[...] Συνδυάζοντας τη φαντασία με την πραγματικότητα, η Σαντερναγκόρ προσπαθεί να δείξει πώς είναι δυνατόν να προβούν σε κάτι τερατώδες και παράλογο άνθρωποι που προασπίζονται τις δημοκρατικές αξίες. Χλευάζει και καταγγέλλει τον απολυταρχισμό και την αυθαιρεσία, δημιουργώντας μεταφορικά μια κλειστή κάμαρα από την οποία δεν μπορεί να βγει κανείς παρά μόνο πεθαίνοντας.
Παρή Σπίνου ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 4/4/2004




















