×

Δεν υπάρχουν προϊόντα στο καλάθι αγορών σας.

{{item.custom_attributes.author}}
Ποσότητα: {{item.quantity}}
{{item.total_price}} {{item.total_discounted_price}}
×
Υποσύνολο:
{{order.discounted_cost}}
Έκπτωση Προσφοράς:
{{order.promo_discount}}
Έκπτωση Κουπονιού:
{{order.extra_discount}}
Κόστος Αποστολής:
{{order.shipping_cost}}
Επιβάρυνση Πληρωμής:
{{order.payment_cost}}
ΣΥΝΟΛΟ:
{{order.final_cost}}
{{ product.title }}
{{ product.custom_attributes.author }}
{{ product.price }} {{ product.discounted_price }}
×
×
ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΜΟΥ ΟΙ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ ΜΟΥ ΤΑ EBOOKS ΜΟΥ ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΜΟΥ ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΗ
ΚΟΛΠΟΙ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ
02/10/2020
ΚΟΛΠΟΙ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ
Καταρρίπτοντας τους μύθους, τις μισές αλήθειες και την παραπληροφόρηση για το γυναικείο σώμα

Η Jen Gunter είναι μαιευτήρας-γυναικολόγος. Παρουσιάζει τη σειρά ενημερωτικών εκπομπών Jensplaining στην καναδική τηλεόραση CBC, γράφει δύο στήλες στη New York Times και είναι συγγραφέας του νέου βιβλίου Η βίβλος του κόλπου - Αιδοίο και κόλπος: Διαχωρίζοντας τον μύθο από την ιατρική, από το οποίο προέρχεται το παρακάτω δοκίμιο, ελαφρώς τροποποιημένο.

Βρίσκομαι στον χώρο της ιατρικής 33 χρόνια και τα 24 από αυτά ως γυναικολόγος. Αυτό που με τράβηξε στην ιατρική ήταν μία εμπειρία με το σύστημα υγείας που είχα ως παιδί (σε ηλικία 11 ετών υποβλήθηκα σε αφαίρεση νεφρού) και αυτό που με έκανε να αφοσιωθώ σ’ αυτήν ήταν η αγάπη μου για την επιστήμη. Στη μαιευτική-γυναικολογία με ώθησε ο ακτιβισμός.

Ήμουν ανέκαθεν υπέρ του δικαιώματος των γυναικών να επιλέξουν τη διακοπή μιας εγκυμοσύνης (pro-choice). Στο λύκειο (αποφοίτησα το 1984), ήμουν απολύτως ξεκάθαρη –απέναντι στον εαυτό μου και όλους όσοι ρωτούσαν– ότι το να περιορίζεις την πρόσβαση στην άμβλωση δεν έχει να κάνει με τη «ζωή» αλλά με την πατριαρχία. Κανένας άνδρας δεν μπορούσε να μου πει τι απόφαση να πάρω για το σώμα μου.

Στην ιατρική σχολή, έβρισκα συναρπαστική τη μαιευτική-γυναικολογία: επιτέλους είχα στη διάθεσή μου σαφείς, τεκμηριωμένες πληροφορίες για το αναπαραγωγικό σύστημα. Παρά τις επιστημονικές μου σπουδές πριν από την ιατρική, πολλά από αυτά που μας δίδασκαν μου φαίνονταν καινούρια λόγω του βαθμού ανάλυσης. Πώς ήταν δυνατό να μαθαίνω στα 20 πώς λειτουργεί το σώμα μου; Μου έχει μείνει αξέχαστη επίσης η ενόχληση που ένιωθα εξαιτίας του γεγονότος ότι όλες οι διαλέξεις γίνονταν από άνδρες. Ήταν τέλη της δεκαετίας του ’80 και η απουσία των γυναικών από τα ανώτερα κλιμάκια της ιατρικής ήταν σύνηθες φαινόμενο. Τόσο σύνηθες που δεν πρόσεχες καν ότι οι περισσότεροι καθηγητές ήταν άνδρες. Εγώ το πρόσεξα. Και ειδικά στον τομέα της γυναικείας υγείας, η απουσία γυναικών γιατρών και ερευνητριών ήταν μια τρανταχτή υπενθύμιση για την ύπαρξη της «γυάλινης οροφής».

Έπρεπε να κάνω κάτι για την αλλαγή αυτού του συστήματος.

Όλ’ αυτά τα χρόνια έχω ακούσει πολλές γυναίκες. Ξέρω τι ρωτάνε και τι θα ήθελαν να ρωτήσουν αλλά δεν ξέρουν πώς. Σχεδόν όλες τους οι απορίες προέρχονταν από ανακριβείς πληροφορίες για το σώμα τους απ’ ό,τι έμαθαν (ή δεν έμαθαν) στο σχολείο ή στην οικογένειά τους, από άνδρες ή από περιοδικά ή το διαδίκτυο. Ποιο είναι το πρόβλημα; Ότι με ανακριβείς πληροφορίες δεν έχεις τον έλεγχο της υγείας σου και της φροντίδας της.

