×

Δεν υπάρχουν προϊόντα στο καλάθι αγορών σας.

{{item.custom_attributes.author}}
Ποσότητα: {{item.quantity}}
{{item.total_price}} {{item.total_discounted_price}}
×
Υποσύνολο:
{{order.discounted_cost}}
Έκπτωση Προσφοράς:
{{order.promo_discount}}
Έκπτωση Κουπονιού:
{{order.extra_discount}}
Κόστος Αποστολής:
{{order.shipping_cost}}
Επιβάρυνση Πληρωμής:
{{order.payment_cost}}
ΣΥΝΟΛΟ:
{{order.final_cost}}
{{ product.title }}
{{ product.custom_attributes.author }}
{{ product.price }} {{ product.discounted_price }}
×
×
ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΜΟΥ ΟΙ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ ΜΟΥ ΤΑ EBOOKS ΜΟΥ ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΜΟΥ ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΗ
EBOOK
10%
ΒΙΒΛΙΟ

Η μελαγχολία των λιονταριών

EBOOK
10%
ΒΙΒΛΙΟ

Η μελαγχολία των λιονταριών

Pedro Juan Gutierrez
Κλεοπάτρα Ελαιοτριβιάρη
Σύγχρονη
978-960-501-160-4
160
21/02/2011
Εξαντλημένο
Τολμηρές ιστορίες μαγικού ρεαλισμού από τον κουβανό απόγονο του Τσαρλς Μπουκόφσκι (Los Angeles Times)

Περιγραφή βιβλίου

Ένας άντρας που δηλητηριάζει συστηματικά τη σύζυγό του, ένας ηλικιωμένος γιατρός που ειδικεύεται σε εκτρώσεις και παρθενορραφές, λιοντάρια του τσίρκου που βυθίζονται σε μελαγχολία και κατάθλιψη, ο ίδιος ο συγγραφέας που κουβαλάει μέσα του χιλιάδες εαυτούς οι οποίοι συνεχώς πολλαπλασιάζονται κι άλλες πολλές ιστορίες με πρωταγωνιστές γάτους, ποντίκια και βατράχια, αγγέλους, τραβεστί, αυτόχειρες, φυλακισμένους και φαντάσματα συνθέτουν ένα σύμπαν ειρωνικό και αστείο, γκροτέσκο και ποιητικό, μια σπονδυλωτή παραβολή για τις περιπέτειες της ψυχής.

Ο Πέδρο Χουάν Γκουτιέρες ξεφεύγοντας από τον βρόμικο ρεαλισμό που τον καθιέρωσε διεθνώς αποκαλύπτει άλλες πτυχές του πολυδιάστατου ταλέντου του –την ευρύτατη παιδεία του και την εκλεπτυσμένη του τεχνική στη μινιμαλιστική γραφή των διηγημάτων– και αποδεικνύει πως είναι ένας μάστορας της γραφής.
 
Απόσπασμα από το επίμετρο της μεταφράστριας
Η φόρμα των διηγημάτων της Μελαγχολίας των λιονταριών ακροβατεί ανάμεσα στο λογοτεχνικό είδος του διηγήματος και του μικροδιηγήματος, κλίνοντας προς το δεύτερο. Οι όροι «μικροδιήγημα», «υπερμικρό» ή «υπερσύντομο διήγημα», «μικροϊστορία» ή ακόμα «διήγημα μπονζάι» αποτυπώνουν στη γλώσσα μας ένα είδος με μακρά αγγλοσαξονική και ισπανόφωνη λογοτεχνική παράδοση, που εκφράζεται ενδεικτικά με τους όρους short short stories, minute stories, sudden fiction, flash fiction και relatos breves, microrrelatos, minificcion, αντίστοιχα. Το μικρό μέγεθος –το οποίο μπορεί να ποικίλλει από ελάχιστες έως πεντακόσιες λέξεις, ενώ κατ’ άλλους δεν πρέπει να ξεπερνά τη μία ή μιάμιση σελίδα, αν και οι ειδικοί δυσκολεύονται να το ορίσουν με ακρίβεια– είναι αυτό που χαρακτηρίζει το είδος, χωρίς όμως να πρόκειται για σύντμηση. Τα μικροδιηγήματα αποτελούν αυτόνομες δημιουργίες με κριτήριο «όχι την εισαγωγή λιγότερων λέξεων, αλλά τη μη εισαγωγή περιττών λέξεων» [David Lagmanovich, «El microrrelato», Menoscuarto, 2006, σ. 41.]. Άλλα γνωρίσματα των μικροδιηγημάτων είναι η ακρίβεια και η οικονομία στην επιλογή των λέξεων, το χιούμορ και η ειρωνεία, οι διακειμενικές αναφορές και οι ανατροπές, που συχνά εμφανίζονται στην τελευταία φράση. Η συντομία της φόρμας και η αλληγορία που συχνά κρύβεται πίσω από τις λέξεις απαιτούν τη συγκέντρωση του αναγνώστη, καθώς και μια διαφορετική ανάγνωση (ή και περισσότερες!), με προσοχή στη λεπτομέρεια της γραφής. Όπως λέει ο Φερνάντο Ιγουασάκι από το Περού: «[…] το μυθιστόρημα μπορεί να είναι με το αιματάκι του, αλλά το διήγημα πρέπει να είναι καλοψημένο. Το μυθιστόρημα πάντα παχαίνει, αλλά το διήγημα έχει ακριβώς τις θερμίδες που χρειάζονται. Το μυθιστόρημα, αφού το ανοίξεις, διατηρείται μια χαρά στο ψυγείο, το διήγημα όμως πρέπει να καταναλωθεί αμέσως. Το μυθιστόρημα έχει συντηρητικά, το διήγημα είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες. Το μυθιστόρημα δεν παθαίνει τίποτα αν το ξαναζεστάνεις, αντίθετα το διήγημα –παραφράζοντας την ταινία– "Το τηγανίζεις μονάχα μια φορά". Το μυθιστόρημα είναι βαρύ φαγητό που φέρνει καούρες, το διήγημα κρύο πιάτο ζαρζαβατικής πολυπραγμοσύνης. Το μυθιστόρημα σε χορταίνει, το διήγημα σου ανοίγει την όρεξη». [Η μετάφραση του κειμένου στα εισαγωγικά από το ιστολόγιο για το μικρό διήγημα, περιοδικό Πλανόδιον, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, https://bonsaistoriesflashfiction.wordpress.com/2011/01/03/fernando-iwasaki-giati-grafo-diigimata/]

