×

Δεν υπάρχουν προϊόντα στο καλάθι αγορών σας.

{{item.custom_attributes.author}}
Ποσότητα: {{item.quantity}}
{{item.total_price}} {{item.total_discounted_price}}
×
Υποσύνολο:
{{order.discounted_cost}}
Έκπτωση Προσφοράς:
{{order.promo_discount}}
Έκπτωση Κουπονιού:
{{order.extra_discount}}
Κόστος Αποστολής:
{{order.shipping_cost}}
Επιβάρυνση Πληρωμής:
{{order.payment_cost}}
ΣΥΝΟΛΟ:
{{order.final_cost}}
{{ product.title }}
{{ product.custom_attributes.author }}
{{ product.price }} {{ product.discounted_price }}
×
×
ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΜΟΥ ΟΙ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ ΜΟΥ ΤΑ EBOOKS ΜΟΥ ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΜΟΥ ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΗ
ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ASHLEY AUDRAIN
19/04/2021
ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ASHLEY AUDRAIN
Η Καναδή πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας μάς συστήνεται με ένα ευφυές μυθιστόρημα που ζωντανεύει τους φόβους και τις ανασφάλειες κάθε νέας μητέρας. «Το ένστικτο» σκαρφάλωσε στις πρώτες θέσεις των ευπώλητων αμέσως μόλις κυκλοφόρησε.

1. ΤΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ είναι μια καυστική εξέταση της μητρότητας – τόσο της καθαρής προσωπικής εμπειρίας όσο και των κοινωνικών προσδοκιών και των πολιτιστικών πιέσεων που την περιβάλλουν. Γιατί θέλησες να καταπιαστείς με αυτό το ζήτημα;

Η μητρότητα με συναρπάζει από καιρό –το πώς αντιλαμβάνεται η κοινωνία τις μητέρες, το πώς αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους οι ίδιες, το πώς αλλάζει η μητρότητα τις γυναίκες, το γιατί οι γυναίκες θέλουν να γίνουν μητέρες–, και έτσι ανέκαθεν ένιωθα ότι εκεί θα επικεντρωνόταν το μυθιστόρημά μου. Τόσο πολλά πράγματα για τη μητρότητα αμβλύνονται όταν μιλάμε ή γράφουμε γι’ αυτά. Όταν έγινα μητέρα η ίδια, αυτό μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση τόσο στη λογοτεχνία όσο και στον κινηματογράφο – οι ωραιοποιημένες σκηνές της γέννας και τα ιδανικά παιδιά, η κουρασμένη αλλά ικανοποιημένη μητέρα. Ήθελα να γράψω για μια πιο σκοτεινή πλευρά της μητρότητας, επειδή μπορεί να είναι πολύ άσχημη και φρικιαστική κάποιες φορές, ακόμα και αν έχεις το προνόμιο να μεγαλώνεις παιδιά στις καλύτερες συνθήκες.

2. Πώς προέκυψε η ιδέα για το ΕΝΣΤΙΚΤΟ;

Άρχισα να γράφω το μυθιστόρημα όταν ο γιος μου ήταν έξι μηνών – είχε κάποια προβλήματα υγείας και μπαινοβγαίναμε στα νοσοκομεία για ένα διάστημα. Η εμπειρία αυτή με έβαλε σε πολλές σκέψεις για τις προσδοκίες της μητρότητας: πώς θα είναι, πώς θα έπρεπε να νιώθουμε, ποιο θα είναι το παιδί μας, πώς θα είναι η ζωή. Αν και ευτυχώς η εμπειρία μου δεν έμοιαζε καθόλου με αυτή της κεντρικής ηρωίδας μου, αυτές ήταν οι πρώτες σκέψεις που γέννησαν το ΕΝΣΤΙΚΤΟ. Έχει πολύ φόβο η μητρότητα, παρότι πρόκειται για κάτι που διδασκόμαστε ότι είναι ο πιο φυσικός ρόλος που υπάρχει. Ως συγγραφέας, αντλώ μεγάλη ικανοποίηση από την εξερεύνηση των κοινών μας φόβων, ίσως σε μια προσπάθεια να τους κατανοήσω καλύτερα σ’ εμένα την ίδια. Νομίζω ότι από τον νου πολλών από εμάς περνούν αναλαμπές εφιαλτικών σκέψεων όσο εγκυμονούμε ή μεγαλώνουμε παιδιά, ανεξαρτήτως συνθηκών, και μου φάνηκε συναρπαστικό το να αφήσω τον νου μου να το προχωρήσει παραπέρα, αναλογιζόμενη τα «τι θα γινόταν αν» στις ζωές αυτών των χαρακτήρων.

