Συζήτηση με αφορμή τη βιογραφία Χίτλερ του Ian Kershaw
Χωρίς τον Χίτλερ η Ιστορία δεν θα ήταν η ίδια
Μια συζήτηση με αφορμή
τη βιογραφία του Ian Kershaw για τον Χίτλερ
Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2016, στις 8 το βράδυ,
στον ΠΟΛΥΧΩΡΟ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ.
Τη Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2016, στις 8 το βράδυ, στον ΠΟΛΥΧΩΡΟ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ (Ιπποκράτους 118, Αθήνα), οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ σας προσκαλούν σε συζήτηση με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία της βιογραφίας Χίτλερ του Ian Kershaw από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ.
Ο Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών Θάνος Βερέμης, ο ποιητής-ιστορικός Χάρης Βλαβιανός, ο Αναπληρωτής Καθηγητής Πολιτικής Ιστορίας-αρχισυντάκτης του περ. ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ Δημήτρης Π. Σωτηρόπουλος και ο ιστορικός-διδάσκων στο ΕΑΠ Βαγγέλης Τζούκας συνδιαλέγονται ρίχνοντας φως σε ποικίλες πτυχές της προσωπικότητας και του φαινομένου Χίτλερ και όχι μόνο.
Σε μια συνάντηση που προμηνύεται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, οι συνομιλητές συζητούν για τη σημασία και τον απόηχο του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου. Εξετάζουν σε βάθος το φαινόμενο του ναζισμού, τις μεταμορφώσεις και τις επιβιώσεις του έως τις μέρες μας, και αναλύουν το αντιστασιακό φαινόμενο σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Διερωτώνται πώς ένας παρίας της Βιέννης και του Μονάχου έγινε απόλυτος κυρίαρχος της Γερμανίας αλλά και ευρύτερα, ποιο είναι το ειδικό βάρος των ηγετών στη διαμόρφωση της Ιστορίας και τέλος ποια ήταν τότε και ποια είναι σήμερα η θέση της Ελλάδας σε αυτόν τον κυκεώνα.
Ο έγκριτος βρετανός ιστορικός Ian Kershaw που θεωρείται αυθεντία στη γερμανική ιστορία του 20ού αιώνα γράφει στον πρόλογο της βιογραφίας:
«Πρώτα απ’ όλα η βιογραφία στοχεύει να αποτελέσει μια μελέτη της εξουσίας του Χίτλερ. Προσπάθησα να απαντήσω σε δύο ερωτήματα. Το πρώτο ήταν το πώς το φαινόμενο Χίτλερ ήταν δυνατό. Πώς μπόρεσε αυτός ο αλλόκοτος απροσάρμοστος να καταλάβει την εξουσία στη Γερμανία, ένα μοντέρνο, περίπλοκο, οικονομικά και πολιτιστικά εξελιγμένο κράτος; Το δεύτερο ήταν πώς ασκούσε την εξουσία ο Χίτλερ. Είχε αναμφισβήτητα εξαιρετικές δημαγωγικές ικανότητες σε συνδυασμό με μια ικανότητα να αναγνωρίζει με βεβαιότητα και να εκμεταλλεύεται αδίστακτα τις αδυναμίες του αντιπάλου του. Ωστόσο ήταν ένας άξεστος αυτοδίδακτος χωρίς καμία εμπειρία στη διακυβέρνηση. […] Ο Χίτλερ δεν έμοιαζε με κανέναν άλλο. Ο ξεχωριστός τύπος του Χίτλερ αναμφισβήτητα επέδρασε σε κρίσιμες εξελίξεις με αναμφισβήτητο τρόπο. Αν στη θέση του ως καγκελαρίου του Ράιχ βρισκόταν ο Γκέρινγκ, για παράδειγμα, δεν θα ενεργούσε με παρόμοιο τρόπο. Μπορούμε αναμφίβολα να δηλώσουμε ότι χωρίς τον Χίτλερ η Ιστορία δεν θα ήταν η ίδια».




