GR

Καλάθι

Τα νέα μας

Ανακοινώσεις

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ IAN RANKIN
Μια βραδιά για τον κορυφαίο συγγραφέα αστυνομικού στη Μ. Βρετανία, τον διάσημο επιθεωρητή του, Τζον Ρέμπους, και το Εδιμβούργο.

ΠΙΚΟ ΚΑΙ ΛΟΛΑ
Δύο νέοι ήρωες που θα λατρέψουν τα πολύ μικρά παιδιά.

Ο «ΓΡΑΦΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ» ΣΤΑ ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ
Το βιβλίο του βραβευμένου συγγραφέα και σεναριογράφου Νίκου Παναγιωτόπουλου μόλις κυκλοφόρησε στα ολλανδικά.

ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ: ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΟΣΛΟ
Το 2017 είναι η χρονιά του Jo Nesbo και το γιορτάζουμε με ένα ταξίδι στο Όσλο, την πόλη του Χάρι Χόλε.

ΔΕΙΠΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΕΦΑΝΑΚΗ
Γνωρίστε από κοντά τον αγαπημένο σας συγγραφέα σε ένα αποκλειστικό δείπνο μαζί του! Δείτε τα ονόματα των τυχερών.

ΚΙΛΟΜΠΟ: Ο ΒΡΟΜΙΚΟΣ ΕΛΕΦΑΝΤΑΚΟΣ
Μια ιστορία για τη διαφορετικότητα αλλά και το πώς κατά βάθος είμαστε όλοι ίδιοι.

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΠΕΡ. «Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ»
Οκτώ βιβλία των εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ υποψήφια για βραβείο.

ΦΤΟΥ ΞΕΛΥΠΗ
Ένα βιβλίο για την πορεία προς την επιβίωση και το όνειρο που αξίζει να διαβάσει κάθε παιδί.

ΔΕΝ ΘΕΛΑΜΕ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ
H μαρτυρία μιας γυναίκας που βρέθηκε στο κέντρο της εξουσίας της χιτλερικής Γερμανίας.

«ΤΟ ΔΕΙΠΝΟ» ΤΟΥ HERMAN KOCH ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ
Την αμερικάνικη κινηματογραφική μεταφορά του μπεστ σέλερ του ολλανδού συγγραφέα θα απολαύσουμε στις σκοτεινές αίθουσες.

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Μια νέα σειρά με αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Δείτε όλα μας τα νέα

Ημερολόγιο εκδηλώσεων


Μάιος 2017
ΔΤΤΠΠΣΚ
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031


Να είχεν ο έρωτας σαΐτες! Επτά αγαπητικά διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Να είχεν ο έρωτας σαΐτες! Επτά αγαπητικά διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη



επιμέλεια: Κώστας Ακρίβος

ISBN: 978-960-501-059-1
Σελίδες: 232
Ημερομηνία έκδοσης: 01/10/2010
Διαθέσιμο



Αρχική τιμή:   14,36 €
12,92 €

 
Διατίθεται επίσης σε:
EBOOK
Bookmark and Share

Λίγα λόγια για το βιβλίο


«Στα επτά διηγήματα που διαλέχτηκαν για να αρμολογήσουν αυτόν εδώ τον παπαδιαμαντικό τόμο η αναγνωστική ματιά θα συναντήσει προξενιές, αρραβωνιάσματα και γάμους. Θα δει να εξυφαίνονται ειδύλλια φανερά μα, το συνηθέστερο, χοχλάζοντα κάτω απ’ την ντροπή και την κοινωνική κατακραυγή. Βλέμματα που λοξοδρομούν προς άγραν του κάλλους του ποθητού προσώπου. Εραστές και αγαπημένους να κυκλοφορούν από σελίδα σε σελίδα άλλοτε ασθμαίνοντες και άλλοτε, ξανά: το πιο συχνό, σιωπώντας και κρύβοντας μες στον κόρφο τους την ερωτική λαχτάρα. Έφηβους και ενήλικες, λεία του ερωτικού πάθους και φαρμακωμένους από την άκανθα της πικρής αγάπης».
απόσπασμα από την εισαγωγή του Κώστα Ακρίβου