3. Η αφήγηση της εμπειρίας της Μπλάιθ συνυφαίνεται με αναμνήσεις από την παιδική της ηλικία, καθώς και την παιδική ηλικία της μητέρας της. Γιατί αποφάσισες να εξετάσεις την οικογενειακή της ιστορία με αυτόν τον τρόπο, και πώς κατέληξες σ’ αυτό το στιλ;

Δύσκολα καταλαβαίνεις την Μπλάιθ χωρίς να καταλάβεις το παρελθόν της, και ήθελα να εξερευνήσω την ιδέα του πώς μαθαίνουμε να είμαστε μητέρες και τι παίρνουμε από τις γυναίκες από τις οποίες ερχόμαστε, συνειδητά ή όχι. Πειραματίστηκα πολύ για να βρω τον καλύτερο τρόπο να το εντάξω αυτό στην αφήγηση – η ιστορία της γιαγιάς της Μπλάιθ, της Έτα, και της μητέρας της, της Σεσίλια, είναι αυτόνομη κατά κάποιο τρόπο, όμως ήθελα να παραλληλίσω τα βιώματα και των τριών γυναικών ως κόρες και μητέρες. Ήθελα επίσης να υπάρχει κάποια ασάφεια ως προς το πόσα γνωρίζει με βεβαιότητα η Μπλάιθ για το παρελθόν της, πόσα έχει ακούσει από τον πατέρα της, και πόσα έχει συμπεράνει η ίδια – νομίζω ότι αυτό ισχύει για όλους μας στο πώς αντιλαμβανόμαστε την ιστορία της οικογένειάς μας. Όταν καταλήξαμε στην τελική μορφή για την ιστορία της Έτα και της Σεσίλια, μια από τις επιμελήτριές μου είπε ότι διαβάζεται σαν ένα σκοτεινό παραμύθι συγκριτικά με την αφήγηση του παρόντος της Μπλάιθ· ελπίζω έτσι να φανεί και στους αναγνώστες.

4. Όπως κάθε ιστορία για παιδιά που φέρονται άσχημα, το ΕΝΣΤΙΚΤΟ θίγει την ιδέα της φύσης εναντίον της ανατροφής – του πώς διαμορφώνονται οι προσωπικότητές μας και του τι χρωστάμε ο ένας στον άλλον. Τι πιστεύεις γι’ αυτό το πανάρχαιο ερώτημα και πώς το αντιμετωπίζει το ΕΝΣΤΙΚΤΟ;

