×

Δεν υπάρχουν προϊόντα στο καλάθι αγορών σας.

{{item.custom_attributes.author}}
Ποσότητα: {{item.quantity}}
{{item.total_price}} {{item.total_discounted_price}}
×
Υποσύνολο:
{{order.discounted_cost}}
Έκπτωση Προσφοράς:
{{order.promo_discount}}
Έκπτωση Κουπονιού:
{{order.extra_discount}}
Κόστος Αποστολής:
{{order.shipping_cost}}
Επιβάρυνση Πληρωμής:
{{order.payment_cost}}
ΣΥΝΟΛΟ:
{{order.final_cost}}
{{item.title}}
{{item.custom_attributes.author}}
{{item.price}} {{item.discounted_price}}
×
×
ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΜΟΥ ΟΙ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ ΜΟΥ ΤΑ EBOOKS ΜΟΥ ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΜΟΥ ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΗ
ΣΥΓΓΝΩΜΗ, ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΕΓΩ!
19/02/2019
ΣΥΓΓΝΩΜΗ, ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΕΓΩ!
Ένα ευφάνταστο βιβλίο για τα ανθρώπινα λάθη και τη «συγγνώμη» γράφει ο Πάνος Χριστοδούλου και μοιράζεται μαζί μας την αφορμή.

Ένα μολύβι, μία γόμα και ένας μαρκαδόρος φέρνουν τα πάνω κάτω σε ένα παιδικό δωμάτιο. Ποιος κρύβεται πίσω από αυτή την καταστροφή; 
Μας το εξομολογείται ο συγγραφέας του βιβλίου Πάνος Χριστοδούλου.
Το «Δεν το έκανα εγώ! (Ή μήπως το έκανα;)» ξεκίνησε ένα ξάγρυπνο βράδυ που οι επίμονες κόρες μου μου ζητούσαν «μία (ακόμα) τελευταία ιστορία» για καληνύχτα. Αφού είχαν εξαντληθεί Σταχτοπούτες, γουρουνάκια, λύκοι και Κοκκινοσκουφίτσες (όλοι δηλαδή εκτός από τις κόρες μου), απελπισμένος έψαχνα με τα μάτια μου αντικείμενα στο υπνοδωμάτιο που θα μπορούσαν να μου δώσουν μια κάποια έμπνευση. Και τότε είδα το ακατάστατο γραφείο της μεγάλης μου κόρης: χαρτιά λευκά, χαρτιά ζωγραφισμένα ή μουτζουρωμένα, δίπλα σε ξεκαπάκωτους μαρκαδόρους, ξυλομπογιές με μύτη ή χωρίς και γόμες με τα τρίμματά τους. Και από δίπλα μια ανοιχτή κασετίνα από την οποία ξεχείλιζαν όλων των ειδών τα μολύβια και κάποια ξεραμένα διορθωτικά.
Αυτή η εικόνα αποτέλεσε την αρχική έμπνευση για την ιστορία «Δεν το έκανα εγώ! (Ή μήπως το έκανα;)», η οποία ξεκινά από το δωμάτιο ενός κοριτσιού. Εκεί, ένα βαριεστημένο αλλά με οίστρο μολύβι αρχίζει να κάνει μολυβιές όπου βρει (στο χαρτί, το γραφείο και τον τοίχο) και τσακώνεται για το αν οι μολυβιές του είναι τέχνη ή μουτζούρες με μια γόμα που επιμένει να τις σβήνει. Στον καβγά μπαίνει και ένας μαρκαδόρος με ένα διορθωτικό και ο πράσινος τοίχος του δωματίου καταλήγει... μαυρόασπρος.
Τα παραπάνω είδη γραφικής ύλης καταλαβαίνουν το λάθος τους, όταν η μητέρα του κοριτσιού κατηγορεί το κορίτσι ότι μουτζούρωσε τον τοίχο. Στην προσπάθειά τους να επανορθώσουν δημιουργούνται ευτράπελα και νέες παρεξηγήσεις. Μαζί όμως με αυτά αναδεικνύονται και η αξία της παραδοχής και της συγγνώμης, αλλά και η σημασία του να είσαι ανοιχτόμυαλος, ακόμα και στο
απίστευτο, και να μην απορρίπτεις εκ των προτέρων ένα παιδί όταν λέει: «Δεν το έκανα εγώ!»
Πάνος Χριστοδούλου

Σχετικά βιβλία

Δεν το έκανα εγώ! (Ή μήπως το έκανα;)
Πάνος Χριστοδούλου
Μυρτώ Δεληβοριά
Σε μια κασετίνα μπορούν να στριμωχτούν πολλά... και η κασετίνα της Αμέλιας, όπως όλων, έχει μολύβι, μαρκαδόρο, γόμα και διορθωτικό, αλλά επίσης κρύβει καλά κάποια μυστικά και μαζί τους παρεξηγήσεις και καβγάδες. Πώς και γιατί συμβαίνουν όλα αυτά...