×

Δεν υπάρχουν προϊόντα στο καλάθι αγορών σας.

{{item.custom_attributes.author}}
Ποσότητα: {{item.quantity}}
{{item.total_price}} {{item.total_discounted_price}}
×
Υποσύνολο:
{{order.discounted_cost}}
Έκπτωση Προσφοράς:
{{order.promo_discount}}
Έκπτωση Κουπονιού:
{{order.extra_discount}}
Κόστος Αποστολής:
{{order.shipping_cost}}
Επιβάρυνση Πληρωμής:
{{order.payment_cost}}
ΣΥΝΟΛΟ:
{{order.final_cost}}
{{ product.title }}
{{ product.custom_attributes.author }}
{{ product.price }} {{ product.discounted_price }}
×
×
ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΜΟΥ ΟΙ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ ΜΟΥ ΤΑ EBOOKS ΜΟΥ ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΜΟΥ ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΗ
«Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΔΕΝΤΡΩΝ» ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗ
09/11/2022
«Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΔΕΝΤΡΩΝ» ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗ
Ένα βιβλίο στο οποίο πρωταγωνιστεί ένα κορίτσι που έχει την ικανότητα να συνομιλεί με τα δέντρα και τα φυτά και αυτό την οδηγεί να γνωρίσει τον κόσμο από την αρχή… Ο συγγραφέας μάς εξομολογείται πώς ξεκίνησαν όλα.

Η «Φωνή των δέντρων» αντηχούσε μέσα μου ασταμάτητα επί έξι μήνες. Ήταν μια πολύ ιδιαίτερη εμπειρία. Κάθε πρωί ξυπνούσα αξημέρωτα και, έπειτα από λίγα λεπτά αυτοσυγκέντρωσης, οι ήρωες λες και ζωντάνευαν. Τα λόγια τους με κατέκλυζαν. Ήταν τόσο ορμητικό το ποτάμι που, ειδικά τον πρώτο καιρό, δεν προλάβαινα να γράφω και χρησιμοποιούσα τη φωνητική πληκτρολόγηση. Έβλεπα με ένα μείγμα χαράς και απορίας τις λέξεις να σχηματίζουν φράσεις, τις φράσεις να γίνονται διάλογοι και την πλοκή να διαμορφώνεται σχεδόν από μόνη της, εμπλουτίζοντας με απρόσμενο τρόπο τα δικά μου σχεδιάσματα ή και ακυρώνοντάς τα πλήρως κάποιες φορές.

Κατάλαβα αμέσως ότι το κείμενο είχε τη δική του νομοτέλεια και το σεβάστηκα. Τα πρωινά κατέγραφα όσο πιο πιστά μπορούσα τον καταρράκτη των σκέψεων και την υπόλοιπη μέρα προσπαθούσα να τις βάζω σε τάξη, να τις μετατρέπω σε κείμενο με στίξη και συνοχή. Κάθε φορά που ολοκληρωνόταν ένα κεφάλαιο είχα την αίσθηση ότι δημιουργήθηκε κάτι που με ξεπερνά, κάτι πολύ πιο αληθινό και όμορφο απ’ ό,τι θα μπορούσα να είχα ποτέ φανταστεί. Ακόμα και το τέλος του βιβλίου είναι τόσο διαφορετικό από αυτό που είχα αρχικά στο μυαλό μου, που το έβλεπα σχεδόν με περιέργεια να παίρνει σχήμα και μορφή μπροστά στα μάτια μου. Όταν έγραφα τις τελευταίες φράσεις ήμουν περισσότερο συγκλονισμένος κι από την ίδια την ηρωίδα... 

Το υλικό γι’ αυτήν την έκρηξη είχε συσσωρευτεί μέσα μου από καιρό. Για χρόνια συνδύαζα την αγάπη μου για το τρέξιμο με την αγάπη μου για τη φύση. Κάθε πρωί υποδεχόμουν τη μέρα στο δάσος. Και καθώς οι διαδρομές ήταν λίγο πολύ συγκεκριμένες, άρχισα να παρατηρώ γύρω μου όλο και πιο προσεκτικά. Κάποια στιγμή έσπασε το πράσινο τείχος που μου θόλωνε το βλέμμα και κατάφερα να διακρίνω μια τεράστια ποικιλία από χρώματα, σχήματα, ήχους και μυρωδιές. Στην αρχή μου αρκούσε να μαθαίνω τα ονόματα όσων έβλεπα. Μετά άρχισα να μελετάω πιο συστηματικά. Ήθελα να ξέρω τις ιδιότητες, τα χαρακτηριστικά, ακόμα και τις ιστορίες που συνδέονται με τα διάφορα δέντρα και τα φυτά. Κι όσο περισσότερα μάθαινα τόσο περισσότερο μαγευόμουν.

