Γυναίκα κοφτερή, σαν μαχαίρι
Οι μασίφ μυθιστοριογράφοι, όπως η Γουλφ, όταν γράφουν, απεκδύονται το φύλο τους ή, καλύτερα, μεταμορφώνονται σε ανδρόγυνα πλάσματα. Μπαινοβγαίνουν στα σώματα και στις ψυχές των ηρώων τους, ενσαρκώνονται τα όντα της φαντασίας τους. Αυτή, στο κάτω κάτω, είναι η δύναμή τους. [...]
Η υψηλή συγγραφική στόφα της Γουλφ διακρίνεται στον τρόπο που κεντάει καθημερινές σκηνές, απλές κινήσεις, βλέμματα, λόγια και σκέψεις πίσω από τα λόγια. Οι μεταφορές της αστράφτουν. Καθαρίζουν το μάτι, το κάνουν να βλέπει βαθύτερα. Ο τρόπος που περιγράφει το πέρασμα ενός αυτοκινήτου, μια βόλτα στη λίμνη, το πώς ανοίγει μια γυναίκα την ομπρέλα της: αυτές οι μικρές λεπτομέρειες διηγούνται, πολύ πιο παραστατικά από τα λόγια τους, τη χαρά, το ζόρι, τις σκέψεις των ηρώων. Η Βιρτζίνια Γουλφ ξέρει καλά πως, ό,τι και να λένε φωναχτά οι άνθρωποι, ό,τι και να ισχυρίζονται στα σαλόνια ή στις κρεβατοκάμαρες, το σώμα και οι μικρές κινήσεις αποκαλύπτουν τον μέσα τόπο καλύτερα. Γιατί τα ορυκτά αισθήματα, όπως και οι ορυκτές σκέψεις, δεν είναι για κατανάλωση σε σουαρέ. Κι ο τρόπος που ταράζεται σιωπηρά το σώμα των για τριάντα χρόνια πλατωνικών εραστών στη θέα του αγαπημένου τους σφραγίζει του λόγου το αληθές.
Η πάλλουσα, επικίνδυνα ευαίσθητη γραφή της Γουλφ μάς μεταφέρει στο Λονδίνο του 1923, πέντε χρόνια μετά τη λήξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η μεσήλιξ μεγαλοαστή κυρία Νταλογουέι προετοιμάζει μια από τις συνηθισμένες κοσμικές δεξιώσεις της, όταν την ακύμαντη ζωή της διαταράσσει ο απρόσμενος ερχομός, από την Ινδία, του πρώτου της έρωτα, Πίτερ Γουόλς. Γεγονός που συνδέει με απρόβλεπτο τρόπο το παρελθόν της ηρωίδας με το παρόν. Συναρπαστικός είναι ο χειμαρρώδης λόγος με τον οποίο η Βιρτζίνια Γουλφ αφηγείται την ιστορία της, ο τρόπος με τον οποίο η εσωτερική, ανθρώπινη φωνή συνομιλεί με τον εξωτερικό κόσμο, τους ήχους της πόλης, τον πυρετό της ζωής.
Όσους αποδίδουν το ιδιοφυές γράψιμο ενός συγγραφέα σε ανοιχτές πληγές και στη σκιά ενός δύσκολου βίου, η Βιρτζίνια Γουλφ μάλλον τους δικαιώνει.
Στην Κυρία Νταλογουέι [...] εμφανίζονται όλα τα στοιχεία που χαρακτήρισαν οριστικά τη γραφή της Γουλφ: από την περιβόητη συνειδησιακή ροή μέχρι το λυρισμό της και από τις παρεκβάσεις εκτός της κύριας ροής του μυθιστορήματος ως την ποιητική εκφορά του λόγου, η Κυρία Νταλογουέι αποτελεί ένα από από τα καταγωγικά κείμενα του καθόλου μυθιστορήματος του 20ού αιώνα. Ίσως εκείνο που διαφοροποιεί το έργο αυτό από άλλα κείμενα της Γουλφ είναι ο ρόλος που παίζει ο τόπος. [...] το Λονδίνο στο έργο αυτό παίρνει τέτοιες διαστάσεις που γίνεται δρων πρόσωπο του μυθιστορήματος, σχεδόν χαρακτήρας. Ζωντανό και ανάγλυφο, οδηγεί τον αναγνώστη στο πραγματικό, φανερό ή λανθάνον, θέμα που στιχειώνει το μοντερνισμό: σε μια οντολογική, ή και μεταφυσική, μελέτη του χρόνου. Το μυθιστόρημα αυτό της Γουλφ [...] απευθύνεται σε μια εσώτερη στοιβάδα της συνείδησης του αναγνώστη όπου εδρεύει η ποίηση, δηλαδή ο μύχιος, ανορθόδοξος ή και στρεβλός ακόμη τρόπος με τον οποίο ο καθένας μας ερμηνεύει κσι προσλαμβάνει την πραγματικότητα και, κάποτε κάποτε, τη διαθλά.