Μία από τις βασικές αρχές της ιατρικής είναι η συναίνεση κατόπιν ενημέρωσης. Εμείς οι γιατροί ενημερώνουμε για τους κινδύνους και τα οφέλη μιας διαδικασίας κι έπειτα οι ασθενείς μας, εφοδιασμένοι με αυτές τις πληροφορίες, κάνουν τις επιλογές τους. Αυτό το σύστημα αποδίδει μόνο όταν οι πληροφορίες είναι ακριβείς και αντικειμενικές. Όμως, είναι δύσκολο να βρει κανείς αξιόπιστες πληροφορίες, καθώς προσπεράσαμε, όπως φαίνεται, την εποχή της πληροφορίας και έχουμε κολλήσει στην εποχή της παραπληροφόρησης.

Οι ψευδείς, ανυπόστατοι ιατρικοί ισχυρισμοί δεν είναι, βέβαια, σημερινό φαινόμενο. Ωστόσο, στην εποχή μας γίνεται όλο και πιο δύσκολο να διαχωρίσεις τον μύθο από την έγκυρη ιατρική πληροφορία. Εκτός από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που κατακλύζονται από ιατρικά μηνύματα αμφιβόλου ποιότητας, ο κόσμος των ειδήσεων ψάχνει για εντυπωσιακούς τίτλους και απαιτεί διαρκώς νέα ύλη – ακόμα και αν αυτή δεν υπάρχει. Σε ό,τι αφορά ειδικά το γυναικείο σώμα όμως, ενεργούν πρόσθετες δυνάμεις αποπροσανατολισμού. Η ψευδοεπιστήμη και όσοι τη διασπείρουν επενδύουν στην παραπληροφόρηση, αλλά το ίδιο κάνει και η πατριαρχία.

Η δρ Jen Gunter.
CHRIS YOUNG/THE CANADIAN PRESS


Οι εμμονές με την αγνότητα και την καθαριότητα του αναπαραγωγικού συστήματος ανάγονται στην εποχή κατά την οποία η αξία μιας γυναίκας καθοριζόταν από την παρθενία της και το πόσα παιδιά θα γεννούσε. Ο κόλπος και η μήτρα ήταν η «περιουσία» της. Η εκμετάλλευση των σχετικών φόβων ξυπνά μια ενστικτώδη συγκινησιακή αντίδραση. Δεν είναι περίεργο που λέξεις όπως «αγνός», «φυσικός» και «καθαρός» χρησιμοποιούνται τόσο συχνά σε διαφημίσεις προϊόντων που απευθύνονται σε γυναίκες.

Άνθρωποι των μέσων και διασημότητες που ασκούν επιρροή εκμεταλλεύονται αυτούς τους φόβους με άρθρα για την πρόκληση καταστροφής στον κόλπο και προϊόντα που υπόσχονται να την αποτρέψουν, λες και ο κόλπος διατρέχει διαρκώς κίνδυνο (ενώ εξελίχθηκε ώστε να μπορεί να τεντώνεται και να σκίζεται στον τοκετό, πριν καν εφευρεθούν τα χειρουργικά ράμματα).  

Γι’ αυτό έχω θέσει ως στόχο την ενδυνάμωση των γυναικών μέσω της έγκυρης ενημέρωσης για το σώμα τους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο έγραψα τη Βίβλο του κόλπου: περιέχει όλα όσα θέλω να ξέρουν οι γυναίκες για το αιδοίο και τον κόλπο τους. Είναι η απάντησή μου σε κάθε γυναίκα που με άκουσε να της δίνω πληροφορίες, στο ιατρείο ή στο διαδίκτυο, και αναρωτήθηκε: «Πώς γίνεται να μην το ήξερα;».

Η παραπληροφόρηση των γυναικών για το σώμα τους δεν ωφελεί κανέναν απ’ όσους ενδιαφέρονται για την υγεία ή την ισότητα.


