×

Δεν υπάρχουν προϊόντα στο καλάθι αγορών σας.

{{item.custom_attributes.author}}
Ποσότητα: {{item.quantity}}
{{item.total_price}} {{item.total_discounted_price}}
×
Υποσύνολο:
{{order.discounted_cost}}
Έκπτωση Προσφοράς:
{{order.promo_discount}}
Έκπτωση Κουπονιού:
{{order.extra_discount}}
Κόστος Αποστολής:
{{order.shipping_cost}}
Επιβάρυνση Πληρωμής:
{{order.payment_cost}}
ΣΥΝΟΛΟ:
{{order.final_cost}}
{{ product.title }}
{{ product.custom_attributes.author }}
{{ product.price }} {{ product.discounted_price }}
×
×
ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΜΟΥ ΟΙ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ ΜΟΥ ΤΑ EBOOKS ΜΟΥ ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΜΟΥ ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΗ
61%
ΒΙΒΛΙΟ

Γιώργος Σεβαστίκογλου

Αγωνιστής του θεάτρου και της ζωής
978-618-03-0514-2
488
17/10/2016
Διαθέσιμο
Με πλούσιο υλικό από μαρτυρίες και φωτογραφικά αρχεία η Κωνσταντίνα Ζηροπούλου ανασυνθέτει την πολυσχιδή προσωπικότητα του Γιώργου Σεβαστίκογλου.

Το βιβλίο συμπεριλαμβάνεται στη βάση συγγραμμάτων Εύδοξος (κωδ.: 68371898).

Περιγραφή βιβλίου

Το βιβλίο συμπεριλαμβάνεται στη βάση συγγραμμάτων Εύδοξος (κωδικός βιβλίου: 68371898). Μπορείτε να διαβάσετε ένα απόσπασμα, τα περιεχόμενα και το οπισθόφυλλο εδώ.

Από την Τασκένδη ως το Παρίσι κι απ’ το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου και τον Λυκαβηττό ως τη Μόσχα και το θέατρο Βαχτάνγκοφ, η ζωή του σκηνοθέτη, θεατρικού συγγραφέα, μεταφραστή και δασκάλου ηθοποιών Γιώργου Σεβαστίκογλου αποτελεί ένα οδοιπορικό στην Ιστορία της νεότερης Ελλάδας. Ίχνη, φωνές και τεκμήριο της γεμάτης περιπέτεια διαδρομής του διαπιστώνονται στο κατακερματισμένο λογοτεχνικό του έργο, που περικλείει όμως τη δύναμη ιστορικών γεγονότων. Ενδεικτικοί σταθμοί: προσφυγιά από την Κωνσταντινούπολη στην Αθήνα· συμμετοχή στην Αντίσταση από τις γραμμές του ΕΑΜ και συμμετοχή στον εμφύλιο? διαφυγή στη Σοβιετική Ένωση μετά το τέλος του Εμφυλίου· επαναπατρισμός, απριλιανή δικτατορία, αυτοεξορία στη Γαλλία και πάλι πίσω στην περιπέτεια του επαναπατρισμού.
Η Κωνσταντίνα Ζηροπούλου ανασυνθέτει τη θεατρική διαδρομή του Γιώργου Σεβαστίκογλου, συνδέοντάς τη με την Ιστορία και τον απόηχό της, φωτίζοντας παράλληλα τη ζωή του, που υπαγορεύτηκε από μια βαθιά και ακέραιη πίστη σε ιδανικά και αξίες, απαλλαγμένη από σκοπιμότητες και συμφέροντα.
Αξιοποιείται πλούσιο δημοσιευμένο και αδημοσίευτο αρχειακό υλικό, πολλά φωτογραφικά ντοκουμέντα, και καταγράφονται πληροφορίες για αδιερεύνητες μέχρι σήμερα πτυχές του ελληνικού μεταπολεμικού θεάτρου.
Επίσης, στο βιβλίο αποτυπώνονται αφηγήσεις συνοδοιπόρων, συνεργατών και φίλων του, πλούσιες σε βιωματικό και ανεκδοτολογικό υλικό αλλά και συναισθηματικά γοητευτικές, που ταξιδεύουν τον αναγνώστη στην ατμόσφαιρα μια ολόκληρης εποχής. Ιδιαίτερα πολύτιμες για όλα αυτά υπήρξαν βέβαια οι μαρτυρίες της γυναίκας του Γιώργου Σεβαστίκογλου, Άλκης Ζέη, που διατρέχουν όλα τα κεφάλαια του βιβλίου.

