Γυναίκες χωρίς έλεος

Το τελείωσα μέσα σε μια μέρα.. Υπέροχο με έκανε να μην θέλω να το αφήσω από τα χέρια μου...

Γρήγορα εναλλαγή κεφαλαίων μεταξύ των τριών γυναικών και των μυστικών που τους δένουν, μυστικά καλά κρυμμένα κάτω από χάλια και πίσω από κλειστές πόρτες, για να μη διαταράξουν την φαινομενική τάξη των πραγμάτων. Πόση δυστυχία μπορεί να κρύβεται πίσω από ένα χαμόγελο; Πόση οργή πίσω από ανείπωτες σκέψεις; Αυτά τα ερωτηματα έρχεται να απαντήσει η Lackberg. Η ροή των εξελίξεων δε σε αφήνει να το αφήσεις από τα χέρια σου, και μιας και πρόκειται για μικρό βιβλίο, μάλλον θα το τελειώσεις μέσα με λίγες ώρες (πράγμα που σου δίνει και μια αίσθηση καταξίωσης, να τα λέμε κι αυτά). Φανερά επηρεασμένη από ότι κίνημα Me Too και λαμβάνοντας υπόψη τη δράση της συγγραφέως για την κατοχύρωση των γυναικείων δικαιωμάτων, η ίδια δημιουργεί ένα ανάγνωσμα από τις γυναίκες για τις γυναίκες. Οι αντρικές φιγούρες, λοιπόν, αν και παίζουν καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη της πλοκής, δεν έχουν θέση πρωταγωνιστή σε αυτές τις σελίδες. Οι ρόλοι τους είναι υποστηρικτικοί, ρόλοι κομπάρσου. Και αν επρόκειτο για ένα μυθιστόρημα 350+ σελίδων θα με ενοχλούσε κάτι τέτοιο, αλλά εδώ το μήνυμα είναι συγκεκριμένο, ξεκάθαρο και καθόλου απολογητικό. Εξάλλου οι τρεις γυναίκες που γνωρίζουμε εδώ παίρνουν αποφάσεις ψυχρές, σκληρές και προσχεδιασμένες, καταστρώνουν σχεδια, μηχαννοραφούν. Οι Γυναίκες χωρίς έλεος δε δρουν εν βρασμώ ψυχής -δεν το έκαναν ποτέ, άλλωστε.