Ο βαθμός στον οποίο διαμορφώνουν τον άνθρωπο η φύση και η ανατροφή είναι κάτι που με συναρπάζει. Τι κάνει έναν άνθρωπο που μεγάλωσε καλά και με αγάπη να φέρεται ασυνείδητα; Πώς ένας άνθρωπος με ιδιαίτερα τραυματική παιδική ηλικία σπάει τον κύκλο ορισμένων συμπεριφορών στη δική του οικογένεια; Όταν ακούω ή διαβάζω για ανθρώπους που έχουν διαπράξει κάποιο σοβαρό έγκλημα, πάντα σκέφτομαι τους γονείς τους: τι ήξεραν για τα παιδιά τους;
Πιστεύω ότι η επιστήμη του κληρονομούμενου τραύματος είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, ο τρόπος που μια άσχημη συναισθηματική εμπειρία μπορεί να μεταβάλει τα κύτταρα και τη συμπεριφορά των παιδιών αυτού του ανθρώπου. Και φυσικά, τώρα που μεγαλώνω παιδιά με τον σύντροφό μου, σκέφτομαι συχνά την ιδέα της φύσης και της ανατροφής, καθώς βλέπουμε σε τι ανθρώπους εξελίσσονται και πώς φέρονται. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να το βλέπεις. Στο ΕΝΣΤΙΚΤΟ, ως αναγνώστες, μαζί με την Μπλάιθ, εξετάζουμε το πώς διαμορφώθηκε αναπόφευκτα ως μητέρα, και πώς διαμορφώνεται η Βάιολετ από την Μπλάιθ – οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα δεν είναι ξεκάθαρες, φυσικά, κάτι που νομίζω ότι στην πορεία συμβάλλει στην αμφισημία του μυθιστορήματος.

5. Οι προσδοκίες της Μπλάιθ για τον γονεϊκό ρόλο αποδεικνύονται πολύ διαφορετικές από την πραγματική της εμπειρία. Η μητρότητα δεν είναι αυτό που περίμενε και το παιδί της δεν είναι αυτό που φανταζόταν. Αν και η εμπειρία της Μπλάιθ είναι πολύ συγκεκριμένη, πιστεύεις ότι αυτό είναι κάτι συνηθισμένο για τους γονείς;

Μια φίλη μου κάποτε μου είπε ότι μια φίλη της ομολόγησε ότι δεν της πολυάρεσε η κόρη της – όχι μόνο εξαιτίας μιας ιδιαίτερα δύσκολης φάσης, αλλά επειδή πραγματικά δεν της άρεσε ποια ήταν. Δεν είχα ξανακούσει μητέρα να εκφράζει τέτοιο ανυπόκριτο συναίσθημα. Στον διάλογο μεταξύ γυναικών υπάρχει ολοένα και περισσότερος χώρος για να μιλήσουμε πιο ειλικρινά για τα συναισθήματά μας για τις ματαιωμένες προσδοκίες της μητρότητας, εξακολουθούν όμως να υπάρχουν αλήθειες-ταμπού που ελάχιστες γυναίκες θα μοιραστούν, όπως το να μετανιώνεις για την απόφαση να κάνεις παιδί ή να μη νιώθεις την αγάπη που νόμιζες ότι θα ένιωθες. Δεν έχω γνωρίσει έστω μία μητέρα που να λέει ότι η εμπειρία της μητρότητας ήταν ακριβώς όπως την περίμενε (ή ότι τα παιδιά της ήταν ακριβώς όπως τα είχε φανταστεί), κι ωστόσο συχνά τη μητρότητα τη συζητάμε με κλισέ και μοτίβα ομοιότητας που μας δίδαξαν να περιμένουμε όταν κάνουμε παιδιά: «Η πιο σημαντική δουλειά του κόσμου» ή «Οι μέρες είναι μεγάλες, αλλά τα χρόνια μικρά». Κι αν σου φαίνεται η χειρότερη δουλειά του κόσμου; Κι αν τα χρόνια σού φαίνονται δεκαετίες; Αυτές οι απόψεις δεν είναι κομμάτι της κυρίαρχης γλώσσας για τη μητρότητα, όμως νομίζω ότι πολλές μητέρες τις συμμερίζονται.