Η διαδεδομένη παραπληροφόρηση είναι αναπόφευκτη συνέπεια της μακροχρόνιας αδιαφορίας της ιατρικής για τη γυναικεία ανατομία. Στο μακρινό ιατρικό παρελθόν –ας πούμε, στην εποχή του Ιπποκράτη (αν και πολλοί ακαδημαϊκοί πιστεύουν ότι ο Ιπποκράτης δεν ήταν καν υπαρκτό πρόσωπο)– οι άρρενες γιατροί σπάνια πραγματοποιούσαν πυελική εξέταση σε γυναίκες ή ακόμα και ανατομή σε σορούς γυναικών, καθώς το να αγγίξει ένας άνδρας μια γυναίκα εκτός της συζυγικής σχέσης θεωρούνταν απρέπεια ή ένδειξη έλλειψης ευαισθησίας. Γυναίκες γιατροί δεν υπήρχαν, επομένως τα πρώτα πράγματα που γράφτηκαν για το γυναικείο σώμα στα αρχαία ιατρικά εγχειρίδια και διδάχθηκαν στους πρώτους γιατρούς ήταν πληροφορίες που είχαν μεταβιβάσει γυναίκες και μαίες σε άνδρες, οι οποίοι τις ερμήνευσαν κατά την κρίση τους. Επομένως, η ιατρική υπήρξε ανέκαθεν διαποτισμένη από μια υποτιθέμενη ανδρική αυθεντία σχετικά με το γυναικείο σώμα.

Οι περισσότεροι γιατροί της αρχαιότητας, όπως και πολλοί άλλοι άνδρες της εποχής, δεν γνώριζαν τι ρόλο έπαιζε η κλειτορίδα, και πιθανότατα τη θεωρούσαν ασήμαντη. Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ανατομική δόξα του πέους. Στην ιατρική, όλες οι επιφάνειες του σώματος προσδιορίζονται ως μπροστινές και πίσω, οι οποίες ονομάζονται, αντίστοιχα, πρόσθιες ή κοιλιακές, και οπίσθιες ή ραχιαίες. Αν κοιτάξεις ένα άτομο σε όρθια, ουδέτερη στάση (με τους βραχίονες δίπλα στον κορμό και τις παλάμες προς τα εμπρός), το πρόσωπο, το στέρνο και οι παλάμες του βρίσκονται στην πρόσθια πλευρά, ενώ η πλάτη και η εξωτερική επιφάνεια των χεριών του στην οπίσθια. Αυτή η σύμβαση εφαρμόζεται διαφορετικά στο πέος – γιατί... πέος είν’ αυτό. Σύμφωνα με τους ανατόμους του παρελθόντος, η ουδέτερη στάση για έναν άνδρα είναι μια τεράστια στύση που δείχνει προς τον ουρανό. Βέβαια, οι άνδρες δεν περιφέρονται με μια μόνιμη στύση, κατά συνέπεια, όταν κοιτάς έναν άνδρα σε χαλαρή κατάσταση, κατά την κοινή αντίληψη –τουτέστιν με χαλαρό πέος–, η επιφάνεια που είναι προς το μέρος σου δεν είναι η «πρόσθια» του πέους, αλλά η οπίσθια ή ραχιαία (πρόσθια είναι η αποκάτω).

Το παραπάνω δεν είναι κάτι επουσιώδες. Αποτελεί θαυμάσια (αν και κωμικοτραγική) επιτομή της εμμονής της κοινωνίας –συμπεριλαμβανομένης της ιατρικής– με τις στύσεις, τη στιγμή που η κλειτορίδα περνάει στα ψιλά. Όταν οι γιατροί της αρχαιότητας έδιναν κάποια σημασία στην κλειτορίδα, την περιέγραφαν ως γυναικεία παραλλαγή του πέους αλλά κατώτερη. (Συγγνώμη, αλλά το όργανο το οποίο είναι ικανό για πολλαπλούς οργασμούς και εξυπηρετεί μόνο την ηδονή δεν είναι κατώτερο, είναι υπέρτατο).

Η αδιαφορία για την κλειτορίδα δεν περιοριζόταν στην ιατρική. Σκέψου όλα τα αγάλματα της αρχαίας Ελλάδας με το περιγεγραμμένο όσχεο και πέος (αν και τα πέη ήταν σχετικά μικρά, γιατί η σεξουαλικότητα θεωρούνταν μάλλον ασύμβατη με τις πνευματικές αναζητήσεις, οπότε το ιδανικό ήταν να έχεις μεγάλο μυαλό, όχι μεγάλο φαλλό). Αντίθετα, το αιδοίο στα γυναικεία αγάλματα δεν ήταν παρά ένα μυστηριώδες έπαρμα ανάμεσα στα πόδια.

Σήμερα, οι γιατροί και όσοι ασχολούνται με τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση έχουν τη δυνατότητα να εκτυπώσουν ακριβή τρισδιάστατα μοντέλα της κλειτορίδας. Ωστόσο, για μεγάλο μέρος της ιστορίας της ιατρικής, κανείς δεν ήξερε την ακριβή μορφή της.

