Χρησιμοποιώντας γρήγορους ρυθμούς, ένταση από την αρχή ως το τέλος, πολλά ανοιχτά δεδομένα και εντυπωσιακές ανατροπές, ο Νταλ μας προσφέρει ένα ακόμα συναρπαστικό μυθιστόρημα, ένα βιβλίο που κλείνει μια ιδιαίτερα επιτυχημένη σειρά και χαρίζει στους αναγνώστες ένα πολύ ικανοποιητικό τέλος.
Διαβάστε ΕΔΩ όλο το κείμενο.
Από την αρχή είχα μια περίπλοκη ιστορία με την αστυνομική λογοτεχνία. Ξεκίνησα ως παιδί, ίσως υπερβολικά νωρίς, να διαβάζω θρίλερ, hard-boiled βιβλία, στην ηλικία των 10-11 ετών. Κάπου εκεί μου γεννήθηκε η επιθυμία να διαβάζω. Θρίλερ, αστυνομικά, μυστήριο, όλα τα βιβλία της Άγκαθα Κρίστι και όχι μόνο. Κυρίως αγγλική και αμερικανική λογοτεχνία. Μετά βέβαια άρχισε να με ενδιαφέρει και το γράψιμο.
Διαβάστε ΕΔΩ όλο το κείμενο.
Μου αρέσει πάρα πολύ το γεγονός ότι οι Έλληνες αναγνώστες εκδηλώνουν τα συναισθήματά τους. Αν τους αρέσει ένα βιβλίο, θα το δείξουν με όποιον τρόπο μπορούν. Αν δεν τους αρέσει, δεν πρόκειται να συγκρατήσουν τα λόγια τους. Θα σου πουν ότι είναι σκατά.
Διαβάστε ΕΔΩ όλο το κείμενο.
Το 1998 ο μυθιστοριογράφος, ακαδημαϊκός, κριτικός λογοτεχνίας, Γιαν Άρναλντ κάνει το μεγάλο βήμα στην αστυνομική λογοτεχνία ως Άρνε Νταλ, θέλοντας «να μελετήσει με έναν συναρπαστικό τρόπο, τα αποτελέσματα που είχε η οικονομική κρίση της δεκαετίας του 1990 στη ζωή των ανθρώπων» και να χρησιμοποιήσει, όπως δηλώνει ο ίδιος, το αστυνομικό μυθιστόρημα σαν καθρέφτη των αλλαγών που σημειώθηκαν στη Σουηδία από τα τέλη του 20ού αιώνα. Η πορεία του δικαιολογεί πλήρως αυτή την απόφαση αφού εδώ και πολλά χρόνια θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς σύγχρονους συγγραφείς του είδους, δεξιοτέχνης στη δημιουργία ευφυούς, εξαιρετικά σύνθετης πλοκής και συναρπαστικών χαρακτήρων, καθώς και στην πολυεπίπεδη αφήγηση.
Διαβάστε ΕΔΩ όλο το κείμενο.
Η συγγραφή είναι ο τρόπος με τον οποίο μετράω τον χρόνο. Πρέπει να γράφω για να αναπνέω! Αν γράψω μια ακόμα σειρά -που το θέλω-, θα πρέπει να την επιλέξω προσεκτικά, γιατί θα είναι η τελευταία μου.
Συνέντευξη
«Έχω πολλούς φίλους σε αυτή τη δουλειά που γράφουν crime. Η αλήθεια είναι πως, παρότι γράφουμε φρικτά πράγματα, είμαστε καλοί άνθρωποι γενικά. Μερικές φορές νιώθω ότι αυτό συμβαίνει γιατί έχουμε χρησιμοποιήσει το crime fiction σαν ψυχοθεραπεία. Είναι σαν να βγάζεις από μέσα σου τα φαντάσματα, τον διάβολο, είναι σαν εξορκισμός. Ανησυχείς πολύ για το τι συμβαίνει στην κοινωνία και στον κόσμο, αλλά βγάζοντας αυτούς τους φόβους και τις ανησυχίες και βάζοντάς τα σε μια ελεγχόμενη φόρμα, όπως είναι η μυθιστορηματική, όπου μπορείς να τα κατευθύνεις όπως θέλεις, δεν μοιάζει πια σαν το χάος που βλέπεις όταν κοιτάζεις τον κόσμο γύρω σου. Είναι πιο πολύ σαν να τα βάζεις σε ένα μικρό κουτί και να το πετάς μακριά».