6. Το ΕΝΣΤΙΚΤΟ είναι και η ιστορία ενός γάμου, και της πίεσης που επιφέρει στους συντρόφους το να είναι γονείς. Μπορείς να μιλήσεις λίγο για τη σχέση της Μπλάιθ και του Φοξ στο βιβλίο, και το πώς διαλύεται καθώς περνάει ο καιρός;

Όταν η Μπλάιθ και ο Φοξ ξεκινούν τη σχέση τους ως νεαροί ενήλικες, βρίσκουν ο ένας στον άλλον κάτι συγκεκριμένο που καλύπτει μια ανάγκη – αυτό όμως φέρνει και ισόβιες προσδοκίες του ενός από τον άλλον στις οποίες κανείς τους δεν μπορεί να ανταποκριθεί για πολύ. Η Μπλάιθ δεν μπορεί να τα καταφέρει ως η τέλεια μητέρα που υποκρίνεται ότι έχουν την τέλεια οικογενειακή ζωή, και ο Φοξ αυτό δεν μπορεί να το δεχτεί. Η πικρία που αναπτύσσεται στη σχέση τους γίνεται τόση που δεν αντέχεται, πιθανόν ήδη πριν αρχίσουν να βυθίζονται σε δύο πολύ διαφορετικές εμπειρίες σπαρακτικής θλίψης.
Νομίζω ότι μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για τον Φοξ είναι το αν είναι καλός γονιός ή όχι: θυσίασε τη σχέση του για χάρη της κόρης του; Ποιος ρόλος –του γονιού ή του συντρόφου– θα έπρεπε να έχει προτεραιότητα σε μια οικογένεια; Νομίζω ότι η ισορροπία μεταξύ αυτών των δύο ρόλων είναι κάτι που πολλοί γονείς μπορούν να συμμεριστούν, ιδίως αφού βιώσουν τους τρόπους με τους οποίους το να είσαι γονέας αναπόφευκτα αλλάζει μια σχέση.

7. Έκανες κάποια έρευνα για το ΕΝΣΤΙΚΤΟ, προέκυψαν κάποια σημαντικά συμπεράσματα απ’ αυτήν;

Το μεγαλύτερο μέρος της έρευνάς μου το έκανα στα μεταγενέστερα στάδια των διορθώσεων, όταν συνειδητά προσπαθούσα να εξασφαλίσω ότι ορισμένα πράγματα έβγαζαν νόημα από ψυχολογική σκοπιά. Και κάποια στιγμή ζήτησα από έναν ψυχολόγο να διαβάσει το μυθιστόρημα υπό τον φακό της ψυχικής υγείας. Βρήκα μερικά πολύ ενδιαφέρoντα ακαδημαϊκά άρθρα, ωστόσο, συγκεκριμένα ένα του 1975 στο Περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδικής Ψυχιατρικής με τίτλο «Φαντάσματα στο παιδικό δωμάτιο1» – νομίζω ότι είναι μια πολύ δυνατή μεταφορά για τη σχέση μεταξύ των βιωμάτων του ίδιου του γονιού ως παιδιού και της μεταχείρισης των δικών του παιδιών. Και βρήκα ένα θαυμάσιο παράθεμα που έγινε το μότο του βιβλίου, ενώ διάβαζα για τις θεωρίες περί των μητρογραμμικών σχέσεων. Είναι από ένα βιβλίο που λέγεται Όταν οι τυμπανιστές ήταν γυναίκες: Μια πνευματική ιστορία του ρυθμού2 της Λέιν Ρέντμοντ, για το πώς μια γυναίκα που εγκυμονεί κόρη έχει μέσα της τα ωάρια των εγγονιών της. Μου αρέσει πολύ το πώς αυτό το παράθεμα απεικονίζει τη βάση του μυθιστορήματος.