ODILE FILLOD/FACEBOOK


Περίπου το 1000 μ.Χ., Πέρσες και Άραβες γιατροί άρχισαν να ενδιαφέρονται για την κλειτορίδα, αλλά η μελέτη προχωρούσε αργά, λόγω των περιορισμών ως προς την επαφή με μια γυμνή γυναίκα ή ακόμα και ένα πτώμα γυναίκας. Στα τέλη του 17ου αιώνα, οι περιγραφές της γυναικείας ανατομίας, συμπεριλαμβανομένης της κλειτορίδας, ήταν πια αρκετά ακριβείς. Κάποιες δομές φέρουν τιμητικά το όνομα των ανατόμων που τις περιέγραψαν: οι φαλοπιανές σάλπιγγες του Gabriele Fallopio (που εφηύρε επίσης το προφυλακτικό και το μελέτησε σε κλινική δοκιμή!) και οι βαρθολίνειοι αδένες του Caspar Bartholin.

Το 1844, ο ανατόμος Georg Ludwig Kobelt δημοσίευσε ένα έργο τόσο λεπτομερές, ώστε η ανατομική περιγραφή του για την κλειτορίδα να είναι εφάμιλλη των σημερινών. Ωστόσο, το έργο αυτό ουσιαστικά αγνοήθηκε (όπως και η προηγούμενη σχετική μελέτη), πιθανότατα λόγω αφενός της εξάπλωσης των βικτοριανών πεποιθήσεων (βασικά για τους κινδύνους που εγκυμονεί η γυναικεία σεξουαλικότητα) και αφετέρου της διάδοσης, από τον Φρόιντ, της εσφαλμένης πεποίθησης περί του «μη ώριμου» κλειτοριδικού οργασμού.

Τις δεκαετίες 1920 και 1930, οι γιατροί πίστευαν πραγματικά ότι ο κόλπος είναι γεμάτος επικίνδυνα βακτήρια. Αυτό, ασφαλώς, είναι παράλογο και δεν χρειάζεσαι πτυχίο ιατρικής για να το καταλάβεις. Αν ο κόλπος ήταν διαρκώς στα πρόθυρα μιας θανατηφόρας λοίμωξης, οι γυναίκες δεν θα είχαν επιβιώσει – από εξελικτικής άποψης. Το αφήγημα του βρόμικου κόλπου, ωστόσο, εξυπηρετούσε τον κοινωνικό σκοπό της γυναικείας καταπίεσης.

Για πολλά χρόνια, το να συζητήσει μια γυναίκα για τη σεξουαλικότητά της με τον γιατρό της ήταν ταμπού. Η υγεία των γυναικών, ιδίως η σεξουαλική, θεωρούνταν σε μεγάλο βαθμό ασήμαντη, γιατί ασήμαντες θεωρούνταν και οι ίδιες οι γυναίκες.

Δεν ήταν και λίγα τα εμπόδια που έπρεπε να ξεπερασθούν: η ανδροκρατούμενη ιατρική, η πατριαρχική κοινωνία που αδιαφορούσε για τις εμπειρίες και απόψεις των γυναικών για το ίδιο τους το σώμα, η φαλλοκεντρική θεώρηση της γυναικείας σεξουαλικότητας, η διάδοση της άποψης του Φρόιντ ότι η κλειτορίδα είναι ασήμαντη. Επιπλέον, επειδή μεγάλο μέρος της κλειτορίδας είναι εσωτερικό, η μελέτη της ήταν πρακτικά δυσκολότερη απ’ ό,τι του πέους.

Τελικά, επιτράπηκαν οι ανατομικές μελέτες της κλειτορίδας σε πτώματα θηλέων, είχαν όμως μειονεκτήματα. Οι σοροί κοστίζουν και δεν βρίσκονται εύκολα. Συχνά πρόκειται για ηλικιωμένες γυναίκες, ωστόσο ο όγκος της κλειτορίδας μειώνεται μετά την εμμηνόπαυση –ενδεικτικά, σε μία πτωματική μελέτη, όλα τα υποκείμενα ήταν 70-80 ετών. Η διαδικασία της συντήρησης επίσης αλλοιώνει την κλειτορίδα.

Πριν από την έλευση της Απεικόνισης Μαγνητικού Συντονισμού (MRI), δεν γνωρίζαμε ακριβώς τη θέση της κλειτορίδας σε μια ζωντανή γυναίκα ή πώς διογκώνεται έπειτα από σεξουαλική διέγερση λόγω της ροής αίματος. Σήμερα, η ανατομική γνώση έχει προχωρήσει πολύ. Δεν θυμάμαι όλες τις διαλέξεις ανατομίας από την ιατρική σχολή και την ειδικότητα, έχω όμως ακόμη τα συγγράμματα. Δύο είχαν εκδοθεί το 1984 και ένα άλλο το 1988. Τα δύο που ήταν ειδικά μαιευτικής-γυναικολογίας ήταν ανατομικά ακριβή σε ό,τι αφορά την κλειτορίδα. Το βιβλίο γενικής ανατομίας (έκδοσης 1984) όμως αφιέρωνε τρεις εικονογραφημένες σελίδες (οι δύο έγχρωμες) στο πέος, ενώ η κλειτορίδα περιοριζόταν σε μια ένθετη εικόνα σε μια γωνία – και, επιπλέον, είχε τη χειρότερη απόχρωση σάπιου μήλου. Επίσης, την ονόμαζαν «μικρογραφία πέους». Θα ’θελαν.