Στα σκοτεινά μονοπάτια του γυναικείου μυαλού
100 χρόνια με την «κυρία Νταλογουέι»: Γιατί τη διαβάζουμε σήμερα
Η αίσθηση που αφήνει αυτό το βιβλίο στους τυχερούς που το πιάνουν στα χέρια τους είναι ότι η Γουλφ κατάφερε να συμπυκνώσει την αίσθηση του «υπάρχειν». Λεκτικοποίησε τη διττότητα της ζωής, συνυφαίνοντας την υπαρξιακή αγωνία με την ανάταση της ψυχής, το βαρύ φορτίο του τραύματος με τη φευγαλέα ευφορία, την απύθμενη μοναξιά με την αόρατη διασύνδεσή μας με άλλους ανθρώπους. Τοποθέτησε τη ζωή και τον θάνατο όχι απλά σε παράλληλο, αλλά ταυτόχρονο χρόνο. Η σπουδαία λογοτέχνης φώτισε τις ματαιώσεις, τις διαψεύσεις, τα απωθημένα, τους συμβιβασμούς της ανθρώπινης ύπαρξης, αλλά και τις ελάχιστες αχτίδες φωτός που καθιστούν τη ζωή υποφερτή. Η γλυκόπικρη επίγευση της Νταλογουέι είναι τόσο οικουμενική που καταφέρνει και σήμερα να μας συγκινεί βαθιά.
bookpress.gr
Οι προσεγμένες λέξεις, το ύφος και οι αισθητικές επιλογές της Κωνσταντίνας Τριανταφυλλοπούλου γεφυρώνουν το άχαρο χάσμα που μεσολαβεί ανάμεσα στις γλώσσες. Οι ήχοι της πόλης, το ρολόι του Μπιγκ Μπεν, η μηχανή του πολυτελούς αυτοκινήτου ηχούν τόσο ρεαλιστικά από τη μεταφραστική εργασία, που ο αναγνώστης και η αναγνώστρια διασχίζουν παρέα με την ηρωίδα το Κένσινγκτον. Μυρίζουν πλάι της τα λουλούδια στο ανθοπωλείο και συνειρμικά ανατρέχουν στον παλαιό έρωτά της. Είναι τόσο ισορροπημένη η απόδοση της έντασης της σκέψης της, των ξαφνικών ήχων, η μελωδία των πάρκων, το ξύπνημα της λήθης, ο φόβος, η αμφιβολία, ακόμα και η αγωνία του σώματος που ξυπνά από έναν εφιάλτη, που στο σύνολό τους κατορθώνουν μια βιωματική ανάγνωση και μια φρέσκια επίσκεψη στο σπουδαίο μυθιστόρημα.
diastixo.gr
Φιλοσοφική διάθεση και μυθιστόρημα ιδεών στη Βρετανία του Μεσοπολέμου
«Η κυρία Νταλογουέι» είναι ένα βιβλίο το οποίο αποφεύγει την παραδοσιακή μορφή της μυθοπλασίας, ένα βιβλίο αντισυμβατικό όπως και η ίδια η Βιρτζίνια Γουλφ.
literature.gr
Φιλοσοφική διάθεση και μυθιστόρημα ιδεών στη Βρετανία του Μεσοπολέμου
«Η kυρία Νταλογουέι» είναι ένα βιβλίο το οποίο αποφεύγει την παραδοσιακή μορφή της μυθοπλασίας, ένα βιβλίο αντισυμβατικό όπως και η ίδια η Βιρτζίνια Γουλφ.
literature.gr
Εσωτερικός μονόλογος, αναδρομές, ζωντανοί διάλογοι και μια σπουδή στον γυναικείο ψυχικό κόσμο γίνονται τα αφηγηματικά εργαλεία της Γουλφ.
diastixo.gr