8. Υπάρχουν πολλές στιγμές στο βιβλίο που η Μπλάιθ νιώθει να χάνει τα λογικά της, να είναι η μοναδική που βλέπει την αλήθεια. Κι ωστόσο ο αναγνώστης ποτέ δεν έχει την αίσθηση ότι η Μπλάιθ είναι σαν αυτούς τους αναξιόπιστους αφηγητές που πλέον τόσο έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στα ψυχολογικά θρίλερ. Πώς πέτυχες αυτή τη λεπτή ισορροπία;

Για να πω την αλήθεια, δεν είμαι σίγουρη! Ίσως επειδή το μυθιστόρημα είναι γραμμένο περίπου σαν απομνημόνευμα με τη φωνή της Μπλάιθ, η οποία απευθύνεται στον αναγνώστη που έχει κατά νου –τον σύζυγό της– στο δεύτερο πρόσωπο καθ’ όλη τη διάρκεια. Αυτή είναι η δική της πλευρά της ιστορίας. Ως αναγνώστες, αυτό μας φαίνεται πολύ προσωπικό, και έχουμε την αίσθηση ότι στ’ αλήθεια πιστεύει αυτή την εκδοχή των γεγονότων – δεν έχει τίποτα υποκριτικό η πρόθεσή της, παρότι οπωσδήποτε στην πορεία δημιουργούνται αμφιβολίες ως προς το τι είναι αλήθεια και τι αποκύημα φαντασίας. Πίστευα επίσης ότι ήταν σημαντικό να έχουμε μεγάλη κατανόηση για τη Blythe και να τη συμμεριζόμαστε βαθιά – δεν ήθελα να γίνει μια ακόμα στερεοτυπική κακή μητέρα που δεν γίνεται να εξιλεωθεί. Ελπίζω οι αναγνώστες να δουν δικά τους κομμάτια σε αυτήν στην πορεία.

9. Το ΕΝΣΤΙΚΤΟ μπορεί να αφορά ιδιαίτερα τις μητέρες, όμως μιλά επίσης για όλους τους φόβους και τα άγχη που βαραίνουν τις γυναίκες γενικώς – και το τι συμβαίνει όταν δεν τις ακούμε και δεν τις πιστεύουμε. Μπορείς να μιλήσεις λιγάκι γι’ αυτό, και τη σχέση του με το παρόν μας;

Τι να πω, σε ευρύτερο επίπεδο, ακόμη ζούμε σε μια εποχή που οι φωνές των γυναικών συχνά υποτιμώνται, αντιμετωπίζονται με αδιαφορία ή αμφισβητούνται χωρίς βάση. Το έχουμε δει και ξαναδεί στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει η κοινωνία τις γυναίκες που εκφράζονται δημοσίως, και στο πώς ζητήματα που επηρεάζουν μειονοτικές ομάδες γυναικών συχνά αγνοούνται, εκλογικεύονται ή υποχρηματοδοτούνται. Βλέπουμε, βεβαίως, θετικές αλλαγές από αυτή την άποψη, όμως σίγουρα αυτή η ευρύτερη στάση της κοινωνίας έχει αντίκτυπο σε ατομικό επίπεδο στην οικογενειακή ζωή των γυναικών, ιδίως των γυναικών στις μειονότητες, όπου μπορεί να πιστεύεις ότι το να μιλήσεις ανοιχτά θα πέσει στο κενό – αν όχι και χειρότερα.
Το να σε αγνοούν, να μη σε πιστεύουν ή ακόμα και να σε χειραγωγούν για να σε βγάλουν τρελή, μπορεί να είναι μια μορφή τραύματος. Αυτή η ιδέα της «τρελής γυναίκας» ή της «υστερικής μητέρας» υπάρχει εδώ και πολύ καιρό και προκαλεί φόβο και φιμώνει τις γυναίκες, ειδικά όπου υπάρχει ανισορροπία δυνάμεων. Στο ΕΝΣΤΙΚΤΟ, η Μπλάιθ βιώνει μια εκδοχή αυτού από όλους γύρω της: αυτό που πιστεύει είναι άβολο, δυσάρεστο και έχει δύσκολες επιπτώσεις, οπότε οι άνθρωποι που την περιβάλλουν δεν την ακούνε. Το μετατρέπουν σε δικό της πρόβλημα, όχι δικό τους. Υπάρχουν, βεβαίως, συνέπειες στην ψυχική της υγεία εξαιτίας αυτού, και εξωθείται σε ένα σημείο από το οποίο είναι δύσκολο να επανέλθει.

