Ματαιοδοξία, απληστία και πολιτικός κυνισμός
Χρύσα Σπυροπούλου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής, 27/10/2012
Μια αλεπού με λαστιχένιες σόλες
Οι αστυνομικοί που ανήκουν στο τμήμα αυτό το αποκαλούν ανάμεσά τους «Καταγγελίες». Η επίσημη ονομασία του μέχρι πρόσφατα στη Σκωτία ήταν Υπηρεσία Καταγγελιών και Παραβατικής Συμπεριφοράς, αλλά τελευταία, αφού πρέπει να λειαίνονται οι γωνίες, το μετονόμασαν σε Τμήμα Δεοντολογίας και Επαγγελματικών Προτύπων. Οι υπόλοιποι αστυνομικοί τούς αποκαλούν κοροϊδευτικά «λαστιχένιες σόλες»...
www.tanea.gr
www.tanea.gr
Μανώλης Πιμπλής, ΤΑ ΝΕΑ (Βιβλιοδρόμιο), 30/6/2012
Ο Ίαν Ρανκιν μετά το ''τέλος'' του αγαπημένου μας επιθεωρητή Ρέμπους, επινοεί τον Μάλκολμ Φοξ. (Σημειώστε την παρήχηση του ξι, δίπλα στο όνομα του επιθεωρητή Μάλκολμ.)
Ο Ράνκιν εμπνεύστηκε τη ''Δικαίωση του Αίματος'' διαβάζοντας σε μια εφημερίδα για κάποιον δικηγόρο ονόματι Γουίλιαμ Μακ Ράε, που βρέθηκε νεκρός κάτω από ύποπτες συνθήκες το 1985. Ο άνθρωπος αυτός ήταν υποστηρικτής των σκωτσέζικων κινημάτων υπέρ της ανεξαρτησίας που είχαν στείλει γράμματα με άνθρακα και γράμματα-βόμβες στο Γουάιτχολ, ενώ είχαν διενεργήσει εμπρησμούς και επιθέσεις κατά την επίσημη επίσκεψη της Λαίδης Ντι στη Γλασκόβη...
Αντιόπη Αθανασιάδου, www.diavasame.gr
Ίαν Ράνκιν: «Ο φόβος είναι πολύ χρήσιμο πολιτικό εργαλείο»
Τρομοκράτες που τους αποκαλούν πατριώτες, διαδηλωτές με μνήμη χρυσόψαρου, νέοι εχθροί που κατασκευάζονται στην θέση των παλιών, ιδεολόγοι που μετατρέπονται σε αχόρταγους εξουσιαστές, ένα σύστημα που αναπαράγεται με τρομακτική ακρίβεια μέσα στο χρόνο. Με τρομακτική βία μέσα στον χρόνο. Βία που (μπορεί να) ενσωματώνεται τελικά σ' ένα πολιτικό σύστημα. Ο βασιλιάς του αστυνομικού μυθιστορήματος Ίαν Ράνκιν μιλά για το νέο του βιβλίο «Η δικαίωση του αίματος» (Μεταίχμιο, 2012), σ' έναν κόσμο που αποδομείται με εργαλείο τον φόβο και απέχει πολύ ακόμη από την ουτοπία.
www.lifo.gr
www.lifo.gr
Συνέντευξη στην Παυλίνα Εξαδακτύλου, www.lifo.gr, 10/6/2012
Συνέντευξη στη Γιούλη Τσακάλου, ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, 9/1/2022
αγαπημένος Ίαν Ράνκιν σε γνώριμο στυλ και ύφος με νέο επιθεωρητή, alter ego του Ρέμπους; αστυνομική λογοτεχνία και ξενάγηση στο Εδιμβούργο, συναρπαστικός συνδυασμός!
H Δικαίωση του αίματος είναι το δεύτερο βιβλίο που διαβάζω για τον μαραθώνιο αστυνομικής λογοτεχνίας. Σε γενικές γραμμές είναι καλό προς το μέτριο, με την κλασική ανατροπή και την διαλεύκανση των γεγονότων στις τελευταίες 10 σελίδες. Η δράση ήταν κυρίως στατική χωρίς έντονες συγκινήσεις. Τους χαρακτήρες δε θα τους χαρακτήριζα ολοκληρωμένους σαν να θέλει ο συγγραφέας να τους ξεπετάξει. Ο πρωταγωνιστής με όλα τα πάθη του περιγράφεται σε 2 σειρές, καμία ενδόμυχη σκέψη. Ένα άλλο αρνητικό χαρακτηριστικό του ήταν όλες αυτές οι θεωρίες συνομωσίας, δεν αιχμαλωτίζουν τον Έλληνα αναγνώστη και είναι μακριά από τη δική του κουλτούρα. Επίσης, όσα περιγράφονται στο εξώφυλλο αναφέρονται ακριβώς το ίδιο και μέσα στο βιβλίο. Με άλλα λόγια τα πάντα έχουν ήδη αποκαλυφθεί. Τελειώνοντας πιστεύω ότι είχε και μερικές στιγμές καλού χιούμορ που δεν μπόρεσε όμως να κάνει το βιβλίο καλύτερο.
Άλλο ένα εξαιρετικό δείγμα γραφής από τον Ίαν Ράνκιν! Μια υπόθεση διαφθοράς που πλαισιώνεται από το πάντοτε καίριο- και προσεκτικά διατυπωμένο- πολιτικό σχόλιο του συγγραφέα για μια ταραγμένη εποχή στην Ιρλανδία που μέχρι σήμερα επιδιώκει να επουλώσει τις πληγές που άφησαν οι ταραχές και τα αιματοκυλίσματα του παρελθόντος. Μέσα σε αυτό το κλίμα ο επιθεωρητής Μάλκομ Φοξ "ξεδιπλώνει" το χαρακτήρα και τις ικανότητές του, ξενίζοντας -ίσως- όσους είχαν γνωρίσει και αγαπήσει τον επιθεωρητή Ρέμπους σε προηγούμενα βιβλία του συγγραφέα, για την εκ διαμέτρου διαφορετική προσέγγιση που χρησιμοποιεί για να φέρει σε πέρας την υπόθεση που καλείται να επιλύσει. Ο Ίαν Ράνκιν κάνει ξανά αισθητή την παρουσία του..!
• Άλλο ένα εξαιρετικό δείγμα γραφής του Ίαν Ράνκιν, με πρωταγωνιστή τον ντετέκτιβ Μάλκομ Φοξ. Θέμα του η διαφθορά στους κόλπους της Αστυνομίας και η κατάχρηση εξουσίας. Ο αναγνώστης δεν μπορεί να μην παρασυρθεί από τη ροή της ιστορίας, η οποία με τόση προσοχή και αυθεντικότητα έχει «στηθεί» από τον Ίαν Ράνκιν. Μελαγχολική η περιρρέουσα ατμόσφαιρα ή ακόμη και νοσταλγική, όπως ο κεντρικός ήρωας Μάλκομ Φοξ, ένας αστυνομικός με πάθος για να ανακαλύψει την αλήθεια μέχρι τέλους. Πολλά τα εμπόδια προς τη λύση της υπόθεσης, ωστόσο, ο Φοξ και οι συνεργάτες του θα κατορθώσουν να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους και να δώσουν απαντήσεις σε πολλά αναπάντητα ερωτήματα.