Ξορκίζοντας άλλο ένα φάντασμα
Η δολοφονία του αμερικανού δημοσιογράφου και η άδικη καταδίκη του Γρηγόρη Στακτόπουλου βρίσκονται στο επίκεντρο του νέου μυθιστορήματος της Σοφίας Νικολαΐδου που αναδεικνύει όλες τις ανθρώπινες και κοινωνικές πτυχές ενός μείζονος πολιτικού γεγονότος...
All that Πολκ
Στο νέο της μυθιστόρημα ανασυνθέτει τη θρυλική υπόθεση Πολκ, μια παλιά ιστορία του βορρά που δεν έχει πάψει να συγκλονίζει. Το αποτέλεσμα; «Χορεύουν οι ελέφαντες» (εκδ. Μεταίχμιο), ένα βιβλίο απολύτως επίκαιρο, για το οποίο η συγγραφέας μιλά στην A.V.
Με αφορμή το καινούργιο βιβλίο της Σοφίας Νικολαΐδου Χορεύουν οι ελέφαντες (εκδ. Μεταίχμιο) μιλήσαμε μαζί της για τα ιστορικά μυθιστορήματα, τα μαθήματα δημιουργικής γραφής και φυσικά για την υπόθεση Πολκ, η οποία αποτέλεσε και τη βάση του νέου της μυθιστορήματος...
Έχοντας σημαντική παράδοση στις πολιτικές δολοφονίες, η «νύμφη του Θερμαϊκού» δεν παύει να εμπνέει τους συγγραφείς, χαρίζοντάς τους απρόσμενες διεξόδους στα μυθιστορηματικά αδιέξοδα του τόπου...
Ο μαθητής και ο νεκρός δημοσιογράφος
Ενας τελειόφοιτος Λυκείου ερευνά την υπόθεση της δολοφονίας του Τζορτζ Πολκ το 1948. Ενα μυθιστόρημα για τη σχετικότητα της ιστορικής αλήθειας...
www.tovima.gr
Η δολοφονία του αμερικανού δημοσιογράφου Τζορτζ Πολκ το 1948 στη Θεσσαλονίκη και η καταδίκη του ρεπόρτερ Γρηγόρη Στακτόπουλου γι' αυτό το πάντα ανεξιχνίαστο έγκλημα που συντάραξε την Ελλάδα την περίοδο του εμφυλίου, έχει δώσει υλικό σε αρκετές μελέτες και ταινίες, αλλά σε μυθιστόρημα δεν είχε περάσει μέχρι πρότινος. Η πρωτιά ανήκει στην θεσσαλονικιά πεζογράφο Σοφία Νικολαΐδου, χάρη στο “Χορεύουν οι ελέφαντες” (Μεταίχμιο): ένα πολυφωνικό μυθιστόρημα που συνδυάζει δεξιοτεχνικά την επινόηση με την Ιστορία, έχοντας στο επίκεντρό του έναν απηυδισμένο από το σύστημα των πανελλαδικών δεκαοχτάρη που, παρακινημένος από έναν εμπνευσμένο καθηγητή του, πέφτει με τα μούτρα να σκαλίσει την στοιχειωμένη αυτή υπόθεση.
www.diastixo.gr
Τότε τανκς, τώρα μπανκς, της Σοφίας Νικολαϊδου
Η ανεξιχνίαστη υπόθεση μιας δολοφονίας που έγινε τον Μάιο του 1948 στη Βόρειο Ελλάδα και απασχόλησε την κοινή γνώμη, την Κυβέρνηση και τον ξένο παράγοντα, τότε, αλλά και ως τις μέρες μας τη Δικαιοσύνη και τη νομική επιστήμη, αποτελεί τον κορμό του νέου μυθιστορήματος της Σοφίας Νικολαΐδου...
Ένας μαθητής στα ίχνη της υπόθεσης Πολκ
«Ολοι οι απατεώνες στην Ελλάδα είναι στην κυβέρνηση». Τη φράση αυτή, με την οποία αρχίζει το καινούργιο μυθιστόρημα της Σοφίας Νικολαΐδου, απευθύνει ένας χωρικός στον ανταποκριτή του CΒS το 1948...