10. Δούλευες στον χώρο του βιβλίου, στις δημόσιες σχέσεις. Πώς είναι να περνάς στην άλλη πλευρά ως πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας;

Τo ότι δούλευα στις εκδόσεις μού έδωσε πολύτιμες γνώσεις για την εκδοτική διαδικασία – και με βοήθησε να διαχειριστώ τις προσδοκίες μου! Ξέρω, επειδή ήμουν στην άλλη πλευρά, ότι ένα βιβλίο περπατάει στην αγορά εξαιτίας ενός συνδυασμού τέχνης και επιστήμης. Στην εκδοτική βιομηχανία συχνά υπάρχει ελάχιστη προβλεψιμότητα, ένας από τους λόγους που είναι τόσο συναρπαστική. Η εμπειρία μου μου έχει δώσει και μια ιδέα του πόσοι άνθρωποι χρειάζονται για να φτάσει ένα μυθιστόρημα στα χέρια των αναγνωστών – είναι απίστευτο πόσων ανθρώπων οι κόποι πρέπει να ενωθούν, από τους διορθωτές και τους σχεδιαστές και τους υπαλλήλους του μάρκετινγκ έως τους πωλητές, αλλά και τους επιμελητές με τους οποίους συνεργάζεσαι τόσο στενά για να κάνεις το βιβλίο όσο καλύτερο γίνεται. Υπάρχει τόσο πάθος στα παρασκήνια των εκδόσεων, και πραγματικά το νιώθω τώρα από την πλευρά του δέκτη ως συγγραφέας. Οι υπεύθυνοι των δημοσίων σχέσεων έχουν έναν ιδιαίτερα συναρπαστικό ρόλο στη διαδικασία αυτή, και είναι τρομερά ικανοποιητικό όταν ένα καλοφτιαγμένο σχέδιο φέρνει αποτέλεσμα… είναι όμως και μια δύσκολη δουλειά, καθώς αλλάζει το τοπίο των μίντια, και οι προσδοκίες όλων των εμπλεκομένων μπορεί να γίνουν πολύ δύσκολες στη διαχείριση. Ειδικά τώρα. Είμαι ευγνώμων ακόμα και για την παραμικρή δημοσιότητα γύρω από το ΕΝΣΤΙΚΤΟ, επειδή ξέρω τη διαρκή προσπάθεια της άλλης πλευράς.

11. Το ΕΝΣΤΙΚΤΟ είναι το απόλυτο page-turner, το καταβροχθίζεις εύκολα σε μια καθισιά. Ποια είναι τα μυστικά σου για τη δημιουργία του σασπένς; Υπάρχουν συγγραφείς ή βιβλία στην κατηγορία του θρίλερ που θαυμάζεις ιδιαίτερα;

