Μία από τις εικονογράφους που αγάπησα από φοιτήτρια ακόμη ήταν η Rebecca Dautremer. Με ενέπνευσαν πολλές από τις εικονογραφήσεις της, αλλά ξεχωρίζω τη δική της Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων. Είναι ξεχωριστός ο τρόπος που βλέπει και αποτυπώνει μία ιστορία σε εικόνες, με φόρμες που αν και μοιάζουν αληθινές είναι πέρα για πέρα φανταστικές. Η χρωματική της παλέτα σε αυτό το βιβλίο είναι γεμάτη, άλλοτε γήινη και άλλοτε με έντονη αντίθεση του φούξια και του πράσινου, με πολλή φροντίδα σε κάθε μικρή λεπτομέρεια. Αυτό που όμως πραγματικά είναι υπέροχο για μένα είναι το στήσιμο των εικόνων της. Έχουν έναν ρυθμό σχεδόν χορευτικό και ακόμα και η πιο σταθερή εικόνα μοιάζει έτοιμη να ξεπηδήσει από το χαρτί.
Σχόλια(0)