×

Δεν υπάρχουν προϊόντα στο καλάθι αγορών σας.

{{item.custom_attributes.author}}
Ποσότητα: {{item.quantity}}
{{item.total_price}} {{item.total_discounted_price}}
×
Υποσύνολο:
{{order.discounted_cost}}
Έκπτωση Προσφοράς:
{{order.promo_discount}}
Έκπτωση Κουπονιού:
{{order.extra_discount}}
Κόστος Αποστολής:
{{order.shipping_cost}}
Επιβάρυνση Πληρωμής:
{{order.payment_cost}}
ΣΥΝΟΛΟ:
{{order.final_cost}}
{{item.title}}
{{item.custom_attributes.author}}
{{item.price}} {{item.discounted_price}}
×
×
ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΜΟΥ ΟΙ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ ΜΟΥ ΤΑ EBOOKS ΜΟΥ ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΜΟΥ ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΗ
10%
ΒΙΒΛΙΟ

Η τελευταία συναυλία

978-960-501-444-5
184
05/05/2011
Προσωρινά μη διαθέσιμο
Μια διασκεδαστική μουσική περιπέτεια για τη δύναμη της αλήθειας και της φιλίας, με ήρωες τους πιο παράξενους και επιδέξιους ρεπόρτερ του κόσμου!

Περιγραφή βιβλίου

Ένα παράξενο δυστύχημα καταστρέφει τη συναυλία του πιο δημοφιλούς κοριτσίστικου συγκροτήματος...


Ο Γιώργος, το νέο μέλος της φοβερής δημοσιογραφικής ομάδας των ΑΟΡΑΤΩΝ ΡΕΠΟΡΤΕΡ, πρέπει να γίνει τραγουδιστής εδώ και τώρα, για να λύσει το μεγαλύτερο μουσικό μυστήριο όλων των εποχών!


Ιπτάμενοι δίσκοι, διάσημοι σταρ, Φόρμουλα 1, μυστικές παρακολουθήσεις, ξέφρενα κυνηγητά, συναρπαστικές συναυλίες, τρομακτικές περιπέτειες, απίθανα ταξίδια στο Χόλιγουντ, στο Βερολίνο, στο Κάιρο, στο Σίδνεϊ: ο Γιώργος θα τα ζήσει όλα, θα πραγματοποιήσει τα όνειρά του και θα μάθει ένα σωρό πράγματα για τον εαυτό του…


Μια διασκεδαστική μουσική περιπέτεια για τη δύναμη της αλήθειας και της φιλίας, με ήρωες τους πιο παράξενους και επιδέξιους ρεπόρτερ του κόσμου

Πληροφορίες

  • Άρης Δημοκίδης
  • Ναταλία Καπατσούλια
  • 978-960-501-444-5
  • 184
  • 05/05/2011
  • 13 Χ 20
  • Μαλακό

Σχόλια

  • avatar
    No Title
    ΑΝΤΩΝΙΑ Μ
    περίπου ένα χρόνο

    ΟΛΟ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΑ ΦΩΤΑ ΟΙ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΔΙΝΟΥΝ ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΛΑΜΨΗΣ!!! ΤΕΛΙΚΑ Ο ΗΡΩΑΣ ΕΓΙΝΕ ΤΟΛΜΗΡΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΘΑΡΑΛΛΕΟΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΟΥ.ΜΕ ΤΑΞΙΔΕΨΕ Σ'ΕΝΑΝ ΟΝΕΙΡΕΜΕΝΟ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΩ.ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΝ ΟΤΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΠΟΛΥ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!

  • avatar
    No Title
    ntina a
    περίπου ένα χρόνο

    Καταπληκτικο βιβλιο το εχω διαβασει και τρελαθηκα!!!!!! Θα το ξαναδιάβαζα εκατομμυριες φορες! Υπεροχο!=)

Κριτικές...

Μυρτώ Αθανασοπούλου  www.iefimerida.gr, 28/5/2011 
Άρης Δημοκίδης: Οι Αόρατοι Ρεπόρτερ και η τελευταία συναυλία 

Ο Άρης Δημοκίδης, ένας από τους πιο ευφάνταστους (ιδιοφυής, θατολμούσαμε να πούμε) blogger, με αφορμή το καινούργιο του βιβλίο πουμόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, μας μιλάει για τηλιγότερο ίσως γνωστή ιδιότητά του: εκείνη του συγγραφέα παιδικώνβιβλίων. 