Συνέντευξη
«Μπορεί ο κόσμος να είναι σκοτεινός, αλλά δεν αναζητώ το σκοτάδι, ψάχνω για ψήγματα φωτός».
Συνέντευξη
«Υπάρχουν δύο βασικά είδη αστυνομικής λογοτεχνίας, από τη μία πλευρά το είδος “ποιος είναι ο δολοφόνος”, που απογειώθηκε με τα έργα της Άγκαθα Κρίστι, και από την άλλη το είδος που θέτει την ερώτηση “ποιοι είμαστε ως κοινωνία”, ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζουμε που οδηγούν στα εγκλήματα εντός του δεδομένου κοινωνικού πλαισίου. Προτιμώ να μη μένω στο προφίλ του δολοφόνου, αλλά να εστιάζω στη συνολική εικόνα της κοινωνίας και στο πώς ο δράστης παραβιάζει τους κανόνες της».
Συνέντευξη
Στο σουηδικό crime fiction ήταν απαραίτητη η κοινωνική ατζέντα, με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Σε κάθε περίπτωση το σουηδικό crime fiction έχει κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις, δεν προσφέρεται απλώς για να περνάς ευχάριστα την ώρα σου.
Συνέντευξη






















Τι εξαιρετική πλοκή. Τι εξαιρετικό βιβλίο. Δεν ήθελα να τελείωσει ήθελα να το διαβάσω ξανα και ξανά. Ένα ζυεγάρι ντεντέκτιβ και μία πολύ καλή τους φίλη. Η ομάδα αυτή δεν χάνει και το γεγονός ότι είναι γονείς όλο αυτό το κάνει πιο αγχώδες. Σε κάνει να σκέφτεσαι ότι δεν μπορούν να ρισκάρουν γιατί έχουν και οικογένεια. Δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου. Το τελείωσα χωρίς να το καταλάβω. Μία ιδιαίτερη συνθήκη για τα θύματα που βρίσκονται. Μας δείχνει πειράματα είχαν γίνει στο παρελθόν και έχουν κοστίσει τις ζωές ανθρώπων και ποτέ δεν ανακαλύφθηκε το τι απέγιναν αυτοί οι άνθρωποι. Ένα σενάριο που όλοι έχουμε φανταστεί και που νομίζουμε ότι κάποια στιγμή θα βγει αληθινό.
Δεν ξεκίνησε πολύ καλά για μένα… στα 3 πρώτα κεφάλαια δεν καταλάβαινα τίποτα… Ω Θεέ μου, από το 4ο και μετά δεν μπορούσα να σταματήσω να διαβάζω…. Δυστυχώς δίχως να γυρίζω σελίδες. Βλέποντας πόσο δεινοπάθησα με την pocket έκδοση στα «Φαντάσματα του Μπέλφαστ» είπα να δώσω μια ευκαιρία στα ηλεκτρονικά βιβλία. Άλλο ένα λάθος! Διάβαζα από το κινητό κι όχι από κάποια άλλη κατάλληλη συσκευή ώρες ατέλειωτες επειδή δεν μπορούσα να ξεκολλήσω από την εξέλιξη της υπόθεσης. Με πόνεσαν τα μάτια μου… τελικά τα κλασσικά έντυπα βιβλία είναι αυτά που μου ταιριάζουν καλύτερα..! Στην υπόθεση: Ντεσάν, Ντίαρ ή Ντεζιρέ και ο Σαμ με τη Μόλι. Οι άνθρωποι που προσπάθησαν να λύσουν το μυστήριο 3 δολοφονιών κάθε 5η του μήνα και 3 ακόμη με τσεκούρι. Πώς συνδέεται η ανακάλυψη του ελιξιρίου νεότητας με μια οικογένεια Σουηδών που μετακόμισε στην Αμερική και την οργάνωση «Οι Άγγελοι της Κόλασης»; Η συνέχεια στις καθηλωτικές σελίδες… του 3^5.
