Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
ΈΝΑ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΔΑΡΛΑΣΗ
ΈΝΑ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΔΑΡΛΑΣΗ
ΈΝΑ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΔΑΡΛΑΣΗ

ΈΝΑ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΔΑΡΛΑΣΗ

16/12/2021
«Το δέντρο που είχε φτερά» είναι μια ιστορία για τη δύναμη της αγάπης
 
Αγαπητοί εκπαιδευτικοί,
 
Επικοινωνούμε μαζί σας για να σας ενημερώσουμε για την κυκλοφορία του νέου βιβλίου της Αγγελικής Δαρλάση Το δέντρο που είχε φτερά, με την υπέροχη εικονογράφηση του Βασίλη Κουτσογιάννη, που απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 7 ετών και άνω.



 
Το δέντρο που είχε φτερά
Αγγελική Δαρλάση
Εικονογράφηση: Βασίλης Κουτσογιάννης

Σελίδες: 52 / Τιμή: 12,20 €

Κάποτε ήταν ένας κάμπος που διέφερε από τους υπόλοιπους. Γιατί ακριβώς στη μέση του υπήρχε ένα μεγάλο, όμορφο, γερό δέντρο. Αυτό το δέντρο ήταν που έκανε εκείνον τον κάμπο ιδιαίτερο. Κι αυτό που έκανε εκείνο το δέντρο ξεχωριστό ήταν η μοναξιά του. Ήρθε όμως μια μέρα που όλα άλλαξαν… Στα κλαριά του δέντρου έκατσε ένα μικρό πουλί που μόλις είχε βγει από το αυγό του και ανακάλυπτε τον κόσμο. Άραγε γίνεται τα πουλιά να έχουν ρίζες και τα δέντρα να έχουν φτερά; «Κι όμως, γίνεται!» θ’ απαντήσουν τα παιδιά και θα χαμογελάσουν. Ευτυχισμένα. (Και στο εξής θα ονειρεύονται δέντρα που πετάνε.)

Ξεφυλλίστε τις πρώτες σελίδες του βιβλίου ΕΔΩ.

 
 Λίγα λόγια για την «προϊστορία» αυτής της ιστορίας…
 
Όταν έρθει εκείνη η ώρα που φέρνουμε στον κόσμο τα παιδιά μας κι όταν
τα βλέπουμε να μεγαλώνουν, νομίζω πως, λίγο ή πολύ, όλοι οι γονείς βιώνουμε
μια ανάλογη εμπειρία: οι μνήμες μας οι παιδικές, ακάλεστες, αναδύονται από τα
βάθη τού είναι μας (ψυχή, νου, σώμα) ατόφιες, ολοζώντανες, λες και ήταν μόλις
χθες που ήμασταν παιδιά – κάποιος μηχανισμός πανάρχαιος, για να βοηθάει
μανάδες και πατεράδες να «γνωρίσουμε» καλύτερα τα παιδιά μας.
 
Μια από τις αναμνήσεις εκείνες ακάλεστη ήρθε και σφηνώθηκε επιτακτικά,
στριφογυρνούσε σαν καλοκαιρινή μύγα στο μυαλό μου και με «τσιμπούσε»:
θα ’μουν δε θα ’μουν 6 χρονών, μόλις που είχα μάθει να γράφω, κι έγραψα
το πρώτο μου παραμύθι, την πρώτη μου ιστορία, που μιλούσε για μια μαργαρίτα
που, ριζωμένη στο χώμα, δεν μπορούσε να πάει πουθενά, και για μια πεταλούδα
που ο αέρας την παράσερνε όπου ήθελε. Είχα φτιάξει, μάλιστα, και το εξώφυλλο
– με εκείνο το αθώο κι όμορφο δημιουργικό «θράσος» που χαρακτηρίζει την
παιδική ηλικία.
 
Κι έτσι όπως τη σκεφτόμουν ξανά και ξανά, κι έτσι όπως έβλεπα τα χαμόγελα,
άκουγα τα πρώτα λόγια και παρακολουθούσα τα πρώτα βήματα των παιδιών
μου, άρχισε να «φυτρώνει» η ιστορία που κρατάτε τώρα, βλαστάρι, στα χέρια
σας… από ένα σποράκι που το είχε σπείρει, πριν από πολλά χρόνια, ένα
κοριτσάκι εξάχρονο, που του άρεσε να διαβάζει και να γράφει ιστορίες.
 
