην αρχή φοβούνται την έκθεση, αλλά τελικά συνειδητοποιούν ότι η αποδοχή των αδυναμιών τους είναι δύναμη. Το βιβλίο μιλά για τη μοναξιά, τη φιλία και το πώς η αξιοπρέπεια δεν έχει να κάνει με το να φαίνεσαι τέλειος, αλλά με το να είσαι αληθινός. Τέσσερις μοναδικοί και ξεχωριστοί χαρακτήρες με χιούμορ, τσαγανό. Σε συνεπαίρνει η υπόθεση. Αναρωτιέσαι τι θα έκανες αν ήσουν στη θέση τους. Απολαυστικό ανάγνωσμα.
Η ιστορία περιγράφει την ζωή μιας 70χρονης, της Ντάφνι που αποφασίζει να γραφτεί σε μία λέσχη ηλικιωμένων προκειμένου να γνωρίσει κόσμο και να περνάει την ώρα της. Όταν το τοπικό συμβούλιο αποφασίζει να κλείσει την λέσχη, άνθρωποι διαφόρων ηλικιών ενώνονται προκειμένου να αποτρέψουν το κλείσιμο. Το βιβλίο με χιουμοριστικό τρόπο προβάλει διάφορα ζητήματα όπως την κοινωνική αποκοπή των ηλικιωμένων, τη μοναξιά, την ανάγκη σύνδεσης των ανθρώπων και τη σημασία των δεύτερων ευκαιριών. Το απόλαυσα! Ήταν ευχάριστο και ανάλαφρο με αρκετή δόση χιούμορ. Έχει γρήγορο ρυθμό και η εναλλαγή των χαρακτήρων σε κάθε κεφάλαιο σου κρατάει το ενδιαφέρον.
Η Ντάφνι, στα εβδομήντα της, κουβαλά ένα σκοτεινό παρελθόν και έχει μάθει να περνά απαρατήρητη. Όταν όμως αποφασίζει να γραφτεί σε μια λέσχη ηλικιωμένων, τίποτα δεν εξελίσσεται όπως το περιμένει. Εκεί συναντά μια απολαυστικά αλλόκοτη παρέα: έναν κλεπτομανή ηθοποιό, μια καλλιτέχνιδα με πλεκτά, μια αγχωμένη οργανώτρια, παιδιά, έναν έφηβο πατέρα και… μια υπέργηρη σκυλίτσα. Με χιούμορ, τρυφερότητα και ειρωνεία, η Clare Pooley αποδομεί τα στερεότυπα της τρίτης ηλικίας και μιλά για φιλία, αποδοχή και δεύτερες ευκαιρίες. Παρότι η πλοκή πιο χαλαρή, το βιβλίο κερδίζει με τους χαρακτήρες του και τη ζεστή ατμόσφαιρα που δημιουργεί. Μια feel-good ιστορία που θυμίζει ότι ποτέ δεν είναι αργά να ζήσεις… χωρίς αξιοπρέπεια.
Είναι αλήθεια πως όσο μεγαλώνουμε όλοι κάτι "κουβαλάμε" μαζί μας. Η κεντρική ιστορία του βιβλίου ξεδιπλώνεται πολύ φυσικά, μαζί και οι ήρωές της. Αναδεικνύει τη γοητεία και τα προβλήματα σε όλα τα στάδια της ζωής και υπάρχει ωραία εναλλαγή ανάμεσα στο τι φέρνει το "προσκήνιο" και τι το "περιθώριο".
Ένα τρυφερό, γλυκό και χαρούμενο μυθιστόρημα που ξεκινά από την ιδέα ότι η ζωή δεν τελειώνει στα 70 — και ότι μερικές φορές είναι… η καλύτερη φάση της ζωής! Η Ντάφνι, αφού περνά 15 χρόνια στο σπίτι της, αποφασίζει στα 70+ της να ανοίξει πάλι την πόρτα στον κόσμο, και σύντομα γίνεται το επίκεντρο μιας απρόσμενης παρέας γεμάτων χρώμα, λάθη, γέλια και μικρές καθημερινές νίκες. Μέσα από την προσπάθειά τους να σώσουν ένα πολιτιστικό κέντρο, το βιβλίο μιλά για φιλία, αγάπη, δεύτερες ευκαιρίες — και πώς τελικά η αξιοπρέπεια είναι περισσότερο θέμα καρδιάς παρά ηλικίας. Μια αισιόδοξη, ευκολοδιάβαστη ιστορία που σε κάνει να χαμογελάς και να σκέφτεσαι ότι ποτέ δεν είναι αργά για αλλαγές ή νέες περιπέτειες. Αν και σε κάποια σημεία μου φάνηκε κάπως εξωπραγματικό, γιατί όχι;