Δεν έχω διαβάσει άλλα βιβλία της σειράς, ούτε κάποιο άλλο του Arne Dahl, με αποτέλεσμα να αδυνατώ να συνδεθώ συναισθηματικά με τους χαρακτήρες ή να κατανοήσω τις αποφάσεις τους και την πιθανή εξέλιξή τους, παρότι η πλοκή, η δράση και η αγωνία ήταν αρκετά ικανοποιητικά. Μου κέντρισε το ενδιαφέρον, ωστόσο, να διαβάσω και τα προηγούμενα με πρωταγωνιστές τους Σαμ, Μολι και Ντιαρ καθώς στο τέλος αφήνει μια αιχμή για έναν άνθρωπο από το παρελθόν, που δεν ήξερα. Μου άρεσε, επίσης, η σύνδεση της ιστορίας με την επιστήμη και την αναζήτηση της μακροζωίας ή και της αθανασίας, ένα από τα μεγάλα ζητήματα που απασχολούσαν ανέκαθεν την ανθρωπότητα.
Άλλο ένα συναρπαστικό βιβλίο του Arne Dahl σε μετάφραση του εξαιρετικού Γρηγόρη Κονδύλη. Κλείνει με αυτό ο κύκλος των βιβλίων με πρωταγωνιστές τους Μπέργερ και Μπλουμ τους οποίους ίσως τους ξανασυναντήσουμε στο μέλλον, όπως συναντήσαμε ήδη παλιούς αγαπημένους πρωταγωνιστές από βιβλία άλλων σειρών του Dahl. Διαβάζοντας το βιβλίο, ματαφερόμαστε αυτόματα εκεί όπου διαδραματίζεται η ιστορία, αποκτάμε ασυναίσθητα άποψη για τις αποφάσεις και τις επιλογές των χαρακτήρων, συμπάσχουμε με αυτούς ή κατακρίνουμε τις πράξεις τους. Βιβλίο που ίσως διαβάζεται μόνο του, αλλά αποθεώνεται όταν διαβαστεί ως το πέμπτο βιβλίο της σειράς. Συγγραφείς σαν τον Dahl, ανεβάζουν τον πήχη στα βιβλία του είδους.
Το βιβλίο "Τρία στην Πέμπτη" του Arne Dahl αποτελεί ένα συναρπαστικό αστυνομικό έργο που συνδυάζει με επιτυχία έντονη δράση και περίπλοκες εξελίξεις. Η πλοκή ακολουθεί την ομάδα "A-Unit" της Σουηδικής αστυνομίας, αντιμέτωπη με έναν επικίνδυνο εγκληματικό οργανισμό. Ο Dahl δημιουργεί ζωντανούς και πολυδιάστατους χαρακτήρες, ενώ η ανάπτυξη των προσωπικών τους ιστοριών προσθέτει βάθος στην αφήγηση. Η γρήγορη και συναρπαστική γραφή του συγγραφέα διατηρεί το ενδιαφέρον του αναγνώστη και δημιουργεί μια ατμόσφαιρα αγωνίας. Με έντονη δομή και ανατρεπτικά γεγονότα, το "Τρία στην Πέμπτη" προσφέρει ένα συναρπαστικό ταξίδι στον κόσμο του αστυνομικού θρίλερ, κρατώντας τον αναγνώστη σε εγρήγορση μέχρι την τελευταία σελίδα.
