0
Ένα κείμενο φουσκωμένο στη διαδρομή, δημιουργημένο από περιεχόμενα, με εμφανείς όλες τις προσχώσεις του. Φαίνεται αχτένιστο, αλλά δεν είναι: σας μπερδεύει το ζελέ. Έχει στόχο να μην το καταλάβετε αν το διαβάσετε λέξη προς λέξη. Έχει στόχο να το καταπιείτε και να βρίσκετε στοιχεία του αργότερα μέσα στον έλλογό σας βίο.
Δεν πήγαν λοιπόν Αιγύπτιοι στην Αμερική μήτε Βαβυλώνιοι στας Μυκήνας, ώστε να γεμίσει ο κόσμος πυραμίδες. Οι πυραμίδες πλάστηκαν μέσα στον εγκέφαλο των ανθρώπων ως σταθερότυπα προερχόμενα από κατανάλωση συγκεκριμένης ναρκωτικής ουσίας. Παντού και πάντοτε, οι κουρασμένοι σωματικά άνθρωποι, όταν πέφτουν για ύπνο, ονειρεύονται ότι πέφτουν από ύψος και ξυπνάνε έντρομοι. Κι αυτό προέρχεται εμμέσως από την επεξεργασία της τροφής μέσα στον οργανισμό. Η περίφημη, περιλάλητη, περιβόητη και κοινή αίσθηση της ενότητας του ανθρωπίνου είδους προέρχεται από την κοινή τράπεζα, από τις επιλογές της τροφής, που οφείλω να ομολογήσω, είναι θλιβερά πανομοιότυπες σε όλους τους αιώνες που διατρέχω. Ακόμη κανένας δεν επέζησε τρώγοντας λίθους εκ του όρους. Και να το δοκίμασε, πέθανε ευθύς.
Σχόλια(0)