Πληροφορίες

  • Κωνσταντίνα Ζηροπούλου
  • 978-618-03-0514-2
  • 488
  • 17/10/2016
  • 14 Χ 20,5
  • Μαλακό

Σχόλια

Κριτικές...

Μανώλης Πιμπλής,  «Γιώργος Σεβαστίκογλου: ενσάρκωνε την ίδια την Ιστορία», ΤΑ ΝΕΑ (Βιβλιοδρόμιο), 15/10/2016 
Κώστας Μαρδάς,  ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ, 27/10/2016 
Πόσος αγώνας, πόσος κόπος, πόσο πάθος, πόση προσφορά, αναφωνείς τελειώνοντας την ανάγνωση του βιβλίου «Γιώργος Σεβαστίκογλου: Αγωνιστής του θεάτρου και της ζωής» της Κωνσταντίνας Ζηροπούλου, καθηγήτριας θεατρικών σπουδών στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο.  Μέσα από τις 487 σελίδες του η συγγραφέας παρουσιάζει την πορεία του από την Κωνσταντινούπολη στην Αθήνα, τη στράτευσή του στην Αντίσταση από τις γραμμές του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου, την εμπλοκή του στον Εμφύλιο, την καταφυγή του στη Σοβιετική Ένωση μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού, τον επαναπατρισμό του στη δεκαετία του ’60, την αντίθεσή του στη δικτατορία των Συνταγματαρχών, την αυτοεξορία του στη Γαλλία, την επάνοδό του μετά τη Μεταπολίτευση και το ολόψυχο δόσιμό του στο θέατρο, μέχρι την τελευταία του πνοή.
Η Κωνσταντίνα Ζηροπούλου ξετυλίγει την ταραχώδη ζωή αυτού του ήρεμου θεατράνθρωπου, παραθέτοντας μαρτυρίες, ντοκουμέντα, κείμενα, επιστολές και δεκάδες φωτογραφίες. Και βέβαια, αυτό που διανθίζει κάθε κεφάλαιο είναι οι προσωπικές αφηγήσεις της γυναίκας του, συγγραφέως Άλκης Ζέη, με την οποία ενώθηκαν όχι μόνο με τα δεσμά του γάμου αλλά και με τον «αρραβώνα» για μια κοινωνία δίκαιη. Αυτός ο ρομαντικός αριστερός είχε την εξαιρετική τιμή να γίνει σεβαστός, θαυμαστός και αξιαγάπητος όχι μόνο από τον ιδεολογικό χώρο –όπου υπήρξε αιρετικός– αλλά και από το αντίπαλο στρατόπεδο με κορυφαία την αείμνηστη ηθοποιό Άννα Συνοδινού να δηλώνει: «Ο Σεβαστίκογλου δικαιούται τον τίτλο του αγνότερου ανθρώπου που γνωρίσαμε. Πολυπαιδεμένος, διανοούμενος, κομμουνιστής… στα σύννεφα!».
Η αφήγηση ξεκινάει από τις 12 Οκτωβρίου του 1913, όταν στη συνοικία του Μουχλίου, στο Φανάρι, γεννήθηκε ο Γεώργιος-Λέανδρος Σεβαστίκογλου, καταγόμενος από μεσοαστική οικογένεια Ελλήνων της Πόλης και τελειώνει με τις τελευταίες του μέρες τον Δεκέμβριο του 1990, τότε που, όπως γράφει η σύζυγός του, «δεν τον είδα ξανά να χαμογελάει». Το τελευταίο του χαμόγελο ήταν όταν οι ερασιτέχνες ηθοποιοί-μαθητές του στην Πανεπιστημιούπολη του Παρισιού εισέβαλαν ένα πρωί στο δωμάτιο του νοσοκομείου όπου νοσηλευόταν με πάρκινσον, υποχρεώνοντάς τον να ανακαθίσει για να παρακολουθήσει την τελευταία πρόβα αυτοσχεδιασμού. 
