×

Δεν υπάρχουν προϊόντα στο καλάθι αγορών σας.

{{item.custom_attributes.author}}
Ποσότητα: {{item.quantity}}
{{item.total_price}} {{item.total_discounted_price}}
×
Υποσύνολο:
{{order.discounted_cost}}
Έκπτωση Προσφοράς:
{{order.promo_discount}}
Έκπτωση Κουπονιού:
{{order.extra_discount}}
Κόστος Αποστολής:
{{order.shipping_cost}}
Επιβάρυνση Πληρωμής:
{{order.payment_cost}}
ΣΥΝΟΛΟ:
{{order.final_cost}}
{{ product.title }}
{{ product.custom_attributes.author }}
{{ product.price }} {{ product.discounted_price }}
×
×
ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΜΟΥ ΟΙ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ ΜΟΥ ΤΑ EBOOKS ΜΟΥ ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΜΟΥ ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΗ
«ΣΚΛΗΡΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ» ΤΟΥ ΣΟΥΗΔΟΥ HANS ROSENFELDT
03/02/2022
«ΣΚΛΗΡΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ» ΤΟΥ ΣΟΥΗΔΟΥ HANS ROSENFELDT
Η αρχή μιας νέας αυτοκρατορίας θρίλερ. Σας προσκαλούμε να γνωρίσετε καλύτερα τις δύο πρωταγωνίστριες της ιστορίας, καθώς και τη Χαπαράντα, την πόλη όπου εκτυλίσσεται η υπόθεση του βιβλίου.

Η Χάνα Βέστερ
Βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή της ζωής της
. Έχει αποξενωθεί από τον σύζυγό της εδώ και καιρό, ενώ αποφεύγουν οποιαδήποτε συζήτηση πλην των τετριμμένων και δεν έχουν την παραμικρή σωματική επαφή. (Η Χάνα σημειώνει τις ημερομηνίες που κάνουν σεξ και η τελευταία φορά ήταν πριν από δύο μήνες). Αυτή η ψυχρότητα την οδηγεί κατ’ επανάληψη στο κρεβάτι του αφεντικού της, του Γκόρντον, τον οποίο συνειδητοποιεί ότι χρειάζεται ολοένα και περισσότερο. Η ανάμνηση των δύο μεγάλων τραγωδιών που την έχουν σημαδέψει –η  αυτοκτονία της μητέρας της και η εξαφάνιση της μίας της κόρης ενώ βρισκόταν υπ’ ευθύνη της– τη βασανίζει και την πείθει ότι είναι ανίκανη να δείξει τρυφερότητα και να αφεθεί σε αυτούς που αγαπάει περισσότερο. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η εμμηνόπαυση τη σφυροκοπάει ανελέητα... Η μόνη της διέξοδος είναι η δουλειά, όπου έχει επανειλημμένα επιδείξει την άφθαστη ικανότητά της στην ανάληψη πρωτοβουλιών και την υψηλή αποτελεσματικότητά της στην επίλυση υποθέσεων.