 

Μίλησέ μου για το καινούργιο σου βιβλίο.

Έχει ήρωες τους Αόρατους Ρεπόρτερ και είναι το δεύτερο που έγραψα μ’αυτούς. Είναι μικροί δημοσιογράφοι που δεν γεμίζουν το μάτι τωνενηλίκων (εξού και «αόρατοι») και ταξιδεύουν σ’ όλο τον κόσμοαναζητώντας την αλήθεια. Σ’ αυτό το βιβλίο τους, που έχει τίτλο «ΗΤελευταία Συναυλία», ασχολούνται με ένα καταστροφικό ατύχημα που συνέβηστη μεγάλη συναυλία ενός κοριτσίστικου συγκροτήματος. Ένας αόρατοςρεπόρτερ θα ταξιδέψει στην Ισλανδία, στην Αγγλία, στη Γερμανία, στιςΗΠΑ και στην Αίγυπτο, παίρνοντας συνεντεύξεις και προσπαθώντας να λύσειτο μυστήριο. Για να το καταφέρει αυτό, μεταμφιέζεται σε τραγουδιστή –μόνο που στην πορεία γίνεται τραγουδιστής και μάλιστα επιτυχημένος. Ναπροσθέσω, μάλιστα, ότι οι Αόρατοι Ρεπόρτερ έχουν μπλογκ στο ίντερνετ,που είναι φτιαγμένο για τα παιδιά, με ειδήσεις που επιλέγουν τα ίδια ταπαιδιά – εκεί όλοι μπορούν να γίνουν Αόρατοι Ρεπόρτερ. (www.aoratoireporter.blogspot.com)

Ήθελες πάντα να γίνεις συγγραφέας; Σπούδασες κάτι σχετικό;

Ήθελα πάντα να γίνω δημοσιογράφος (εκτός απ’ όταν ήμουν πολύ μικρός,που ήθελα να γίνω σκουπιδιάρης επειδή μου άρεσαν τα σκουπιδιάρικα πουσε ταξίδευαν όρθιο στην πόλη – τα υπόλοιπα τα αγνοούσα). Έγιναδημοσιογράφος και σπούδασα ΜΜΕ και Επικοινωνία στο Λονδίνο. Μου άρεσετο γράψιμο, απλώς μέχρι πριν από μερικά χρόνια νόμιζα πως το μόνογράψιμο που με έλκυε ήταν το δημοσιογραφικό. Τελικά τώρα έχω και ταδύο: αλήθειες και γεγονότα στα δημοσιογραφικά κείμενα, ψέματα καιεξωφρενική φαντασία στα παιδικά βιβλία.

Πώς ξεκίνησες να γράφεις;

Όταν πήγαινα στο δημοτικό έγραφα συχνά παραμύθια με ήρωες τουςφίλους μου και τους τα χάριζα. Στο γυμνάσιο ξεκινούσα να γράφω σίριαλ,ταινίες, θεατρικά έργα, βιβλία διαφόρων ειδών – έγραφα πέντε έξισελίδες και μετά βαριόμουν. Πίστευα πως ποτέ δε θα μπορούσα να εστιάσωσε κάτι και να αφοσιωθώ σ’ αυτό.

Γιατί επέλεξες να γράφεις για παιδιά κι όχι για ενήλικες;

Για χρόνια έγραφα ένα μυθιστόρημα για ενήλικες. Επειδή έπαιρνε τόσοχρόνο συνέχεια άλλαζα γνώμη, άρχιζα άλλο κ.λπ. Τελικά, συγκέντρωσα όλεςμου τις δυνάμεις και όλη μου τη φαντασία στο γράψιμο παιδικών βιβλίωνγιατί ένιωσα πως μέσα απ’ αυτά (στα οποία κατάφερα, επιτέλους, νααφοσιωθώ) μπορούσα να εκφράσω τη δημιουργικότητά μου.

