×

Δεν υπάρχουν προϊόντα στο καλάθι αγορών σας.

{{item.custom_attributes.author}}
Ποσότητα: {{item.quantity}}
{{item.total_price}} {{item.total_discounted_price}}
×
Υποσύνολο:
{{order.discounted_cost}}
Έκπτωση Προσφοράς:
{{order.promo_discount}}
Έκπτωση Κουπονιού:
{{order.extra_discount}}
Κόστος Αποστολής:
{{order.shipping_cost}}
Επιβάρυνση Πληρωμής:
{{order.payment_cost}}
ΣΥΝΟΛΟ:
{{order.final_cost}}
{{ product.title }}
{{ product.custom_attributes.author }}
{{ product.price }} {{ product.discounted_price }}
×
×
ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΜΟΥ ΟΙ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ ΜΟΥ ΤΑ EBOOKS ΜΟΥ ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΜΟΥ ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΗ
10%
ΒΙΒΛΙΟ

Η συμφιλίωση

Πεζογραφία
978-618-03-2797-7
240
11/11/2021
Διαθέσιμο
Ένα μυθιστόρημα για την αξία της συμφιλίωσης με το παρελθόν.

Περιγραφή βιβλίου

Στην εποχή της οικονομικής κρίσης, ο γιατρός Ορέστης Ιωάννου αναζητά δουλειά σε νοσοκομείο του Μονάχου. Η παρουσία του εκεί θα γίνει η αφορμή να «συναντήσει» την ιστορία του παππού του, φοιτητή Ιατρικής στην ίδια πόλη, στα χρόνια της ναζιστικής παντοδυναμίας. Η σχέση αυτή παρέμενε μυστική για πάνω από εβδομήντα χρόνια, ζητώντας επίμονα να βγει στο φως. Στο Μόναχο θα γνωρίσει τον δικηγόρο Γιάννη Παπαδάκη, μετανάστη δεύτερης γενιάς, ο οποίος θα του εκμυστηρευτεί τη συγκλονιστική ιστορία του πατέρα του με τον Γερμανό φίλο του. Οι δύο ιστορίες τέμνονται, με τη συμφιλίωση να αναδεικνύεται κυρίαρχο στοιχείο στις σχέσεις των ανθρώπων.

Τελευταία δεν ήμουν σίγουρος κι εγώ αν μου έκανε καλό. Πολλές φορές η διάθεσή μου και οι αντοχές μου δοκιμάζονταν. Χαιρόμουν που είχα το μυαλό μου κι άλλες φορές πάλι, όταν δεν ήμουν καλά, δεν ήθελα να θυμάμαι. Ήθελα να ξεχάσω, να τα διαγράψω όλα, αλλά αυτό ήταν αδύνατον... Κι ύστερα, πάλι, ήξερα ότι έπρεπε να τα βγάλω από μέσα μου, μήπως και βρω τη γαλήνη μου. Μου ζητούσε επίμονα να τελειώσω με το γράψιμο, γιατί θα έψαχνα κάποια μέρα το τετράδιό μου και δεν θα το ’βρισκα, θα το είχε καταστρέψει. Το ήξερα ότι το έλεγε χωρίς να το εννοεί.
Απόσπασμα από το βιβλίο

Πληροφορίες

  • Δημήτρης Χατζηκωνσταντίνου
  • 978-618-03-2797-7
  • 240
  • 11/11/2021
  • 14 Χ 20,5
  • Μαλακό

Σχόλια

Κριτικές...

Στέλιος Ελληνιάδης, Δρόμος της Αριστεράς, 18/12/2021

«Η συμφιλίωση» του Δημήτρη Χατζηκωνσταντίνου είναι ένα μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στην εποχή μας. Ένας γιατρός που φεύγει για τη Γερμανία και προσλαμβάνεται σε ένα νοσοκομείο για να αυξήσει το εισόδημά του συσχετίζεται επαγγελματικά με έναν Γερμανό που τον οδηγεί σε αναψηλάφηση του οικογενειακού του παρελθόντος και –άθελά του– σε αναψηλάφηση του οικογενειακού παρελθόντος του συνεργάτη και εργοδότη του. Δηλαδή, τρέχει ένα παρόν που ακόμη δεν έχει τακτοποιήσει τις εκκρεμότητές του με το παρελθόν.

Είτε αναφέρεται ρητά από τον συγγραφέα είτε υπονοείται, ο μετανάστης γιατρός ανήκει στο τεράστιο πλήθος των νέων επιστημόνων που με την εφαρμογή των μνημονίων άφησαν συγγενείς και φίλους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, από διάλυση οικογενειών μέχρι αποξήρανση των ανθρώπινων δεξαμενών και καταδίκη της Ελλάδας σε δημογραφικό και επιστημονικό μαρασμό. Αλλά αυτό καθ’ αυτό δεν είναι το θέμα του βιβλίου. Στο κέντρο της ιστορίας βρίσκεται η πολυπλοκότητα των καταστάσεων σε μία από τις χειρότερες περιόδους της ιστορίας, όταν οι ναζί επεκτείνονται προς κάθε κατεύθυνση έχοντας συνεπάρει τον γερμανικό λαό, αλλά όχι και όλους τους Γερμανούς. Οι εξαιρέσεις αυτές πηγαίνουν κόντρα στο ρεύμα με απρόβλεπτες συνέπειες για τον καθένα. Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, στη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, εκδηλώθηκαν πολλές αποσκιρτήσεις Γερμανών στρατιωτών που προσχώρησαν στο κίνημα αντίστασης. Τέτοιες αποσκιρτήσεις υπήρχαν και σε άλλα μέτωπα του πολέμου, αλλά και μέσα στην ίδια τη Γερμανία. Δεν ξέρω αν έχουν γίνει εκτεταμένες μελέτες για κάθε ξεχωριστή περίπτωση, για την τύχη αυτών των ανθρώπων, των απλών, που δεν ήταν διάσημες προσωπικότητες για να τραβήξουν την προσοχή. Το «Λευκό Ρόδο», που αναφέρεται στο βιβλίο, ήταν μια οργάνωση που αποτελείτο από Γερμανούς αντιφρονούντες που προσπάθησαν να αντισταθούν στη ναζιστική λαίλαπα ξεκινώντας από τα πανεπιστήμια. Αυτή η πτυχή έχει άμεση σχέση με τη «Συμφιλίωση», γιατί βρίσκεται στην αφετηρία της υπόθεσης που ξεδιπλώνεται καθώς αποκαλύπτονται οι αλήθειες που αυτοί που τις έζησαν στα μαύρα χρόνια τις κράτησαν για τον εαυτό τους μέχρι το τέλος της ζωής τους. Οπωσδήποτε, αυτές οι αποσιωπήσεις κρύβουν προσωπικές τραγωδίες και διλήμματα, αλλά δεν είναι και ξεκομμένες από τη συγκάλυψη των ναζιστικών εγκλημάτων στη Γερμανία, αλλά και στη μεταπολεμική Ελλάδα υπό την αυστηρή εποπτεία των Αμερικάνων. Η Αθήνα με την ΕΠΟΝ, το Μόναχο των μεταναστών που ήταν ανειδίκευτοι εργάτες και η Κρήτη με τις φωτιές των μαρτυρικών χωριών ακόμα να σιγοκαίνε στις ψυχές των απογόνων είναι οι πόλοι που έλκονται και απωθούνται στην πλοκή της συγκεκριμένης ιστορίας, αν και, εν κατακλείδι, το βαθύτερο μυστικό είναι πιο προσωπικό.

Βιβλιοθεραπεία, 19/12/2021