Κι όπως είναι φυσικό, δεν μπορώ παρά να την αφιερώσω…
 
στα παιδιά μου, Μάξιμο και Κωνσταντή,
που έφεραν στη ζωή μου ομορφιά που ούτε φανταζόμουν ότι υπάρχει.
Α. Δ.
 
 
Αγαπητοί εκπαιδευτικοί,
 
Επικοινωνούμε μαζί σας για να σας ενημερώσουμε για την κυκλοφορία του νέου βιβλίου της Αγγελικής Δαρλάση Το δέντρο που είχε φτερά, με την υπέροχη εικονογράφηση του Βασίλη Κουτσογιάννη, που απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 7 ετών και άνω.



 
Το δέντρο που είχε φτερά
Αγγελική Δαρλάση
Εικονογράφηση: Βασίλης Κουτσογιάννης

Σελίδες: 52 / Τιμή: 12,20 €

Κάποτε ήταν ένας κάμπος που διέφερε από τους υπόλοιπους. Γιατί ακριβώς στη μέση του υπήρχε ένα μεγάλο, όμορφο, γερό δέντρο. Αυτό το δέντρο ήταν που έκανε εκείνον τον κάμπο ιδιαίτερο. Κι αυτό που έκανε εκείνο το δέντρο ξεχωριστό ήταν η μοναξιά του. Ήρθε όμως μια μέρα που όλα άλλαξαν… Στα κλαριά του δέντρου έκατσε ένα μικρό πουλί που μόλις είχε βγει από το αυγό του και ανακάλυπτε τον κόσμο. Άραγε γίνεται τα πουλιά να έχουν ρίζες και τα δέντρα να έχουν φτερά; «Κι όμως, γίνεται!» θ’ απαντήσουν τα παιδιά και θα χαμογελάσουν. Ευτυχισμένα. (Και στο εξής θα ονειρεύονται δέντρα που πετάνε.)

Ξεφυλλίστε τις πρώτες σελίδες του βιβλίου ΕΔΩ.

 
 Λίγα λόγια για την «προϊστορία» αυτής της ιστορίας…
 
Όταν έρθει εκείνη η ώρα που φέρνουμε στον κόσμο τα παιδιά μας κι όταν
τα βλέπουμε να μεγαλώνουν, νομίζω πως, λίγο ή πολύ, όλοι οι γονείς βιώνουμε
μια ανάλογη εμπειρία: οι μνήμες μας οι παιδικές, ακάλεστες, αναδύονται από τα
βάθη τού είναι μας (ψυχή, νου, σώμα) ατόφιες, ολοζώντανες, λες και ήταν μόλις
χθες που ήμασταν παιδιά – κάποιος μηχανισμός πανάρχαιος, για να βοηθάει
μανάδες και πατεράδες να «γνωρίσουμε» καλύτερα τα παιδιά μας.
 
Μια από τις αναμνήσεις εκείνες ακάλεστη ήρθε και σφηνώθηκε επιτακτικά,
στριφογυρνούσε σαν καλοκαιρινή μύγα στο μυαλό μου και με «τσιμπούσε»:
θα ’μουν δε θα ’μουν 6 χρονών, μόλις που είχα μάθει να γράφω, κι έγραψα
το πρώτο μου παραμύθι, την πρώτη μου ιστορία, που μιλούσε για μια μαργαρίτα
που, ριζωμένη στο χώμα, δεν μπορούσε να πάει πουθενά, και για μια πεταλούδα
που ο αέρας την παράσερνε όπου ήθελε. Είχα φτιάξει, μάλιστα, και το εξώφυλλο
– με εκείνο το αθώο κι όμορφο δημιουργικό «θράσος» που χαρακτηρίζει την
παιδική ηλικία.
 
Κι έτσι όπως τη σκεφτόμουν ξανά και ξανά, κι έτσι όπως έβλεπα τα χαμόγελα,
άκουγα τα πρώτα λόγια και παρακολουθούσα τα πρώτα βήματα των παιδιών
μου, άρχισε να «φυτρώνει» η ιστορία που κρατάτε τώρα, βλαστάρι, στα χέρια
σας… από ένα σποράκι που το είχε σπείρει, πριν από πολλά χρόνια, ένα
κοριτσάκι εξάχρονο, που του άρεσε να διαβάζει και να γράφει ιστορίες.
 
Κι όπως είναι φυσικό, δεν μπορώ παρά να την αφιερώσω…
 
στα παιδιά μου, Μάξιμο και Κωνσταντή,
που έφεραν στη ζωή μου ομορφιά που ούτε φανταζόμουν ότι υπάρχει.
Α. Δ.