Ευχαριστώ. Ο ρυθμός και η ένταση του μυθιστορήματος πιθανότατα έχουν επηρεαστεί από τον τρόπο με τον οποίο έγραφα και διόρθωνα: σε μικρά διαστήματα χρόνου, συχνά προσπαθώντας να προλάβω την ώρα που έπρεπε να επιστρέψω στα παιδιά μου. Μ’ αρέσει να διαβάζω ιστορίες με μικρά αλλά δυνατά κεφάλαια, που με κάνουν να σταματώ για μια στιγμή πριν γυρίσω σελίδα – νομίζω ότι αυτό φαίνεται στη δομή του ΕΝΣΤΙΚΤΟΥ. Και έκανα πολλές –πολλές!– διορθώσεις και κοψίματα (κάποια στιγμή ξανάγραψα γύρω στα τρία τέταρτα του μυθιστορήματος από την αρχή) και αυτό με βοήθησε να επικεντρωθώ, επίπεδο το επίπεδο, στον κάθε χαρακτήρα και στο κάθε νήμα της ιστορίας.
Ανέκαθεν με έλκυαν πιο σκοτεινές, πιο ψυχολογικές ιστορίες που εξετάζουν τη σύγχρονη ζωή των γυναικών, ιδίως των μανάδων (κάτι που δεν αποτελεί έκπληξη!). Ως έφηβη με καθήλωναν απολύτως δημοφιλή βιβλία της εποχής, όπως το Η αγάπη είναι γένους θηλυκού της Τζάνετ Φιτς και Η βαθιά άκρη του ωκεανού της Τζάκλιν Μίτσαρντ, περισσότερο από τα παραδοσιακά θρίλερ ή μυστήρια. Ως αναγνώστρια, ανέκαθεν λάτρευα τα βιβλία που δεν μπορώ ν’ αφήσω κάτω επειδή θέλω να ανακαλύψω το «γιατί» του τι έχει συμβεί, θέλω όμως ταυτόχρονα η γραφή να είναι τόσο δυνατή που να απολαμβάνω την κάθε πρόταση. Λοιπόν, υπάρχουν τόσες απίθανες συγγραφείς που πετυχαίνουν στην εντέλεια αυτού του είδους το αγωνιώδες ανάγνωσμα: το Γλυκό τραγούδι της Λεϊλά Σλιμανί, το Μικρές φωτιές παντού της Σελέστ Ινγκ, το The Need της Έλεν Φίλιπς, το How A Woman Becomes A Lake της Μάρτζορι Σελόνα και τα Επτά ψέματα της Ελίζαμπεθ Κέι είναι μερικά πρόσφατα αγαπημένα μου… αλλά θα μπορούσα να πω κι άλλα!

12. Τι ελπίζεις να κρατήσουν οι αναγνώστες από το ΕΝΣΤΙΚΤΟ;
Ελπίζω το ΕΝΣΤΙΚΤΟ να είναι ένα μυθιστόρημα που οι αναγνώστες να μην μπορούν ν’ αφήσουν, ένα βιβλίο που θα ξενυχτήσουν για να το διαβάσουν – το είδος του βιβλίου που μ’ αρέσει να ανακαλύπτω. Ελπίζω επίσης το ΕΝΣΤΙΚΤΟ να είναι κοντά στην εμπειρία τους με τρόπο που να γεννά συζητήσεις μεταξύ αναγνωστών. Για τις προσδοκίες της μητρότητας, για τα όσα χρωστάμε στα παιδιά μας, για το πώς βαραίνει τον γάμο το να είσαι γονιός και για το τι συμβαίνει όταν δεν πιστεύουμε τις αλήθειες των γυναικών.
 


1 Ghosts in the Nursery, της Selma Fraiberg.
2 When the Drummers Were Women: A Spiritual History of Rhythm.

Σχετικά βιβλία

Διαθέσιμο
EBOOK
NEW
10%
ΒΙΒΛΙΟ
16,60€
14,94€
Το ένστικτο
Ashley Audrain
Δημήτρης Αθηνάκης
Θέλεις να σπάσεις την κατάρα που βαραίνει τις γυναίκες της οικογένειάς σου. Ελπίζεις πως αυτή τη φορά όλα θα είναι διαφορετικά. Εσύ θα τα καταφέρεις. Θα είσαι στοργική και θερμή, η κόρη σου θα αποζητά την παρουσία σου. Οι δυο σας θα είστε ομάδα!...
Διαθέσιμο
EBOOK
ΒΙΒΛΙΟ
12,99€
Το ένστικτο (ebook/ePub)
Ashley Audrain
Δημήτρης Αθηνάκης
Θέλεις να σπάσεις την κατάρα που βαραίνει τις γυναίκες της οικογένειάς σου. Ελπίζεις πως αυτή τη φορά όλα θα είναι διαφορετικά. Εσύ θα τα καταφέρεις. Θα είσαι στοργική και θερμή, η κόρη σου θα αποζητά την παρουσία σου. Οι δυο σας θα είστε ομάδα!...