ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΤΟ «ΣΑΓΚΙ ΜΠΕΪΝ»
Το μυθιστόρημα Σάγκι Μπέιν του Douglas Stuart βραβεύεται από το περιοδικό Δέκατα με το Βραβείο The Athens Prize for Literature 2022, ως το καλύτερο ξένο μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε το 2021. Το Σάγκι Μπέιν είναι ένας λογοτεχνικός άθλος που χρειάστηκε 10 χρόνια για να γραφτεί, 33 προσπάθειες για να εκδοθεί, στο τέλος όμως κατέκτησε κοινό και κριτικούς και έχει καταφέρει να εκδοθεί σε σχεδόν 40 γλώσσες. Μεταξύ των περγαμηνών του το βραβείο Βooker 2020 και καλύτερο μυθιστόρημα πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα 2021 στα Βritish Book Awards. Πρόσφατα ανακοινώθηκε η τηλεοπτική διασκευή του από το BBC.
Μια σπαρακτική ιστορία που αποδεικνύει ότι η άνευ όρων αγάπη κάνει ανεκτό κάθε πόνο. Ο Douglas Stuart, με γραφή ωμή αλλά και τρυφερή, μιλά για την ανέχεια, τις καταχρήσεις και τις διαλυμένες οικογένειες. Μέσα από το σκοτάδι όμως μας φανερώνει το φως, την αφοσίωση και τελικά την ελπίδα.
Ο συγγραφέας, ιδιαίτερα χαρούμενος και βαθιά συγκινημένος για αυτή την αναπάντεχη διάκριση, στέλνει από τη Νέα Υόρκη όπου ζει ένα βίντεο με ευχαριστίες.
Η ζωή μπορεί να είναι σύντομη, αλλά η αγάπη κρατά για πάντα.
Η αφήγηση μας μεταφέρει πίσω στον χρόνο, στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Η Γλασκόβη βρίσκεται σε παρακμή, οι πολιτικές της Θάτσερ έχουν βυθίσει ολόκληρες οικογένειες στην ανεργία, κι όλοι προσπαθούν με κάθε τρόπο να επιβιώσουν. Η Άγκνες Μπέιν είχε μεγαλύτερες προσδοκίες για τη ζωή. Ονειρεύεται πράγματα πιο σπουδαία: ένα δικό της σπίτι, μια ζωή με μεγαλύτερες πολυτέλειες, σαν εκείνες που βλέπει στα περιοδικά, οτιδήποτε θα μπορούσε να φωτίσει κάπως τη δική της γκρίζα ζωή. Προσπαθεί να διατηρήσει την αξιοπρέπειά της παραμένοντας περιποιημένη και όμορφη, αλλά τελικά καταφεύγει στο ποτό, βρίσκοντας σε αυτό ολοένα και μεγαλύτερη ανακούφιση.
Όταν ο άντρας της την εγκαταλείπει, η Άγκνες και τα τρία παιδιά της θα βρεθούν σε αδιέξοδο, σε αυτή τη διαλυμένη πόλη. Και όσο εκείνη θα βουλιάζει όλο και περισσότερο στον αλκοολισμό, τα παιδιά θα αναγκαστούν να φύγουν, να σώσουν τον εαυτό τους. Ο μικρός Σάγκι όμως μένει. Και δεν σταματά ποτέ να ελπίζει. Ελπίζει πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες, πως η μητέρα του θα σωθεί. Και την ίδια στιγμή, ο ίδιος αγωνίζεται να βρει την ταυτότητά του, να καταλάβει ποιος είναι και γιατί όλοι τον αντιμετωπίζουν σαν κάτι διαφορετικό.
Μια βαθιά συγκινητική ιστορία για τον εθισμό, τη φτώχεια και τη σεξουαλικότητα, μα πάνω από όλα μια ιστορία για την αγάπη.
Ξεφυλλίστε ΕΔΩ τις πρώτες σελίδες του βιβλίου.