Επισκεφθείτε το site του συγγραφέα.



Πληροφορίες

  • Pedro Juan Gutierrez
  • Κλεοπάτρα Ελαιοτριβιάρη
  • 978-960-501-160-4
  • 160
  • 21/02/2011
  • 14 Χ 20,5
  • Μαλακό

Σχόλια

  • avatar
    Λεωντες παντός τύπου
    Παναγιώτης Π
    12 μήνες

    Κάτι γίνεται να συγκρατήσεις στο τέλος

Κριτικές...

Γιώργος Λυκουρόπουλος  ΒΗΜΑgazino, 27/2/2011 
Havana Cultura 
Συνέντευξη του Πέδρο Χουάν Γκουτιέρες με αφορμή το νέο του βιβλίο Η μελαγχολία των λιονταριών. Διαβάστε τη συνέντευξη εδώ.
 
Αγιάτη Μπενάρδου  LIFO, 10/3/2011 
Στα μικροσκοπικά διηγήματα, που δεν ξεπερνούν τις 500 λέξεις έκαστο, ο Κουβανός συγγραφέας αποδεικνύει για άλλη μία φορά τη μαστοριά του, ξεφεύγοντας από τον βρομικο ρεαλισμό που τον καθιέρωσε. Ο Πέδρο Χουάν Γκουτιέρες δημιουργεί από την αρχή ένα παράδοξο σύμπαν για να στεγάσει τους εκπεσμένους αγγέλους του...
συνέχεια

 
Ξενοφών Μπρουντζάκης  ΠΟΝΤΙΚΙ, 26/5/2011 
Στις εκδόσεις «Μεταίχμιο» κυκλοφορεί στη γλώσσα μας το έκτο βιβλίο του Γκουτιέρες με μια σειρά από σύντομα, μερικές φορές τηλεγραφικά διηγήματα. Πρόκειται για έναν συγγραφέα του κοινωνικού περι­θωρίου, που ξέρει να γράφει όπως προχωρά: αυθόρ­μητα, απλά και δίχως επιτήδευση...
συνέχεια
 
Γιώργος Κορδομενίδης  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής 2/7/2011 
Αφηγηματικές μινιατούρες για πάθη ψυχής και σώματος 
Συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη  ΒΡΑΔΥΝΗ 18/7/2011 
Ένας χορός για δύο 
Ο Πέδρο Χουάν Γκουτιέρες, τον οποίο χαρακτηρίζουν ως τον Μπουκόφσκι της Καραϊβικής, γεννήθηκε στην Κούβα το 1950.
περισσότερα
 
Πάνος Ραμαντάνης  www.iskra.gr 
Συνέντευξη στην Παυλίνα Εξαδακτύλου,  www.lifo.gr, 10/10/2012 
Τα πτώματα (μας) που αφήνουμε πίσω μας. Να ερωτεύεσαι σα σκυλί. Να θρέφονται με τους φτωχότερους, τους πλέον στερημένους. Σαν ένα κοπάδι μανδρίλων. Έτσι ζούμε. Να ζήσουμε ξανά. Να πολεμάς, να μην κάθεσαι με το στόμα κλειστό και τα χέρια σταυρωμένα μπροστά στον υπολογιστή. Η ζωή που προσπερνά. Η φτώχεια που περιμένει. Είμαστε εκατομμύρια. Πολλά εκατομμύρια. Να μάθουν. Θα μάθουν; Η βρώμικη τριλογία της Ευρώπης. Ακόμη και τα λιοντάρια μελαγχολούν. «Δεν υπάρχει ελπίδα: Κολλήσαμε στην ίδια μας τη μοίρα. Γεμίζουν οι χωματερές, γεμίζουν οι μάντρες. Γεμίζουν τα τρελάδικα, γεμίζουν τα νοσοκομεία, τα νεκροταφεία. Τίποτε άλλο, όμως, δε γεμίζει». Ο σπουδαίος κουβανός συγγραφέας Πέδρο Χουάν Γκουτιέρες μιλά στο lifo.gr για τον έρωτα, τη γραφή, τη φτώχεια, την Κούβα, το θηρίο του νεοφιλελευθερισμού και την ανάγκη μιας ενεργητικής διεκδίκησης όλων εκείνων που σουμουμας ανήκουν...

http://www.lifo.gr
 
Στέφανος Ξένος,  www.diavasame.gr 

Υπάρχουν συγγραφείς που, διαβάζοντας τα έργα τους, σου δίνεται η εντύπωση ότι το κειμενάκι που έχεις μπροστά σου βγήκε από το νου του συγγραφέα σαν μια ανάσα, ένα ξεφύσημα. Ακόμα και αν ήξερες ότι το συγκεκριμένο κείμενο των δυο σελίδων έχει υποστεί επεξεργασία ωρών και ημερών, τίποτα μα τίποτα στην αύρα των λέξεων δεν προδίδει μια τέτοια διαδικασία...