Σε όποια σελίδα κι αν ανατρέξεις, θα σε συνεπάρουν οι στιγμές από την περιπετειώδη ζωή του σκηνοθέτη, θεατρικού συγγραφέα και ανανεωτή Σεβαστίκογλου. Ο σημερινός αναγνώστης θα εκπλαγεί διαβάζοντας ότι, μετά τη διαφυγή του ως μαχητή-οργανωτή του αντάρτικου θεάτρου από το βουνό στη Σοβιετική Τασκένδη (Ιούνιος του 1954), η αγαπημένη του συντρόφισσα Άλκη Ζέη κατάφερε έπειτα από πέντε χρόνια να φτάσει κοντά του κυνηγημένη κι εκείνη από το μετεμφυλιακό καθεστώς, βρίσκοντας καταφυγή στο Παρίσι.
Και ακόμα περισσότερο θα εκπλαγεί με τις αιματηρές συγκρούσεις του 1956 μεταξύ των πιστών του σταλινικού αρχηγού του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη και των φιλελεύθερων στελεχών, στους οποίους ανήκε ο νεαρός Σεβαστίκογλου. Ήταν η εποχή που οι ηττημένοι αντάρτες ζούσαν υπό στρατιωτικές συνθήκες σε συγκροτήματα-πολιτείες με τους Έλληνες –και όχι Σοβιετικούς– να απαιτούν πρωινό προσκλητήριο στις 6 η ώρα, όπως γινόταν επί αντάρτικου, ώστε να είναι σε ετοιμότητα να κατέβουν στην Ελλάδα για την τελική επανάσταση!
Ευτυχώς που με μεσολάβηση της Άννας Συνοδινού,  η οποία ανήκε στον κεντροδεξιό χώρο,  ο Σεβαστίκογλου επέστρεψε στην Ελλάδα στις 22 Μαρτίου του 1965. Νοίκιασαν με τη γυναίκα του ένα διαμέρισμα στο Παγκράτι και φτωχοζούσαν. Η Άλκη Ζέη έκανε μεταφράσεις από τα ρώσικα και εκείνος είχε κάποιες αμοιβές από τις σκηνοθεσίες, αλλά για να ζουν αξιοπρεπώς είχαν και τη βοήθεια της μητέρας του. Από κει και πέρα, αρχίζουν οι μεγάλες επιτυχίες με θεατρικά έργα, σπουδαίους ηθοποιούς, ταλαντούχους μαθητές, βραβεία, διακρίσεις και αναγνώριση. Ένα από τα κορυφαία του έργα ήταν η «Αγγέλα», έργο που έγραψε στη Μόσχα το 1957, αναδεικνύοντας το προσωπικό δράμα μιας Ελληνίδας υπηρέτριας σε αστικό σπίτι, στην ταράτσα του οποίου συναντιέται με τις άλλες «δούλες». Έργο που όταν παίχτηκε στην Ελλάδα συνάντησε διχασμένες κριτικές, με τους  κριτικούς συντηρητικών εφημερίδων να τον ψέγουν γράφοντας ότι δεν ήταν αντιπροσωπευτική ηρωίδα της σύγχρονης τότε Ελλάδας των πολυκατοικιών.
Ένα βιβλίο ντοκιμαντέρ βιωμάτων και εργογραφίας για έναν από τους ξεχωριστούς πρωταγωνιστές του νεότερου θεατρικού μας κόσμου.