Σε ερώτηση σχετικά με την ανάγκη που τον οδήγησε να γράψει αυτό το ημιαυτοβιογραφικό βιβλίο, ο Douglas Stuart έχει δηλώσει:
«Η ανάγκη ήταν να συνομιλήσω ξανά με τα συναισθήματα των γκέι της εργατικής τάξης των ανθρώπων που μεγάλωσαν μαζί. Να ξαναδώ αυτά που σκέφτονται, τα τραύματά τους. Σπάνια ακούμε αυτούς τους άντρες στη λογοτεχνία. Για μένα η συγγραφή ήταν λυτρωτική από πολλές απόψεις. Ήταν σημαντικό να βάλω όλες αυτές τις σκέψεις στο χαρτί και να τις απελευθερώσω όσο το δυνατόν καλύτερα. Παράλληλα η συγγραφή υπήρξε ένα μάθημα ενσυναίσθησης. Συζητάμε για εθισμό, για ομοφοβία και για ένα χωρίς ελπίδα περιβάλλον. Αυτό που ήθελα να μάθω γράφοντας ήταν από τι αποτελείται όλο αυτό. Ποιες οι αιτίες που το προκαλούν εν συνόλω. Έβαλα τον εαυτό μου μέσα στο οπτικό πεδίο των ηρώων. Μεγάλωσα σ’ ένα στενόμυαλο περιβάλλον, αλλά αυτό ήταν το κυρίαρχο μιας εποχής επιβιωτικής. Σήμερα φαίνεται να έχουμε προχωρήσει αρκετά, αλλά έχουν μείνει πολλοί αβοήθητοι πίσω».
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη τη συνέντευξη που είχε δώσει ο συγγραφέας στον Νίκο Κουρμουλή και την εφημερίδα Τα Νέα.
ΤΙ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣ
«Ο Στιούαρτ παίζει με τις διαθέσεις: από την ωμότητα περνάει στο συναίσθημα με χαρακτηριστική επιδεξιότητα. Φτιάχνει ένα μυθιστόρημα “αλήθειας” μέσα στο οποίο υπάρχουν τα φωτεινά σημεία, αλλά και οι σκιές».
Διονύσης Μαρίνος, Andro.gr
«Το Σάγκι Μπέιν αποτελεί μια ιστορία ενηλικίωσης, που θα μπορούσε να συγκριθεί με τις Μεγάλες Προσδοκίες του Ντίκενς ή τον Τομ Σόγιερ του Τουέιν».
Αλεξάνδρα Σαμοθράκη, Αναγνώστης
«Η λυρική περιγραφή του Ντάγκλας στο Σάγκι Μπέιν γοητεύει, η ισχυρή αγάπη του Σάγκι για τη μητέρα του συγκινεί. Ωμότητα και τρυφερότητα συμπορεύονται σε αυτό το βιβλίο για τις διαλυμένες οικογένειες. Στα μάτια μας στήνεται μια επική τοιχογραφία του ιδιωτικού βίου της Γλασκόβης των τελευταίων δεκαετιών του εικοστού αιώνα με τη θυματοποίηση των φτωχών, οι οποίοι καταδικάζονται να πληρώσουν τις κυρίαρχες πολιτικές, ωθούμενοι στη διαφθορά, τη βία, τον εθισμό».
Λίλια Τσούβα, Literature.gr
«Ένα μυθιστόρημα που σκάβει μέσα στη βρομιά και τη μαυρίλα της Γλασκόβης της δεκαετίας του 1980 για να αποκαλύψει μια ιστορία που αγγίζει και καθηλώνει από την πρώτη στιγμή. Σκεφτείτε τον D.H. Lawrence. Σκεφτείτε τον James Joyce... Ένας λογοτεχνικός άθλος».
Washington Independent Review of Books
«Έτσι όπως το Trainspotting του Irvine Welsh χάραξε μια μόνιμη θέση στο μυαλό και την καρδιά μας για τους ναρκομανείς του Εδιμβούργου στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η γλώσσα, οι εικόνες και η ιστορία του πρώτου μυθιστορήματος του Stuart αποθεώνουν τη ζωή της οικογένειας Μπέιν της Γλασκόβης... Η συναισθηματική αλήθεια του θα σας κάνει να λυγίσετε. Δεν θα ξεχάσετε ποτέ τον Σάγκι Μπέιν. Σκηνή τη σκηνή, αυτό το βιβλίο είναι ένα αριστούργημα».
Kirkus
«Μια σπαρακτική ιστορία για την ταυτότητα, τον εθισμό και την εγκατάλειψη».
Time
Ακούστε το podcast του συγγραφέα και κριτικού λογοτεχνίας Κώστα Β. Κατσουλάρη με τις σκέψεις και τις εντυπώσεις που του άφησε η ανάγνωση του βιβλίου.
Περισσότερα για το βιβλίο και την απήχησή του σε κοινό και κριτικούς θα βρείτε ΕΔΩ.
Το νέο βιβλίο του Douglas Stuart Young Mungo θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ το φθινόπωρο του 2023.