Ένα μυθιστορηματικό βλέμμα στην υπόθεση Πολκ
Η εικόνα τής εδώ και πολλές γενιές ηθικής κατάπτωσης σε μια Ελλάδα ταπεινωμένη από τα ξένα συμφέροντα σοκάρει. Η Νικολαΐδου εμβαθύνει στη μοιρολατρία που εκφράζεται από το αγαπημένο ρητό του πατέρα του Μηνά: «Χορεύουν οι ελέφαντες και πάντα την πληρώνουν τα μυρμήγκια».
Όπως λέει ένας ήρωας στο μυθιστόρημα της Νικολαΐδου, «Η Ιστορία δεν συμβαίνει σε άλλους, αλλού, άλλοτε. Συμβαίνει σ’ εμάς, εδώ, τώρα. Αυτό που ζούμε είναι Ιστορία». Αυτό ισχύει για όλους μας. Η Ιστορία συμβαίνει στους φανταστικούς χαρακτήρες της Νικολαΐδου· συμβαίνει στους άνεργους δημοσιογράφους στην Αθήνα· συμβαίνει στους θυμωμένους Έλληνες που γράφουν συνθήματα εναντίον των μεταναστών. Αν θέλουμε να κατανοήσουμε την Ιστορία που ζούμε τώρα, πρέπει να δούμε περισσότερες μεταφράσεις όλων των ειδών.
Βασισμένο στην πραγματική ιστορία του διάσημου ανταποκριτή του CBS Τζορτζ Πολκ –απ’ όπου πήραν το όνομά τους τα έγκριτα δημοσιογραφικά Βραβεία Τζορτζ Πολκ– ο οποίος ερευνούσε την υπεξαίρεση της αμερικανικής βοήθειας από τη Δεξιά, το μυθιστόρημα της Νικολαΐδου είναι ένα συναρπαστικό έπος που συνδυάζει τη μεταπολεμική Ελλάδα με τη σύγχρονη εποχή, όπου η χώρα βρίσκεται για άλλη μια φορά εν μέσω μιας πολιτικά ταραγμένης περιόδου.
Η ιστορία δίνεται μέσα από τις διηγήσεις των βασικών χαρακτήρων, […] περισσότερο συγκινητικός από τους οποίους είναι εκείνος του μαθητή, που αναρωτιέται γύρω από τις έννοιες της αλήθειας, της δικαιοσύνης και της θυσίας… και γύρω από τον τρόπο που το παρελθόν βρίσκεται πάντα μέσα μας.
Ένας βαθύς στοχασμός πάνω στη φύση της πολιτικής αλήθειας, του συμβιβασμού και της δικαιοσύνης και ταυτόχρονα πάνω στις δυναμικές της οικογένειας και στις αλλαγές που παρατηρούνται από τη μία γενιά στην άλλη. Η μουσική συμφωνία των φωνών… αντηχεί γιγαντωμένη στη φαντασία του αναγνώστη.
Όπως αναφέρεται και μέσα στο βιβλίο, «ο Μηνάς κατάλαβε πως η δικαιοσύνη είναι μια έννοια θεωρητική. Άμωμη στα χαρτιά. Στην πράξη όμως άρχιζαν οι διασαφηνίσεις, οι αστερίσκοι, οι ερμηνείες και οι διαξιφισμοί».
Το πιστεύει αυτό η Νικολαΐδου; Αυτή είναι η απάντησή της στην απόγνωση της σημερινής Αθήνας, ή του Μπουένος Άιρες; Ένα σημαντικό βιβλίο δεν είναι ποτέ τόσο ξεκάθαρο. Στην υπόθεση του Τζορτζ Πολκ δεν αποδόθηκε ποτέ δικαιοσύνη. Ο πόνος της κάλυψης και της σκοπιμότητας μπορεί να ξεθωριάζει· δεν φεύγει όμως ποτέ.























ΚΑΛΟ ΓΕΝΙΚΑ
Για μένα η Νικολαιδου είναι από τις πιο ταλαντούχες συγγραφείς - ο λόγος της ρέει και όχι χωρίς βάθος...