Διαπίστωσα με δέος ότι τα φυτά είναι πολύ πιο εξελιγμένοι οργανισμοί από εμάς, οργανισμοί τόσο ισχυροί που στη μακρότατη ιστορία τους δεν έχουν υποστεί μαζικές εξαφανίσεις όπως τα ζώα, ενώ έχουν κατακτήσει την κλωνοποίηση, την αέναη αναγέννηση των μερών τους, σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και την αθανασία. Πως πολλά από τα χαρακτηριστικά τους που θεωρούμε τεκμήριο ατέλειας και αδυναμίας, όπως για παράδειγμα η ακινησία, είναι στην πραγματικότητα το ακριβώς αντίθετο, ένα δείγμα της δύναμής τους να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες χωρίς να το βάζουν στα πόδια. Και το πιο σημαντικό, πως έχουν αισθήσεις και επικοινωνούν μεταξύ τους.

Έχει πια αποδειχθεί πως το δάσος είναι μια τεράστια κοινωνία, που χαρακτηρίζεται από αμέτρητες σχέσεις ανταγωνισμού και συνεργασίας. Μια κοινωνία όμως εξαιρετικά αρμονική, όπου ο καθένας προσφέρει ανάλογα με τις δυνατότητές του και παίρνει ανάλογα με τις ανάγκες του. Μια κοινωνία του μέτρου που έχει να μας διδάξει πολλά. Άλλωστε είμαστε δικό της δημιούργημα. Όλοι οι οργανισμοί που αναπνέουμε οξυγόνο στην πραγματικότητα ανακυκλώνουμε αυτό το τόσο τοξικό παραπροϊόν της φωτοσύνθεσης. Η παρουσία μας ήρθε ως απάντηση στο προηγούμενο οικολογικό πρόβλημα του πλανήτη, αυτό της τεράστιας συγκέντρωσης οξυγόνου στην ατμόσφαιρα από τη δραστηριότητα των φυτών!

Όλα αυτά ήταν τόσο συγκλονιστικά που δεν έβλεπα την ώρα να τα μοιραστώ με γνωστούς και φίλους. Ενώ όμως εκείνοι τα άκουγαν με αδιαφορία και σκεπτικισμό, ο γιος μου, ένα παιδί στις πρώτες τάξεις του δημοτικού, φαινόταν να συμμερίζεται πλήρως τον ενθουσιασμό μου. Μου έκανε διαρκώς σχετικές ερωτήσεις και δεν χόρταινε να μαθαίνει πληροφορίες. Σύντομα τον άκουσα να συζητά αυτά τα θέματα με τους φίλους του, που τον άκουγαν με προσοχή. Τότε ήταν που κατάλαβα ότι έπρεπε να βρω έναν τρόπο να απευθυνθώ πρωτίστως στα παιδιά. Αυτά δεν έχουν ακόμη οχυρωθεί πίσω από τις κοινωνικά κατασκευασμένες ψευδαισθήσεις που μας θέλουν ανώτερους, προνομιούχους και δικαιωματικά κυρίαρχους στον πλανήτη, και είναι σε θέση να ακούν χωρίς προκαταλήψεις όσα ενοχλούν και ξεβολεύουν εμάς τους ενήλικες.

Έτσι προέκυψε Η φωνή των δέντρων, ένα παραμύθι γεμάτο αλήθειες για μικρούς αλλά και για μεγάλους. Δεν μπορώ φυσικά να ξέρω αν θα αρέσει σε όλους. Είμαι όμως βέβαιος πως όποιος το διαβάσει θα νιώσει κάτι μέσα του να αλλάζει. Και τουλάχιστον θα βρίσκει στο εξής την καθημερινή διαδρομή για το σχολείο ή τη δουλειά πολύ πιο ενδιαφέρουσα και τη θέα σε οποιονδήποτε κήπο πολύ ομορφότερη.

Θοδωρής Αραμπατζής

Σχετικά βιβλία

Διαθέσιμο
NEW
10%
ΒΙΒΛΙΟ
13,30€
11,97€
Η φωνή των δέντρων
Θοδωρής Αραμπατζής
Δέσποινα Μανώλαρου
Όταν η πόλη της πλήττεται από μια πρωτόγνωρη οικολογική καταστροφή, η εντεκάχρονη Μαρία βρίσκει καταφύγιο μαζί με την οικογένειά της στα γύρω βουνά. Εκεί ανακαλύπτει έκπληκτη ότι μπορεί να συνομιλεί με τα δέντρα και τα υπόλοιπα φυτά. Καθώς μαθαί...