Το μυθιστόρημα Σάγκι Μπέιν του Douglas Stuart βραβεύεται από το περιοδικό Δέκατα με το Βραβείο The Athens Prize for Literature 2022, ως το καλύτερο ξένο μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε το 2021. Το Σάγκι Μπέιν είναι ένας λογοτεχνικός άθλος που χρειάστηκε 10 χρόνια για να γραφτεί, 33 προσπάθειες για να εκδοθεί, στο τέλος όμως κατέκτησε κοινό και κριτικούς και έχει καταφέρει να εκδοθεί σε σχεδόν 40 γλώσσες. Μεταξύ των περγαμηνών του το βραβείο Βooker 2020 και καλύτερο μυθιστόρημα πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα 2021 στα Βritish Book Awards. Πρόσφατα ανακοινώθηκε η τηλεοπτική διασκευή του από το BBC.
Μια σπαρακτική ιστορία που αποδεικνύει ότι η άνευ όρων αγάπη κάνει ανεκτό κάθε πόνο. Ο Douglas Stuart, με γραφή ωμή αλλά και τρυφερή, μιλά για την ανέχεια, τις καταχρήσεις και τις διαλυμένες οικογένειες. Μέσα από το σκοτάδι όμως μας φανερώνει το φως, την αφοσίωση και τελικά την ελπίδα.
Ο συγγραφέας, ιδιαίτερα χαρούμενος και βαθιά συγκινημένος για αυτή την αναπάντεχη διάκριση, στέλνει από τη Νέα Υόρκη όπου ζει ένα βίντεο με ευχαριστίες.
Η ζωή μπορεί να είναι σύντομη, αλλά η αγάπη κρατά για πάντα.
Η αφήγηση μας μεταφέρει πίσω στον χρόνο, στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Η Γλασκόβη βρίσκεται σε παρακμή, οι πολιτικές της Θάτσερ έχουν βυθίσει ολόκληρες οικογένειες στην ανεργία, κι όλοι προσπαθούν με κάθε τρόπο να επιβιώσουν. Η Άγκνες Μπέιν είχε μεγαλύτερες προσδοκίες για τη ζωή. Ονειρεύεται πράγματα πιο σπουδαία: ένα δικό της σπίτι, μια ζωή με μεγαλύτερες πολυτέλειες, σαν εκείνες που βλέπει στα περιοδικά, οτιδήποτε θα μπορούσε να φωτίσει κάπως τη δική της γκρίζα ζωή. Προσπαθεί να διατηρήσει την αξιοπρέπειά της παραμένοντας περιποιημένη και όμορφη, αλλά τελικά καταφεύγει στο ποτό, βρίσκοντας σε αυτό ολοένα και μεγαλύτερη ανακούφιση.
Όταν ο άντρας της την εγκαταλείπει, η Άγκνες και τα τρία παιδιά της θα βρεθούν σε αδιέξοδο, σε αυτή τη διαλυμένη πόλη. Και όσο εκείνη θα βουλιάζει όλο και περισσότερο στον αλκοολισμό, τα παιδιά θα αναγκαστούν να φύγουν, να σώσουν τον εαυτό τους. Ο μικρός Σάγκι όμως μένει. Και δεν σταματά ποτέ να ελπίζει. Ελπίζει πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες, πως η μητέρα του θα σωθεί. Και την ίδια στιγμή, ο ίδιος αγωνίζεται να βρει την ταυτότητά του, να καταλάβει ποιος είναι και γιατί όλοι τον αντιμετωπίζουν σαν κάτι διαφορετικό.
Μια βαθιά συγκινητική ιστορία για τον εθισμό, τη φτώχεια και τη σεξουαλικότητα, μα πάνω από όλα μια ιστορία για την αγάπη.
Ξεφυλλίστε ΕΔΩ τις πρώτες σελίδες του βιβλίου.