Τρία πτώματα έχουν βρεθεί σε ερημικές ακρογιαλιές της Σουηδίας, κάθε 5 του μήνα (Μάρτιος, Απρίλιος, Μάιος). Το σκηνικό ίδιο: παραλία, θίνες, παρυφή του δάσους στα δεξιά. Και σαν να μη φτάνουν όλα αυτά, περίεργοι φόνοι αρχίζουν να συμβαίνουν στη Στοκχόλμη: άντρες βρίσκονται δολοφονημένοι με ένα τσεκούρι μπηγμένο στο μέτωπό τους. 2 κυνηγημένοι αστυνομικοί αναλαμβάνουν δράση: Μπέργερ και Μπλουμ. Διαθέτοντας ελάχιστα μέσα, όντας εκτός αστυνομικού σώματος και κινούμενοι στα σκοτάδια, ψάχνουν την άκρη του νήματος για να βοηθήσουν την Ντίαρ. Κι εκεί που σκόρπια στοιχεία, άνθρωποι, τοποθεσίες και έννοιες, όπως κρυονική και υγρό άζωτο, μπλέκονται, έρχεται η λύση του μυστηρίου και το ταίριασμα των δολοφονιών. Οι μάσκες πέφτουν, προδότες αποκαλύπτονται μετά από χρόνια και η δικαιοσύνη απονέμεται. Και η Ντίαρ βρίσκει τη δική της ευκαιρία για εκδίκηση. Κλασικό μυθιστόρημα made by Arne Dahl: δράση, πλοκή, ανατροπές, και χαρακτήρες που την τελευταία στιγμή βρίσκουν τη δύναμη να κάνουν αυτό που πρέπει
Πρόκειται για το συναρπαστικό κλείσιμο της σειράς. Σιγά σιγά κάθε κομμάτι μπαίνει στη θέση του, δίνοντας σου την εξήγηση και κάνοντας τη σύνδεση με όσα γνωρίζουμε κι έχουν συμβεί στα προηγούμενα βιβλία. Ταυτόχρονα αναφέρεται και σ' ένα τρομακτικό σενάριο κακής χρήσης της επιστήμης. Χωρίς να θέλω να προδώσω πολλά για την πλοκή του έργου, ο συγγραφέας θέτει ερωτήματα για το πώς οι πλούσιοι και οι ισχυροί αυτού του κόσμου μπορούν να χειρίζονται υπέρ τους τη νέα τεχνολογία της ιατρικής. Όπως έχουμε τα παραδείγματα της "κλοπής" των οργάνων από τους λαούς των φτωχότερων κρατών προκειμένου να εξυπηρετηθούν και να σωθούν οι πολίτες των πλουσιότερων χωρων. Προτείνεται ανεπιφύλακτα!
Παρ'όλο που είναι το πρώτο βιβλίο του Dahl που διαβάζω και το τελευταίο της σειράς του, με πρωταγωνιστές την ντετέκτιβ Ντίαρ και τους Μπέργερ και Μπλουμ, δε δυσκολεύτηκα να κατανοήσω τις σχέσεις τους, καθώς και την ιστορία τους. Αυτό είναι πολύ θετικό για μένα. Ωραία δεμένη ιστορία με πολλή φαντασία, σε μετάφραση του αγαπημένου μου Κονδύλη. Η σκανδιναβική αστυνομική λογοτεχνία δε παύει με τους αντιπροσώπους της να με εκπλήσσει. Εδώ έχουμε να κάνουμε με νέα ιατρική τεχνολογία, έχουμε να κάνουμε για την αιώνια ζωή, την κρυονική, την παράνομη μεταμόσχευση οργάνων, τον υπόκοσμο. Και τους Αγγέλους της Κόλασης έτοιμοι να διεκπεραιώσουν τις βρωμιές των ισχυρών πλουσίων. Σίγουρα, με αφορμή αυτό το βιβλίο, θα διαβάσω και τα υπόλοιπα του Dahl.....
Τρία πτώματα ανευρίσκονται την Πέμπτη μέρα κάθε μήνα σε παράκτιες περιοχές με παρόμοιο φυσικό τοπίο. Πως μπορεί να συνδέονται τρία πτώματα, μία εγκληματική συμμορία και ένας βιοτεχνολόγος που δεν μπορεί να αποδεχθεί τη φθορά του χρόνου; Ένα ζευγάρι ιδιωτικών ντετέκτιβ και μια αστυνομικός με ψυχολογικά τραύματα από το παρελθόν αναλαμβάνουν να διαλευκάνουν την υπόθεση. Μια ιστορία μυστηρίου που είναι τόσο καλά δουλεμένη που κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη καθ’ όλη τη διάρκεια του βιβλίου. Τα καινούρια δεδομένα σταδιακά εισέρχονται, υφαίνουν μια ιστορία που δεν μπορεί ο αναγνώστης να προβλέψει την κατάληξή της. Εξαιρετικός ο Dahl στη αφήγηση τόσο των αστυνομικών διαστάσεων αλλά ακόμη καλύτερος στην περιγραφή του ψυχικού πόνου των πρωταγωνιστών