Ζωγραφιές: Δημήτρης Μοράρος

Ο Δημήτρης Μοράρος είναι από τον Βόλο. Γεννήθηκε το 1957. Σπούδασε στην Αθήνα Εφαρμοσμένες Τέχνες με τη Χ. Μυταρά και Ζωγραφική ως βοηθός και μαθητής του Γιάννη Τσαρούχη στο Μαρούσι και στο Παρίσι (1975-1978). Μελέτησε τη Βυζαντινή Ζωγραφική στις Καρυές του Αγίου Όρους με τον Ιερομόναχο Γεράσιμο. Εργάζεται ως ζωγράφος, χαράκτης και καλλιτεχνικός επιμελητής εκδόσεων. Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές και έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις. Έχει εικονογραφήσει 16 βιβλία.
Γράψτε το σχόλιό σαςΈγραψε ο Τύπος
Γιώργος Βαϊλάκης ΗΜΕΡΗΣΙΑ, 29.4.2011
Μία κάπως διαφορετική προσέγγιση του Παπαδιαμάντη που έρχεται να ανασύρει και να υποδείξει τη διάχυτη ερωτική του διάθεση

«Σε όποια του σελίδα κι αν σταθούμε, αναγνωρίζουμε κάτω από τοχριστιανό τον Eλληνα, κάτω από το μυστικοπαθή, το μεσημβρινόναισθησιάρχη, κάτω από τον άνθρωπο της εκκλησίας, τον άνθρωπο τηςσάρκας, των μυριστικών χόρτων, του γιαλού» αναφέρει ο Oδυσσέας Eλύτηςγια τον Aλέξανδρο Παπαδιαμάντη (1851- 1911) υπονοώντας τη σαγηνευτικήαμφισημία ενός πολυδιάστατου και πολύχρωμου έργου που εξακολουθεί νασυναρπάζει. Ο Aλέξανδρος Παπαδιαμάντης γεννήθηκε στη Σκιάθο και οιγονείς του ήταν ο ιερέας Aδαμάντιος Eμμανουήλ και η Aγγελική το γένοςMωραϊτίδη.

Μεγάλωσε ανάμεσα σε εννιά παιδιά με το φόβο του Θεού καιεξοικειώθηκε -από πολύ νωρίς- με τα εκκλησιαστικά τελετουργικά, τηθρησκευτική κατανυκτική ατμόσφαιρα, τις λειτουργίες, τα εξωκλήσια καιτην ήσυχη ζωή του νησιώτικου περίγυρου. Oλα αυτά έμελλε να τονδιαμορφώσουν, να εμπλουτίσουν τον υπερευαίσθητο ψυχισμό του με ένααπόθεμα μεταφυσικής ανησυχίας που θα διαπότιζε τα κείμενά τουαναδεικνύοντας μία περίσσεια ταλέντου, η οποία θα τον καθιέρωνε ωςπρωτοπόρο της πεζογραφίας. Eνα κοίτασμα μνήμης τροφοδοτεί τιςεμπνεύσεις του, ένας ποιητικός οίστρος τις διαπερνάει, μια μαγεία τουλόγου τις μετουσιώνει σε έργα ιριδίζοντα και θαυμαστά.

Η δε περίφημη γλώσσα του είναι μια καθαρεύουσα εμπλουτισμένη μελαϊκά χαρακτηριστικά, αλλά και με τη ζεστασιά του πλέον ευσυγκίνητουανθρωπισμού. Οσο για τις πολυποίκιλες εικόνες του, έχουν τη ζωγραφικήγοητεία ενός δεινού εικονογράφου -είτε αναφέρονται στοηλιοπλημμυρισμένο Aιγαίο, είτε στη φτωχική γειτονιά της Aθήνας όπου θαδιέμενε αργότερα. Ο Παπαδιαμάντης καταφέρνει πάντοτε και εμφυσά στιςιστορίες του την πνοή της λυρικής του έξαρσης και την τρυφερότητα τηςχριστιανικής αγάπης, διατηρώντας υπογείως κάτι από το βυζαντινό ημίφωςτου μυστικισμού του. Εξαιρετικός ηθογράφος στην αρχή, διεύρυνε -με τονκαιρό- την ηθογραφία του και την τεχνική του, ώστε να θεωρείται-δικαίως- ότι αυτός εγκαινίασε τη διηγηματογραφία στην Eλλάδα. Το έργοτου περιλαμβάνει, σε γενικές γραμμές, μυθιστορήματα και διηγήματαστοιχειωμένα από παιδικές μνήμες και θρησκευτικά βιώματα, βάσανα καιμικροχαρές και μια ατέλειωτη μοναξιά. Στην πρώτη του συγγραφικήπερίοδο, ακολούθησε την παράδοση του ιστορικού μυθιστορήματος στα οποίαη υπόθεση -κατά κανόνα- προερχόταν άλλοτε από τα χρόνια τηςEνετοκρατίας («Οι έμποροι των Eθνών») και άλλοτε της Aλωσης («Ηγυφτοπούλα»).