Εικόνα ελβετικού βιβλίου του 16ου αιώνα η οποία παριστάνει μία έγκυο με φόρεμα εγκυμοσύνης δίπλα σε μια μαία. Η παραδοσιακή θεραπευτική και οι προλήψεις σχετικά με τη γυναικεία υγεία παραμένουν διαδεδομένες μέχρι σήμερα.

ΕΘΝΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΗΠΑ


Πριν από τα μικροσκόπια και τις διάφορες εξετάσεις, πριν από τις ακτινογραφίες και τις άλλες απεικονιστικές μεθόδους, η ιατρική διάγνωση ήταν μια δύσκολη υπόθεση. Και, ασφαλώς, όταν ένας γιατρός δεν ξέρει ποιο είναι το πρόβλημα, είναι δύσκολο να συστήσει την κατάλληλη θεραπεία.

Επειδή οι γυναίκες δεν είχαν το δικαίωμα να μορφωθούν και τα ήθη δεν επέτρεπαν την εξέταση γυναίκας από τους άνδρες γιατρούς, οι γυναίκες ασθενείς έπρεπε να αρκεστούν στις θεραπεύτριες, που πιθανότατα έκαναν το καλύτερο δυνατό με τα υπάρχοντα μέσα. Αναρωτιέμαι συχνά τι θα σκέφτονταν οι θεραπεύτριες εκείνες για τη σύγχρονη τάση απόρριψης της επιστήμης υπέρ των λεγόμενων «φυσικών» και «αρχαίων» θεραπειών. Πιστεύω ειλικρινά ότι από τους κρυστάλλους και τα καταπλάσματα θα προτιμούσαν τις σύγχρονες μεθόδους διάγνωσης και θεραπείας, όπως είναι τα εμβόλια και τα αντιβιοτικά. Κι ότι φάρμακα όπως τα αντιμυκητιασικά θα τους φαίνονταν «μαγικά».

Ο αντίκτυπος των διάφορων πατροπαράδοτων δοξασιών δεν είναι εύκολο να εξουδετερωθεί. Ενίοτε διαβάζουμε ή ακούμε τόσο συχνά μια λανθασμένη ιδέα για ένα θέμα υγείας, που φτάνουμε να πιστέψουμε ότι έχει μια δόση αλήθειας – αυτό ονομάζεται «φαινόμενο της ψευδαίσθησης αλήθειας» και είναι υπαρκτό (το να εκλαμβάνει κανείς ως ακριβές κάτι που έχει ακούσει επανειλημμένως).

Επιπλέον, οι γυναίκες έχουν διαχρονικά αγνοηθεί από το ιατρικό κατεστημένο, οπότε έχουν επιπλέον λόγους να μην το εμπιστεύονται και να στρέφονται αλλού για βοήθεια – ιδίως αν αυτοί στους οποίους στρέφονται τις καλοδέχονται και τις ακούν.

Ιδού ένας κατάλογος με «γιατροσόφια της γιαγιάς» – αν και δεν είναι όλα τόσο παλιά.


  • Μηλόξιδο για την εξισορρόπηση του κολπικού ph: Το κολπικό pH ελέγχεται από τα ωφέλιμα κολπικά βακτήρια. Η παρανόηση σχετικά με το οικοσύστημα του κόλπου βρίσκεται πίσω από πολλές ψευδείς πληροφορίες, όπως η απάτη του μηλόξιδου. Το ξίδι έχει το ίδιο κατά προσέγγιση pH με το γαστρικό οξύ, επομένως πώς μπορεί ένα ποτηράκι ξίδι να ισορροπήσει το pH σου, ενώ το οξύ στο στομάχι σου δεν μπορεί; Ας σοβαρευτούμε. Δεν μπορείς να αλλάξεις με τροφές το pH του αίματος, γιατί το ελέγχουν οι νεφροί και οι πνεύμονες και, όταν δεν το ελέγχουν, αρρωσταίνεις και πεθαίνεις. Επομένως η ιδέα ότι το ξίδι μπορεί να επηρεάσει το κολπικό pH είναι βιολογικά άτοπη. Αυτό που θα κάνει όντως το μηλόξιδο αν το πιεις είναι να βλάψει το σμάλτο των δοντιών σου.
     