Πρόσφατα, ο Βρετανός συγγραφέας Μάρτιν Έιμις δήλωσε ότι μόνοαν είχε πάθει εγκεφαλική βλάβη θα έγραφε για παιδιά, γιατί, κατά τηνάποψή του, θα τρελαινόταν αν έπρεπε να έχει συνεχώς στο μυαλό του σεποιον απευθύνεται. Εσύ όταν γράφεις σκέφτεσαι ότι απευθύνεσαι σε ειδικόκοινό; Σε περιορίζει αυτό;

Στην αρχή ήταν πολύ περιοριστικό, σκεφτόμουν συνέχεια αν ξέρουν ταπαιδιά την τάδε λέξη, ή αν θα τους αρέσουν τα βιβλία. Με τον καιρό τοξεπέρασα σε έναν βαθμό. Αν δεν ξέρουν την τάδε λέξη, ευκαιρία να τημάθουν. Κι αν δεν αρέσουν σε κάποια παιδιά τα βιβλία, μπορεί να αρέσουνσε άλλα. Έτσι, γράφω πράγματα που θα ήθελα να διαβάσω εγώ, πράγματα πουενδιαφέρουν εμένα. Ευτυχώς τα ενδιαφέροντά μου ταυτίζονται σ’ ένα βαθμόμε των παιδιών – δεν νομίζω ότι έχω ωριμάσει και πολύ ακόμα…

Πόσο εύκολο ήταν να βρεις εκδότη; Ποια διαδικασία ακολούθησες;

Τη διαδικασία την είχα δει στις ταινίες. Πάντα ονειρευόμουν να είχαέναν εκδότη και να γύριζα τον κόσμο και να με ψάχνει, να μου αφήνειμηνύματα στον τηλεφωνητή πως πρέπει να παραδώσω το βιβλίο που το έχωαργήσει αλλά εγώ να το αργώ κι άλλο γιατί ζω συναρπαστικές περιπέτειες.ΟΚ, τίποτα απ’ αυτά δεν συνέβη και ευτυχώς δεν έχω αργήσει ποτέδραματικά κάποιο βιβλίο (τους λέω ότι το γράφω και κανονίζουμε πότεπερίπου θα βγει, άρα πότε πρέπει να το παραδώσω.) Πίσω στη διαδικασία:Επέλεξα 3-4 πρωτοκλασάτους εκδοτικούς οίκους με παράδοση στο παιδικόβιβλίο και τους έστειλα το χειρόγραφό μου. Αν κανένας δεν το ήθελε, θατο έστελνα σε άλλους 3-4 κ.ο.κ. Ευτυχώς το Μεταίχμιο απάντησε πρώτοσχεδόν αμέσως και από τότε πέρασαν εννιά βιβλία και τρία χρόνια μ’αυτόν τον εκδοτικό οίκο. 

Όταν ήσουν παιδί διάβαζες πολύ; Τι σου άρεσε να διαβάζεις;

Ναι, διάβαζα πολύ. Η αδερφή μου ήταν μεγαλύτερη από μένα και είχεέτοιμη βιβλιοθήκη – και φρόντιζε για την επιμόρφωσή μου με καλή παιδικήλογοτεχνία. Η Ζωρζ Σαρή ήταν η αγαπημένη μου συγγραφέας, ο Θησαυρός τηςΒαγίας, το Ψέμα… Επίσης όμως διάβαζα και Μικρό Νικόλα αλλά καιπεριπέτειες της Ένιντ Μπλάιτον: τους Μυστικούς Εφτά, τα Πέντε Λαγωνικά,τους Πέντε Φίλους. Όλα αυτά με διαμόρφωσαν.

Έδινες σημασία στη γλώσσα, στο πώς ήταν γραμμένα τα βιβλία που διάβαζες, ή σε απορροφούσε αποκλειστικά η πλοκή;

Νομίζω ότι έδινα σημασία στην πλοκή περισσότερο, αλλά είμαι σίγουροςπως πρόσεχα τις διαφορές. Τα βιβλία της Ένιντ Μπλάιτον ήταν πολύκακομεταφρασμένα και ένιωθα πως η γλώσσα και το ύφος τους ήταν πολύυποδεέστερο από άλλα βιβλία.