Έφυγαν μαζί από το τμήμα. Η Χάνα περίμενε να υπάρχει τουλάχιστον κάνας δημοσιογράφος απέξω, αλλά δεν υπήρχε κανένας. Η συνέντευξη Τύπου που είχαν δώσει στο Λούλεο, με τη διαδικτυακή παρουσία του Γκόρντον, ήταν ομολογουμένως μια πολύ ανούσια ιστορία. Είπαν ότι έγινε ένα τροχαίο με εγκατάλειψη, πού συνέβη και παρακάλεσαν, αν είδε κάποιος κάτι στην περιοχή την προηγούμενη βδομάδα –ένα σκούρο μπλε αυτοκίνητο, για παράδειγμα–, να τηλεφωνήσει στην αστυνομία. Τίποτα για τραύμα από πυροβολισμό, για λύκους ή οποιαδήποτε, ενδεχομένως, σχέση με Ροβανιέμι. Αλλά σε μια πόλη όπου μια σύγκρουση με άλκη γινόταν πρωτοσέλιδο είχε πιστέψει πως το γεγονός και μόνο ότι κάποιος είχε έναν τόσο βίαιο θάνατο θα αποτελούσε συγκλονιστική είδηση. Αλλά δεν έγινε έτσι.
Πήραν το αυτοκίνητο του Γκόρντον, βγήκαν στην Ε4, πρoσπέρασαν το ΙΚΕΑ και βγήκαν από τη δυτική είσοδο της πόλης. Δεν είχαν περάσει πολλά λεπτά οδήγησης όταν η Χάνα ένιωσε τη γνώριμη πλέον, αν και πάντοτε ανεπιθύμητη, κάψα που άρχιζε ν’ απλώνεται από το στήθος και πάνω.
«Δεν είναι δυνατόν, γαμώτο!» Κατέβασε το τζάμι στο παράθυρο για να τη χτυπήσει λίγος δροσερός αέρας. Αισθανόταν ήδη τον ιδρώτα να κυλάει στον λαιμό, να γλιστράει ανάμεσα στα στήθη της.
«Τι είναι;» ρώτησε ο Γκόρντον και έριξε μια γρήγορη ματιά προς το μέρος της ενώ έκοβε ταχύτητα εντελώς αντανακλαστικά.
«Περνάτε καλά εσείς, το ξέρεις;» Η φωνή της έβγαζε περισσότερη οργή απ’ όση ήθελε, αλλά τουλάχιστον έκρυβε το γεγονός ότι ήταν έτοιμη να βάλει τα κλάματα. Καλύτερα οργισμένη παρά θλιμμένη. «Εσείς οι άντρες, λέω, περνάτε μια χαρά, γαμώτο».
«Εντάξει...»
«Είχα περίοδο κάθε γαμημένο μήνα εδώ και σαράντα χρόνια εκτός από τότε που ήμουν έγκυος, αλλά τότε ήμουν χοντρή, είχα συχνουρία κι ένιωθα χάλια όλη την ώρα».
Ο Γκόρντον δεν έλεγε κουβέντα, συνειδητοποίησε, και σωστά έκανε, ότι δεν ήταν ώρα να πει κάτι, ενώ η Χάνα εκνευρισμένη σκούπιζε τον ιδρώτα από το πρόσωπό της και τις παλάμες της στο παντελόνι της στολής.
«Τώρα μου πέρασαν όλ’ αυτά, τελείωσα μ’ αυτές τις μαλακίες. Αλλά τέλειωσαν όντως τα μαρτύρια; Όχι βέβαια. Τώρα έχω αυτήν εδώ την καινούργια μαλακία».
«Θέλεις να σταματήσω;»
Η Χάνα έγειρε πίσω στο μαξιλάρι της θέσης της, έκλεισε τα μάτια και πήρε μερικές βαθιές ανάσες. Ο αέρας τη δρόσισε, εκείνο το κύμα κάψας καταλάγιασε και η ίδια άρχισε ν’ ανακτά τον έλεγχο ξανά.
«Όχι, εντάξει είμαι... Συγγνώμη».


Η Κάτια
Με καταγωγή από τη Ρωσία
, ήδη από παιδί είχε στερηθεί κάθε πιθανότητα να ζήσει μια φυσιολογική ζωή καθώς στρατολογήθηκε από την Ακαδημία, εκεί όπου μικρά παιδιά εκπαιδεύονται με σκοπό να γίνουν πραγματικές φονικές μηχανές. Πάσχει από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή που την ωθεί να τακτοποιεί κάθε δωμάτιο στο οποίο βρίσκεται, ενώ επίσης περηφανεύεται για το πόσο καλά ξέρει να περιμένει. Ειδήμων στην ανίχνευση των αδύναμων σημείων των στόχων της, ικανή τόσο να  χρησιμοποιεί τα θέλγητρά της προκειμένου να αποπλανεί όποιον άντρα χρειάζεται όσο και να εκτοξεύει συγκαλυμμένες απειλές που παγώνουν το αίμα· επιδέξια με τα όπλα και θανάσιμη στη μάχη σώμα με σώμα, δεν διστάζει να μεταχειριστεί μεγάλες δόσεις βίας, όπως φαίνεται και από το ακόλουθο απόσπασμα:

Εκείνη τινάχτηκε πάνω από την καρέκλα, την κλότσησε πέρα, πήδηξε όσο ψηλότερα γινόταν ενώ ταυτόχρονα σήκωνε ψηλά τα γόνατα προς το στήθος κι έφερνε τα χέρια της κάτω από τις φτέρνες. Με τους βραχίονες μπροστά της όταν προσγειώθηκε, βρισκόταν κιόλας μπροστά στον μελαχρινό πριν εκείνος προλάβει ν’ αντιδράσει. Τύλιξε τα χέρια της γύρω του και με αυτόν τον τρόπο ακινητοποίησε τα δικά του κατά μήκος των πλευρών του. Του έπεσε το κουτάκι μπίρας. Αυτά που έγιναν φάνηκαν να βγάζουν τους άλλους από την παραλυσία που τους είχε πιάσει λόγω ξαφνιάσματος. Ο Ρενέ ούρλιαξε να την πιάσουν αμέσως και δύο από αυτούς άρχισαν να την πλησιάζουν. Απρόθυμα ωστόσο, γιατί είχαν δει και οι δύο στο ξενοδοχείο τι μπορούσε να κάνει αυτή η γυναίκα.
Η Κάτια χρειαζόταν λίγο παραπανίσιο χρόνο, κράτησε τον άντρα σαν ασπίδα ανάμεσα στην ίδια και στους άλλους κι έμπηξε τα δόντια της βαθιά στον λαιμό του. Έκλεισε τα σαγόνια εντελώς και τίναξε το κεφάλι προς τα πίσω με δύναμη. Ο άντρας έβγαλε ουρανόμηκες ουρλιαχτό από το σοκ και τον πόνο. Το αίμα άρχισε να τρέχει με σταθερή ροή κάτω στον λαιμό του και απλώθηκε γοργά πάνω στο λευκό φανελάκι. Η αιφνίδια επίθεση και το ουρλιαχτό του συντρόφου τους είχαν το επιθυμητό αποτέλεσμα, οι άλλοι σταμάτησαν, αλληλοκοιτάχτηκαν στα γρήγορα. Τι σκατά ήταν αυτό που έγινε, διάβολε; Η Κάτια έφτυσε το κομμάτι που είχε σχίσει από τον λαιμό του άντρα και έκανε άλλη μια επίθεση. Αυτή τη φορά πέτυχε αυτό που ήθελε εξαρχής. Τα δόντια της ξέσχισαν την καρωτιδική αρτηρία και το αίμα άρχισε να εκτινάσσεται με τη μορφή ενός παχύ κόκκινου πίδακα πέρα μακριά στο πάτωμα. Ο άντρας ούρλιαξε ακόμα δυνατότερα –αν ήταν δυνατόν κάτι τέτοιο– ενώ η Κάτια τον τραβούσε τώρα προς τα πίσω. Με τα χέρια του ακόμη ακινητοποιημένα κατά μήκος των πλευρών του σώματός του εκείνος δεν είχε τη δυνατότητα να σταματήσει το αίμα που συνέχιζε να εγκαταλείπει ορμητικό το κορμί του. Η Κάτια έφτυσε ξανά και κοίταξε επίμονα τους άλλους εκεί μέσα, οι οποίοι ήταν συγκλονισμένοι από τις εξελίξεις αυτά τα τελευταία δευτερόλεπτα, ενώ τους έδειχνε τα δόντια της μ’ ένα καταματωμένο και σαρδόνιο χαμόγελο.


Η Χαπαράντα
Η αγάπη του Rosenfeldt για τις μεθοριακές περιοχές φανερώνεται ήδη στην τηλεοπτική σειρά «The Bridge», ένα ενδιαφέρον που αναδύεται και πάλι στο Σκληρό καλοκαίρι, που αυτή τη φορά μάλιστα διαδραματίζεται πολύ μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα. Η Χαπαράντα, η μικρή πόλη όπου λαμβάνει χώρα η δράση, βρίσκεται στα σύνορα Σουηδίας και Φινλανδίας. Πρόκειται για έναν απομονωμένο τόπο, αν και με μεγάλη ιστορία, αποκομμένο από τα κέντρα εξουσίας, περιτριγυρισμένο από δάση όπου δρουν λαθροθήρες, παραδομένο στη μονοτονία, ώσπου η ανάλυση των περιεχομένων που βρέθηκαν στο στομάχι ενός νεκρού λύκου οδηγεί σε μια ακολουθία απρόβλεπτων συνεπειών. Το ωστικό κύμα που δημιουργεί το πτώμα και ό,τι το οδήγησε στο σημείο που βρέθηκε επηρεάζει όχι μόνο τους εγκληματίες και τα όργανα τις τάξης, αλλά και πολλούς από τους κατοίκους της Χαπαράντα, οι οποίοι θα διαπιστώσουν πώς το όνειρο για μια αλλαγή στη ζωή μετατρέπεται σε εφιάλτη.