  • Τα αντισυλληπτικά χάπια παχαίνουν: Το θέμα έχει μελετηθεί επαρκώς και δεν ισχύει. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι γυναίκες που το δηλώνουν λένε ψέματα, κάθε άλλο. Οι αναφορές των γυναικών για αύξηση βάρους αποτέλεσαν αντικείμενο έρευνας. Η ύπαρξη στοιχείων δείχνει ότι, σε αυτήν την περίπτωση τουλάχιστον, οι γιατροί άκουσαν τις γυναίκες. Αρκετές μελέτες λοιπόν διαπίστωσαν ότι δεν συσχετίζεται η λήψη αντισυλληπτικών με την αύξηση βάρους. Μία μελέτη σύγκρινε γυναίκες που έπαιρναν αντισυλληπτικά χάπια με γυναίκες στις οποίες είχε τοποθετηθεί ενδομήτριο σπείραμα χαλκού – οπότε δεν είχαν καμία έκθεση σε ορμόνες. Οι δύο ομάδες εμφάνισαν παρόμοια αύξηση βάρους. Ενδεχομένως κάποιες συνθήκες στη ζωή της γυναίκας που συνδέονται με την έναρξη χρήσης μιας νέας μεθόδου αντισύλληψης παίζουν ρόλο στην αύξηση του βάρους, όχι όμως το χάπι.
     
  • Κλύσματα καφέ (στο ορθό!): Με τίποτα. Κάποιοι, ακόμα και γιατροί, τα προωθούν για τη θεραπεία της κατάθλιψης! Έ-λ-ε-ος. Καταρχάς, είναι σπατάλη καφέ. Από ιατρικής άποψης, η ιδέα ότι βάζοντας καφέ στο ορθό σου θα θεραπευτείς από οτιδήποτε είναι γελοία. Γιατί όταν τον πίνεις να μην έχει την ίδια επίδραση; Η αναζήτηση της προέλευσης του μύθου με οδήγησε σε απίστευτες περιπέτειες (φαντάσου μυστικές ομάδες στο Facebook, επικοινωνία με μελετητές της ιστορίας της ιατρικής και σκάλισμα αρχείων από εφόρους μουσείων). Ο μύθος είναι σχετικά πρόσφατος. Η μόνη ιατρική αναφορά απαντά σε εκπαιδευτικό εγχειρίδιο του 1944 για το Ιατρικό Σώμα του Βασιλικού Στρατού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο – τα κλύσματα χρησιμοποιούνταν για να μένουν ξύπνιοι οι στρατιώτες. Λογικό! Μην το δοκιμάσεις ποτέ και απόφυγε όποιον σου πει ότι βοηθάει.
     
  • Η ορμονική αντισύλληψη προκαλεί «στειρότητα»: Δεν ισχύει, αλλά η πατριαρχία, που θέλει να σε αποθαρρύνει από τον έλεγχο του αναπαραγωγικού σου συστήματος, έχει συμφέρον να διαιωνίζει αυτόν τον μύθο. Δυστυχώς, υπάρχουν και πολλοί υπέρμαχοι της «φυσικής» υγείας που εκμεταλλεύονται αυτόν τον φόβο. Δεν ξέρω αν ο μύθος της στειρότητας προέρχεται από άγνοια ή λανθασμένη πληροφόρηση (πολλοί μπλόγκερ που γράφουν σχετικά με την αναπαραγωγική υγεία δεν κάνουν επαλήθευση των πληροφοριών που αναφέρουν ή έχουν περιορισμένη ή ανύπαρκτη επιστημονική κατάρτιση) ή από πρόθεση (παραπληροφόρηση, π.χ. για θρησκευτικούς λόγους ή κάποιος θέλει να σου πουλήσει μια εφαρμογή για την παρακολούθηση του έμμηνου κύκλου σου, γι’ αυτό προσπαθεί να σε αποτρέψει από τη λήψη αντισυλληπτικών). Αν χρησιμοποιείς ορμονική ένεση, πιθανόν να υπάρξει μια καθυστέρηση μηνών για να αποκατασταθεί η γονιμότητα, αλλά εντός ενός έτους αποκαθίσταται σε όλες τις γυναίκες. Με όλες τις άλλες μεθόδους αντισύλληψης, μετά τη διακοπή ή αφαίρεση, αντίστοιχα, μπορείς να μείνεις έγκυος από τον επόμενο μήνα.
     