Παρακολουθείς την ελληνική παραγωγή παιδικού βιβλίου; Τι σου άρεσε πρόσφατα;

Αρκετά. Το πιο τέλειο βιβλίο (για νεαρά παιδιά και ενήλικες) είναι«Το Μυστικό της Άτυχης Πέστροφας» του Γιώργου Παναγιωτάκη. Επίσης πάνταδιαβάζω τα βιβλία του Βασίλη Παπαθεοδώρου. Πολύ ζήλεψα τα δύο βιβλίατου Κυριάκου Χαρίτου. Και αυτά που έγραψε η Λώρη Κέζα. Και το «Ταξίδιτων Τρολ» της Ιωάννας Μπουραζοπούλου.

Τι διαβάζεις γενικά; Ποιο βιβλίο διάβασες πρόσφατα και σου άρεσε;

Διαβάζω τα πάντα και όλη την ώρα. Τώρα διαβάζω το νέο του ΓούντιΆλεν που είναι καλούτσικο (προς καλό). Έχω στοίβες με βιβλία και μόλιςτελειώνω το ένα αρπάζω το άλλο. Αγαπημένοι μου συγγραφείς είναι ο ΜπρετΊστον Έλις, ο Ντάγκλας Κόπλαντ, η Μαργαρίτα Καραπάνου, ο ΝτάγκλαςΆνταμς. Πάντως τα πιο αγαπημένα μου βιβλία είναι αυτά με ήρωα τονΆντριαν Μολ και τα ημερολόγιά του (διά χειρός Σου Τάουνσεντ).

Ξέρω ότι πηγαίνεις σε σχολεία για να μιλήσεις για τα βιβλίασου. Πώς είναι αυτή η εμπειρία; Πώς σε αντιμετωπίζουν συνήθως τα παιδιά;

Είναι τέλεια εμπειρία, γιατί γνωρίζω ανθρώπους και περιοχές (καιπόλεις) που αλλιώς δεν θα είχα την ευκαιρία να γνωρίσω. Τα παιδιάσυνήθως εκπλήσσονται επειδή με περίμεναν ηλικιωμένο και στριφνό, οπότεμετά από λίγη ώρα με αντιμετωπίζουν λες και είμαι ο Ρουβάς, πράγμααρκετά ντροπιαστικό. Διασκεδάζω πολύ με τα παιδιά και μου δίνουν όλητην ώρα ιδέες για βιβλία. Ελπίζω ότι κι εγώ τους δίνω μερικές ιδέες…

Από το 2007 ως σήμερα έχεις γράψει 8 βιβλία και μόλις εκδόθηκε άλλο ένα. Γράφεις εύκολα ή παιδεύεσαι;

Παιδεύομαι μόνο μέχρι να πείσω τον εαυτό μου να καθίσει στοκομπιούτερ και να το γράψει. Κυρίως γιατί ξέρω ότι, αν αρχίσω, μετά δενθα θέλω να σηκωθώ. Κολλάω πολύ όταν γράφω και είναι καλό απ’ τη μία,αλλά απ’ την άλλη λειτουργεί και λίγο αποτρεπτικά. Όταν γράφω έναβιβλίο, εξαφανίζομαι τελείως, σχεδόν δεν τρώω και δεν κάνω τίποτα άλλο.Λίγο ακόμα και θα τρελαθώ, πιστεύοντας ότι είμαι μέσα στις ιστορίεςμου, πετώντας μαζί με τους ήρωες στο διάστημα.

Έχεις βασίσει κάποιον από τους ήρωές σου στον εαυτό σου;

Έγραψα ένα εικονογραφημένο παραμύθι («Το παιδί που δεν αγαπούσε ταβιβλία») με ήρωα τον μικρό Άρη που μισεί τα βιβλία, αλλά ότανκλειδώνεται κατά λάθος σ’ ένα βιβλιοπωλείο –και για να περάσει την ώρατου– αρχίζει να διαβάζει βιβλία. Αυτά του δίνουν τη λύση και ζει μιαπεριπέτεια που του αλλάζει τη ζωή – στο τέλος μάλιστα γίνεταισυγγραφέας. Όταν ήμουν μικρός δεν άντεχα τα βιβλία, έτσι μου είχε πει ημητέρα μου, και όντως είχα χαθεί σ’ ένα βιβλιοπωλείο. (Επίσης με λένεΆρη και έγινα συγγραφέας, χωρίς να το πολυπεριμένω.)