Σε ερώτηση σχετικά με την ανάγκη που τον οδήγησε να γράψει αυτό το ημιαυτοβιογραφικό βιβλίο, ο Douglas Stuart έχει δηλώσει:
«Η ανάγκη ήταν να συνομιλήσω ξανά με τα συναισθήματα των γκέι της εργατικής τάξης των ανθρώπων που μεγάλωσαν μαζί. Να ξαναδώ αυτά που σκέφτονται, τα τραύματά τους. Σπάνια ακούμε αυτούς τους άντρες στη λογοτεχνία. Για μένα η συγγραφή ήταν λυτρωτική από πολλές απόψεις. Ήταν σημαντικό να βάλω όλες αυτές τις σκέψεις στο χαρτί και να τις απελευθερώσω όσο το δυνατόν καλύτερα. Παράλληλα η συγγραφή υπήρξε ένα μάθημα ενσυναίσθησης. Συζητάμε για εθισμό, για ομοφοβία και για ένα χωρίς ελπίδα περιβάλλον. Αυτό που ήθελα να μάθω γράφοντας ήταν από τι αποτελείται όλο αυτό. Ποιες οι αιτίες που το προκαλούν εν συνόλω. Έβαλα τον εαυτό μου μέσα στο οπτικό πεδίο των ηρώων. Μεγάλωσα σ’ ένα στενόμυαλο περιβάλλον, αλλά αυτό ήταν το κυρίαρχο μιας εποχής επιβιωτικής. Σήμερα φαίνεται να έχουμε προχωρήσει αρκετά, αλλά έχουν μείνει πολλοί αβοήθητοι πίσω».
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη τη συνέντευξη που είχε δώσει ο συγγραφέας στον Νίκο Κουρμουλή και την εφημερίδα Τα Νέα.
ΤΙ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣ
«Ο Στιούαρτ παίζει με τις διαθέσεις: από την ωμότητα περνάει στο συναίσθημα με χαρακτηριστική επιδεξιότητα. Φτιάχνει ένα μυθιστόρημα “αλήθειας” μέσα στο οποίο υπάρχουν τα φωτεινά σημεία, αλλά και οι σκιές».
Διονύσης Μαρίνος, Andro.gr
«Το Σάγκι Μπέιν αποτελεί μια ιστορία ενηλικίωσης, που θα μπορούσε να συγκριθεί με τις Μεγάλες Προσδοκίες του Ντίκενς ή τον Τομ Σόγιερ του Τουέιν».
Αλεξάνδρα Σαμοθράκη, Αναγνώστης
«Η λυρική περιγραφή του Ντάγκλας στο Σάγκι Μπέιν γοητεύει, η ισχυρή αγάπη του Σάγκι για τη μητέρα του συγκινεί. Ωμότητα και τρυφερότητα συμπορεύονται σε αυτό το βιβλίο για τις διαλυμένες οικογένειες. Στα μάτια μας στήνεται μια επική τοιχογραφία του ιδιωτικού βίου της Γλασκόβης των τελευταίων δεκαετιών του εικοστού αιώνα με τη θυματοποίηση των φτωχών, οι οποίοι καταδικάζονται να πληρώσουν τις κυρίαρχες πολιτικές, ωθούμενοι στη διαφθορά, τη βία, τον εθισμό».
Λίλια Τσούβα, Literature.gr
«Ένα μυθιστόρημα που σκάβει μέσα στη βρομιά και τη μαυρίλα της Γλασκόβης της δεκαετίας του 1980 για να αποκαλύψει μια ιστορία που αγγίζει και καθηλώνει από την πρώτη στιγμή. Σκεφτείτε τον D.H. Lawrence. Σκεφτείτε τον James Joyce... Ένας λογοτεχνικός άθλος».
Washington Independent Review of Books
«Έτσι όπως το Trainspotting του Irvine Welsh χάραξε μια μόνιμη θέση στο μυαλό και την καρδιά μας για τους ναρκομανείς του Εδιμβούργου στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η γλώσσα, οι εικόνες και η ιστορία του πρώτου μυθιστορήματος του Stuart αποθεώνουν τη ζωή της οικογένειας Μπέιν της Γλασκόβης... Η συναισθηματική αλήθεια του θα σας κάνει να λυγίσετε. Δεν θα ξεχάσετε ποτέ τον Σάγκι Μπέιν. Σκηνή τη σκηνή, αυτό το βιβλίο είναι ένα αριστούργημα».
Kirkus
«Μια σπαρακτική ιστορία για την ταυτότητα, τον εθισμό και την εγκατάλειψη».
Time
Ακούστε το podcast του συγγραφέα και κριτικού λογοτεχνίας Κώστα Β. Κατσουλάρη με τις σκέψεις και τις εντυπώσεις που του άφησε η ανάγνωση του βιβλίου.
Περισσότερα για το βιβλίο και την απήχησή του σε κοινό και κριτικούς θα βρείτε ΕΔΩ.
Το νέο βιβλίο του Douglas Stuart Young Mungo θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ το φθινόπωρο του 2023.