  • Αν σηκώσεις τα χέρια σου πάνω από το κεφάλι ενώ είσαι έγκυος, θα τυλιχθεί ο ομφάλιος λώρος γύρω από τον λαιμό του εμβρύου: Δεν ισχύει ασφαλώς. Η συγκεκριμένη δοξασία δεν αφορά τον κόλπο, αλλά εμείς οι μαιευτήρες-γυναικολόγοι την ακούμε συνέχεια, οπότε σκέφτηκα να τη συμπεριλάβω. Η ιδέα δεν ευσταθεί βιολογικά και, αν μια κύηση ήταν τόσο ευαίσθητη, το ανθρώπινο είδος θα είχε εξαφανιστεί προ πολλού. Αναρωτιέμαι αν ο μύθος εξυπηρετεί το πατριαρχικό ιδεώδες της «λεπτεπίλεπτης γυναίκας» ή αν προήλθε απλώς από φόβους για την εγκυμοσύνη.
     
  • Μαϊντανός στον κόλπο: Κλαδάκια μαϊντανού. Παραγεμίζεις τον κόλπο σου κάθε βράδυ για τρία τέσσερα βράδια, για να προκαλέσεις εμμηνόρροια. Δεν τα επινοώ εγώ όλ’ αυτά, απλώς τα παρουσιάζω. Φαίνεται ότι κάποιοι –που ασφαλώς κάνουν λάθος– πιστεύουν ότι προκαλεί συσπάσεις της μήτρας. Δεν υπάρχουν ερευνητικά στοιχεία ότι η τοποθέτηση μαϊντανού στον κόλπο έχει τέτοια επίδραση στη μήτρα αλλά, ακόμα και αν είχε, το αποτέλεσμα δεν θα ήταν εμμηνόρροια. Αυτό που προκαλεί την έμμηνο ρύση είναι η πτώση της προγεστερόνης, όχι οι συσπάσεις της μήτρας. Σε παρακαλώ, μη βάλεις μαϊντανό στον κόλπο σου.

  • Κολπικά ατμόλουτρα: Προωθούνται για τον καθαρισμό της μήτρας. Αυτό συνδέεται  με την ολέθρια δοξασία ότι η μήτρα είναι ακάθαρτη λόγω των εμμήνων, η οποία έχει χρησιμοποιηθεί από πολλές κουλτούρες για τον κοινωνικό αποκλεισμό των γυναικών – είναι καθοριστικό χαρακτηριστικό μιας πατριαρχικής κοινωνίας. Επομένως, η ιδέα του καθαρισμού της μήτρας προάγει μία ιδέα της πατριαρχίας. Πολλοί μπλόγκερ που υποτίθεται ότι γράφουν για την υγεία προωθούν την απώλεια βάρους έως του σημείου διακοπής της εμμηνόρροιας, ώστε να προληφθεί η συσσώρευση των υποτιθέμενων «τοξινών της περιόδου». Αυτό είναι πολλαπλά βλαβερό. Αν κάνεις δίαιτα μέχρι του σημείου της αμηνόρροιας, πιθανόν να γίνεις λιποβαρής και τελικά να εμφανίσεις σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως η οστεοπόρωση (μείωση οστικής μάζας).
     
  • «Στικ» για τη σύσφιξη του κόλπου: Αυτά προωθούνται ως ιαπωνικής προέλευσης Αν είναι ή όχι δεν το γνωρίζω. Επειδή όμως εμείς οι δυτικοί έχουμε μια τάση εξωτισμού, είμαι πολύ επιφυλακτική όταν χρησιμοποιείται μια συγκεκριμένη κουλτούρα ή χώρα στο πλαίσιο μιας τακτικής μάρκετινγκ. Οτιδήποτε υπόσχεται ότι «σφίγγει» τον κόλπο είναι στυπτικό και κατά πάσα πιθανότητα θα βλάψει τον βλεννογόνο του κόλπου σου και την προστατευτική βλέννη. Επίσης, μια τέτοια διαφήμιση είναι σύμφωνη με τη σεξιστική ιδέα ότι ο «μεταχειρισμένος» κόλπος είναι πολύ χαλαρός και άρα μη επιθυμητός. Αυτή η μυθολογία κάνει κακό στις γυναίκες ιατρικά και συναισθηματικά, και όσοι την προωθούν είναι αισχροί.
     
  • Γιαούρτι για τις μυκητιάσικες λοιμώξεις: Το γιαούρτι δεν περιέχει τα σημαντικά για την κολπική υγεία στελέχη γαλακτοβακίλων. Αν βάλεις γιαούρτι στον κόλπο σου, θα του προσθέσεις βακτήρια, γιατί το γιαούρτι έχει ζωντανές καλλιέργειες και τα επακόλουθα είναι άγνωστα. Πιθανόν να νιώσεις ανακούφιση επειδή είναι κρεμώδες, αλλά θα διατρέξεις άγνωστο κίνδυνο χωρίς κανένα όφελος.