Ποιο είναι το καλύτερο πράγμα που έχεις ακούσει για τα βιβλία σου; Ποιο είναι το χειρότερο;

Το καλύτερο ήταν «είναι το καλύτερο βιβλίο που διάβασα ποτέ», κυρίωςόταν το είπε ένα κορίτσι που, επιβεβαιωμένα, είχε διαβάσει όντως πολλά.Το χειρότερο ότι ένα απ’ αυτά ήταν α) πολύ διδακτικό (σύμφωνα μεκάποιον) και β) πολύ ανεύθυνο και καθόλου διδακτικό (σύμφωνα με κάποιονάλλον). Εκεί μπερδεύτηκα λίγο. 

Με τη σημερινή κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα, πιστεύεις ότι μπορεί κανείς να ελπίζει ότι θα ζήσει από το γράψιμο;

Ζω απ’ το γράψιμο, όμως υπολογίζω και τα παιδικά βιβλία και ταδημοσιογραφικά κείμενα. Μόνο απ’ τα βιβλία θα ήταν λίγο δύσκολο, θέλεικόπο και προσπάθεια και δημιουργικότητα. Όποιος όμως είναιπροετοιμασμένος να κουραστεί και να προσπαθήσει δημιουργικά, έχει κάθεδικαίωμα να ελπίζει…

 


 
Μικέλα Χαρτουλάρη  ΤΑ ΝΕΑ 21.6.2011 
Μουσικά παρασκήνια για παιδιά 
Ο Αρης Δηµοκίδης είναι νέος (γεν. 1978), δηµοσιογράφος, µπλόγκερ, παιδί του σήµερα γεµάτο ανησυχίες. Στα µυθιστορήµατά του γράφει για αυτά που περνούν ως φαινόµενα lifestyle της εποχήςµας, µε στόχο νατα αποµυθοποιήσει και να προσγειώσει το αναγνωστικό κοινό του, τους δωδεκάχρονους, που παρασύρονται από τα ΜΜΕ και ονειρεύονται λάµψη και επιτυχία. Στο «Επτά συναρπαστικές µέρες», η δράση των ΑΟΡ επικεντρώθηκε στη βιοµηχανία τουποδοσφαίρου, της οµορφιάς και των τηλεπαιχνιδιών. Στην «Τελευταία συναυλία» θέµα είναι η µουσικήκαι τα παρασκήνιά της, οι ανταγωνισµοί, οι ατζέντηδες, οι σχέσεις ανάµεσα στα µέλη της µπάντας και τα προβλήµατα που φέρνουν η διασηµότητα και το χρήµα.

Το γεγονός ότι ο συγγραφέας δεν έχει επαγγελµατική σχέση µε παιδιά τού δίνει την ευκαιρία να αναπτύξει ελευθέρατις σκέψεις του και να ασκήσει κριτική στο σύστηµα χωρίς να επιστρατεύει τεχνικές ενήλικου διδακτισµού.Παράλληλα, επειδή δεν προσπαθεί να «γίνει λογοτέχνης» µε λάµδα κεφαλαίο, γράφει αβίαστα χρησιµοποιώντας την περιεκτική δηµοσιογραφική γλώσσα που γνωρίζει καλά, γιανα εκφράσει κοινωνικές ευαισθησίες και συναισθήµατα. Κάποιος είπε πως τα βιβλία του δεν είναι καθόλουδιδακτικά. Λάθος: διδάσκουν για όλα αυτά για τα οποίαγκρινιάζουµε καθηµερινά. Ο ∆ηµοκίδης ανήκει στη νέα γενιά των συγγραφέων που αλλάζει το στυλ των παιδικών βιβλίων, όπως το άλλαξαν παλιότερα πασίγνωστοι συνάδελφοί του(από την Ενιντ Μπλάιτον ώς τον Ευγένιο Τριβιζά).

 
Λένα Φουτσιτζή  LIFO 26.5.2011 
Around the World 
Στο νέο του παιδικό βιβλίο ο Άρης Δημοκίδης ακολουθεί τους Αόρατους Ρεπόρτερ στο φρενήρες ταξίδι τους στις μητρόπολεις του κόσμου, με κυνηγητά, διάσημους σταρ, ιπτάμενους δίσκους και πολλή μουσική
περισσότερα