Ο Hans Rosenfeldt έχει δηλώσει: «Επισκέφτηκα για πρώτη φορά τη Χαπαράντα πριν από δέκα χρόνια, όταν δούλευα στο «The Bridge», και κάτι από εκείνο το μέρος έγραψε μέσα μου. Πιστεύω πως είναι η εγγύτητα στα σύνορα, η φύση και το νερό που την περιβάλλουν, τα δάση της... Έχεις την αίσθηση ότι ήταν μια πολύ σημαντική πόλη όταν χτίστηκε, και ότι σιγά σιγά ξέπεσε ώσπου μετατράπηκε σε μια ασήμαντη κωμόπολη. Για μένα αποτελεί ένα συναρπαστικό μέρος, και όταν μου δόθηκε η ευκαιρία να επιστρέψω, την άρπαξα από τα μαλλιά».

Ο Rosenfeldt δεν περιορίζεται στο να χρησιμοποιεί για φόντο τη Χαπαράντα ως έναν απομακρυσμένο γεωγραφικό περίκλειστο τόπο που περιορίζεται απλώς σε έναν ρόλο σκηνικού, αλλά τη μετατρέπει σε έναν ακόμα πρωταγωνιστή του έργου, παρεμβάλλοντας στην κύρια πλοκή κεφάλαια στα οποία η πόλη μοιάζει να ζωντανεύει και να ατενίζει τα γεγονότα που εκτυλίσσονται εκεί, όπως και τις ψυχές που φιλοξενεί, με την ηρεμία και τη σοφία που του έχουν παραχωρήσει εκατοντάδες χρόνια ιστορίας. Ακολουθεί ένα παράδειγμα:

Στις μονοκατοικίες και στα διαμερίσματα φλιτζάνια με καφεΐνη, οι κάτοικοί της εξοπλίζονται για άλλη μια μέρα.
Μία από τις πολλές. Στη Χαπαράντα.
Πηγαινοέρχονται στη δουλειά, κάποιοι ξεκινούν βάρδια και κάποιοι τελειώνουν βάρδια, ένας γονιός κυκλώνει μια μέρα φροντίδας άρρωστου παιδιού στο ημερολόγιο, κάποιο άλλο άτομο περνάει μια κάρτα κλειδί από την ηλεκτρονική κλειδαριά, κάποιο φοράει μια στολή, άλλα σπεύδουν στο νηπιαγωγείο και στον παιδικό σταθμό. Ανοίγουν μαγαζιά και κλείνουν δουλειές. Όπως και να ’χει.
Πολλοί εργάζονται. Και πολλοί δεν εργάζονται.
Εκείνη θυμάται πώς ένιωσε όταν το ΙΚΕΑ άνοιξε τις πόρτες του κι εκεί. Το βορειότερο ΙΚΕΑ του κόσμου. Ο ίδιος ο ιδρυτής του, ο Κάμπραντ, παρών να κάνει τα εγκαίνια. Κόσμος να σχηματίζει ουρές στο λασπόχιονο για ώρες προκειμένου να μπει μέσα. Τα ξενοδοχεία γεμάτα, σουηδικά και διεθνή ΜΜΕ παρόντα, κάμερες τραβούν, τη φωτογραφίζουν, τη βιντεοσκοπούν, την κάνουν να φαίνεται. Τώρα θ’ αλλάξουν όλα. Εφόσον ήρθε το ΙΚΕΑ, θα έρθουν κι άλλες εταιρείες, έρχονται πελάτες, έρχονται θέσεις εργασίας, έρχεται μια αναπτυσσόμενη πόλη, μια ακμάζουσα περιοχή. Μιλούν περήφανα για την ανάπτυξη.
Οι πελάτες ήρθαν –στο ΙΚΕΑ– αλλά αυτή δεν ανέκτησε την πρότερη αίγλη της. Ούτε καν πλησίασε, δηλαδή.

Σχετικά βιβλία

Διαθέσιμο
EBOOK
10%
ΒΙΒΛΙΟ
17,70€
15,93€
Σκληρό καλοκαίρι
Hans Rosenfeldt
Γρηγόρης Κονδύλης
H Χάνα Βέστερ, µια µεσήλικη αστυνοµικός στην απόµερη βορινή πόλη της Χαπαράντα, βρίσκεται µπροστά στο χάος… Όταν ανθρώπινα λείψανα βρίσκονται στο στοµάχι ενός νεκρού λύκου, η Χάνα ξέρει ότι αυτό το καλοκαίρι δεν θα µοιάζει µε κανένα άλλο. Τα λε...