Πλοκή
Η πλοκή των έργων του βασίζεται-συνήθως- στους παράξενους νόμους της περιπέτειας, του μυστηρίου καιτης έκπληξης, ενώ -παράλληλα- αφθονούν οι ρομαντικές υπερβολές. Ωσπουολοκληρώνει το διήγημα «Xρήστος Mηλιόνης» με το οποίο συντελείται τοπέρασμά του αποκλειστικά στην ηθογραφία -μέσα από ένα σύμφυρμααυτοβιογραφικών στοιχείων και της σύγχρονής του πραγματικότητας. Τουπόστρωμα των αλλεπάλληλων ιστοριών του είναι, για ακόμη μία φορά,θρησκευτικό, ενώ το εξωτερικό περιβάλλον περιγράφεται μέσα από μίααληθινή και ανυπόκριτη λατρεία προς τη φύση: Oνειρεμένα ακρογιάλια,χρυσαφένια δαντελώματα, αμέτρητα λιμανάκια και ρεματιές, αναβασιές καιχαράδρες, χαλίκια, αλμυρίκια και βότσαλα -όλα μοιάζουν να αποκτούν μίασυγκινησιακή, σχεδόν απόκοσμη, διάσταση μέσα από την πολυχρωμία τουιδεώδους του.

Υπάρχει, όμως, και μια οξυδερκής ψυχολογική περιγραφή, μία εύστοχηδιείσδυση στα βάθη του ψυχικού κόσμου των ηρώων του που εντυπωσιάζει μετην απρόσμενη καθαρότητά της. Οι χαρακτήρες του είναι απλοί, ταπεινοί,γραφικοί και βασανισμένοι άνθρωποι, που γίνονται οι πυρήνες τωνδραματικών συγκρούσεών τους με τη ζωή αναδεικνύοντας μία απέραντημελαγχολία -του ίδιου του συγγραφέα- η οποία σε κάνει κοινωνό μιαςμοιρολατρικής μεταφυσικής κοσμοθεωρίας. Δεν λείπουν, ωστόσο, ούτε οικοινωνικοί προβληματισμοί, ούτε η κριτική θεώρηση των συνθηκώνδιαβίωσης- πάντα με ένα λεπτό χιούμορ που αγγίζει τα όρια μιας δηκτικήςειρωνείας, αλλά και με μία εγγενή τρυφερότητα- ιδίως για τον κόσμο τωνπαιδιών.

Αυτή η τρυφερότητα μαζί με τη θλίψη, η πασίγνωστη ασκητική μοναξιάτου με την εγκαρτέρηση, αλλά και η ερωτική διάθεση που ασφυκτιά ανάμεσαστις γραμμές των κειμένων του Παπαδιαμάντη αποτελούν ένα ιδιαίτεροκομμάτι του έργου του το οποίο αξίζει περαιτέρω διερεύνησης.

Δεν είναι μόνο το ποιητικό ύφος και η γόνιμη φαντασία πουδιακρίνουν τον σπουδαίο αυτό συγγραφέα, αλλά και τα ερωτικά πάθη του-όπως φαίνεται μέσα από τα διηγήματα που απαρτίζουν την συγκεκριμένηέκδοση με τίτλο «Να είχεν ο έρωτα σαΐτες! - επτά αγαπητικά διηγήματατου Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη» (εκδ. μεταίχμιο) την οποία επιμελήθηκε οΚώστας Ακρίβος. Μέσα από αυτά δεν απουσιάζουν οι σκηνές ερωτικής βίαςκαι σωματικής καθυπόταξης, αλλά ούτε και εκείνα τα στοιχεία τηςαυτοθυσίας και της σωτηρίας.

Αλλες φορές, πάλι, η δειλία είναι που στερεί το στόμα από τηνκρίσιμη λέξη, ενώ η κακία ανταγωνίζεται την ευγένεια και η αμηχανία ταερωτικά τεχνάσματα. Οι αποκλίσεις και η απόρριψη δεν λείπουν, το ίδιοκαι οι μαγείες, οι γοητείες, οι μαγγανείες, το σαράκι της ζήλιας.

Μία κάπως διαφορετική προσέγγιση του Παπαδιαμάντη που έρχεται ναανασύρει και να υποδείξει τη διάχυτη ερωτική του διάθεση, τιςπεριδινήσεις και τους κραδασμούς της, τα έντονα αποτυπώματα και ταανεξίτηλα ίχνη της μέσα από ιστορίες που τις έγραψε για να παρηγορηθεί,να ξεφύγει, να βρει μία διέξοδο. Iσως γι' αυτό, η παρηγοριά που μαςχαρίζει με τα γραπτά του να είναι πραγματικά ανεκτίμητη...

Πατριάρχης Φώτιος, vivliocafe.blogspot.gr, 22/10/2009