  • Ψευδάργυρος για την αύξηση της λίμπιντο: Ο ψευδάργυρος εμφανίζεται σε «διατροφοφάρμακα» που αποσκοπούν στην αύξηση της λίμπιντο. Σε μία μελέτη, η συμπληρωματική χορήγηση ψευδαργύρου αύξησε σε αρσενικούς ποντικούς τον αριθμό ωθήσεων στη διάρκεια της συνουσίας (τι σέξι!) και γενικότερα αύξησε τη «σεξουαλική ικανότητά» τους. Ωστόσο, η απευθείας έγχυση ψευδαργύρου στους όρχεις σκύλου συνέβαλε σε υπογονιμότητα. Δεν έχουν γίνει μελέτες σε γυναίκες, οπότε θα πω ένα κατηγορηματικό όχι. Μπορώ όμως να φανταστώ το Sexual Competence of Rats (Σεξουαλική Ικανότητα Ποντικών) ως όνομα πανκ μπάντας με ένα αποτυχημένο πρώτο σινγκλ με τίτλο «Thrusting» (Σπρώχνοντας).

Η δύναμη και η υγεία είναι άρρηκτα συνδεδεμένες. Με ανακριβείς πληροφορίες και μισές αλήθειες, δεν μπορείς να έχεις τον έλεγχο της ιατρικής φροντίδας σου και την έκβαση που επιθυμείς για την υγεία σου. Αποδυναμώνεσαι επίσης όταν λαμβάνεις μεν ακριβείς πληροφορίες, αλλά το άτομο ή η πηγή που σε πληροφορεί σε κάνει να νιώθεις άσχημα ή δεν ακούει με προσοχή τις ανησυχίες σου.

Όταν στο παρελθόν εναντιωνόμουν δημοσίως στις ψευδείς πληροφορίες και στη σκόπιμη παραπληροφόρηση των γυναικών με κατηγορούσαν ότι περιόριζα τις επιλογές τους. Αλλά για μένα, το επιχείρημα ότι οι γυναίκες μπορούν να πάρουν ό,τι τις συμφέρει από τον κυκεώνα με τις μισές αλήθειες και τα ψέματα για το σώμα τους είναι η μεγαλύτερη διαστροφή της έννοιας της επιλογής. Η αληθινή επιλογή –το να μπορείς να αναλύεις τις πληροφορίες και βάσει αυτού να κάνεις την προσωπική σου αξιολόγηση κινδύνων και οφελών– απαιτεί αληθείς πληροφορίες. Αυτή η αποστολή, η αξιόπιστη ενημέρωση των γυναικών, είναι η διαρκής έγνοια μου και ο λόγος που συνεχίζω τον αγώνα.

Επιδίωξή μου είναι να ενδυναμωθούν όλες οι γυναίκες χάρη στη γνώση του πώς λειτουργεί το σώμα τους και πώς να αναζητούν βοήθεια όταν αυτό δυσλειτουργεί. Θέλω όλες οι γυναίκες να αναγνωρίζουν τη μεροληψία και την ιατρική εξαπάτηση, να ξέρουν πότε τους λένε ψέματα και πότε η πατριαρχία έχει απλώς συμφέρον να τους προκαλεί φόβο για τις φυσιολογικές (και, θα πρόσθετα, θαυμαστές)  λειτουργίες του σώματός τους.

Η πατριαρχία και τα γιατροσόφια καλά κρατούσαν μέχρι σήμερα, δεν ανέχομαι όμως πια να βλάπτουν την υγεία των γυναικών. Γι’ αυτό θα συνεχίσω να αγωνίζομαι έως ότου αποκτήσουν όλες οι γυναίκες τα εφόδια για να έχουν τον έλεγχο της υγείας τους και έως ότου μπουν στο περιθώριο όλοι αυτοί που προσπαθούν να τις υποτάξουν επιβάλλοντάς τους την άγνοια.

Αυτό είναι το όραμα και η αποστολή μου.

Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε στο The Globe and Mail στις 21/8/2019

Σχετικά βιβλία

Διαθέσιμο
EBOOK
NEW
10%
ΒΙΒΛΙΟ
18,80€
16,92€
Η βίβλος του κόλπου
Jennifer Gunter
Λίζα Εκκεκάκη
Τι συμβαίνει με τους κολπικούς οργασμούς και το σημείο G; Μπορεί το ψωμί, η μπίρα ή το κρασί να προκαλέσουν μυκητιασικές λοιμώξεις; Πώς πρέπει να πλένω τα εσώρουχά μου; Πώς προκαλεί καρκίνο μία λοίμωξη από HPV; Πώς επηρεάζει η εμμηνόπαυση τον κό...